دوره 14، شماره 1 - ( 12-1403 )
|
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MUBABOL.HRI.REC.1397.197
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mousavi M, Harandi A, Moudi E, Gholinia H, Soleymani A. Impact of Endodontic Access Cavity Design on Canal Transportation and Centering Ability in Mandibular Molar: An Ex Vivo Study. Caspian J Dent Res 2025; 14 (1) :49-58
URL: http://cjdr.ir/article-1-488-fa.html
URL: http://cjdr.ir/article-1-488-fa.html
موسوی معینه، هرندی آزاده، موعودی احسان، قلی نیا همت، سلیمانی علی. تاثیر طرح حفره دسترسی در میزان جابه جایی اپیکالی و قابلیت حفظ مرکزیت کانال در مولر های مندیبل: یک مطالعه برونتنی. مجله تحقيقات دندانپزشكي كاسپين. 1403; 14 (1) :49-58
مرکز تحقیقات مواد دندانی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. ، soleymani_ali@yahoo.com
چکیده: (45 مشاهده)
مقدمه: طراحی حفره دسترسی محافظه کارانه (Contracted Endodontic Cavity; CEC) با تأکید بر حفظ ساختار دندانی بهعنوان جایگزین برای حفره دسترسی سنتی (Traditional Endodontic Cavity; TEC) معرفی شده است. با این حال، این رویکرد منجر به انتقال کانال و کاهش توانایی در حفظ مرکزیت طی فرآیند پاکسازی و شکلدهی کانال گردد. هدف مطالعه، بررسی اثر طراحی CEC بر میزان جابجایی اپیکالی و قابلیت حفظ مرکزیت کانال در مولر های مندیبل با استفاده توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی (CBCT) بود.
مواد و روشها: این مطالعه آزمایشگاهی 30 دندان مولر مندیبل با ریشه های بالغ و اپکس بسته به صورت تصادفی در دو گروه TEC و CEC قرار گرفتند. تمامی کانال ها پاکسازی و شکل دهی شدند. میزان جابجایی اپیکالی و حفظ مرکزیت کانال ها در مقاطع 1، 2 و 5 میلیمتری از اپکس به روش Gambill محاسبه شد. داده ها با استفاده از آزمونهای کروسکال والیس و من ویتنی آنالیز شدند.
یافتهها: میزان جابجایی اپیکالی به طور معنی داری در گروه CEC برای هر دو کانال مزیوباکال و دیستال در هر یک از مقاطع 1 (به ترتیب 0/04=P و 0/022=P)، 3 (به ترتیب 0/021=P و 0/019=P) و 5 میلیمتری (به ترتیب 0/004=P و 0/013=P) از اپکس بیشتر از گروه TEC بود. در مقابل، قابلیت حفظ مرکزیت کانال به طور معنی دار در گروه CEC برای هر دو کانال مزیوباکال و دیستال در هر یک از مقاطع 1 (به ترتیب 0/011=P و 0/032=P)، 3 (به ترتیب 0/035=P و 0/01=P) و 5 میلیمتری (به ترتیب 0/05=P و 0/001=P) از اپکس کمتر از گروه TEC بود. تفاوت آماری معنی داری در میزان جابجایی اپیکالی و قابلیت حفظ مرکزیت کانال در هریک از گروههای مورد مطالعه بین کانالهای مزیوباکال و دیستال و در کانال بین سه مقطع مشاهده نشد.
نتیجهگیری: با توجه به مطالعه حاضر، طراحی حفره دسترسی سنتی در طی فرآیند تمیزسازی و شکلدهی کانال، حفاظت بهتری از آناتومی کانال فراهم میکند.
مواد و روشها: این مطالعه آزمایشگاهی 30 دندان مولر مندیبل با ریشه های بالغ و اپکس بسته به صورت تصادفی در دو گروه TEC و CEC قرار گرفتند. تمامی کانال ها پاکسازی و شکل دهی شدند. میزان جابجایی اپیکالی و حفظ مرکزیت کانال ها در مقاطع 1، 2 و 5 میلیمتری از اپکس به روش Gambill محاسبه شد. داده ها با استفاده از آزمونهای کروسکال والیس و من ویتنی آنالیز شدند.
یافتهها: میزان جابجایی اپیکالی به طور معنی داری در گروه CEC برای هر دو کانال مزیوباکال و دیستال در هر یک از مقاطع 1 (به ترتیب 0/04=P و 0/022=P)، 3 (به ترتیب 0/021=P و 0/019=P) و 5 میلیمتری (به ترتیب 0/004=P و 0/013=P) از اپکس بیشتر از گروه TEC بود. در مقابل، قابلیت حفظ مرکزیت کانال به طور معنی دار در گروه CEC برای هر دو کانال مزیوباکال و دیستال در هر یک از مقاطع 1 (به ترتیب 0/011=P و 0/032=P)، 3 (به ترتیب 0/035=P و 0/01=P) و 5 میلیمتری (به ترتیب 0/05=P و 0/001=P) از اپکس کمتر از گروه TEC بود. تفاوت آماری معنی داری در میزان جابجایی اپیکالی و قابلیت حفظ مرکزیت کانال در هریک از گروههای مورد مطالعه بین کانالهای مزیوباکال و دیستال و در کانال بین سه مقطع مشاهده نشد.
نتیجهگیری: با توجه به مطالعه حاضر، طراحی حفره دسترسی سنتی در طی فرآیند تمیزسازی و شکلدهی کانال، حفاظت بهتری از آناتومی کانال فراهم میکند.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
اندودنتیکس
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
