دوره 15، شماره 1 - ( 1-1405 )
|
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MUBABOL.HRI.REC.1400.017
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Asadi F, Rahimi A, Bijani A, Motallebnejad M, Jenabian N, Madani Z S, et al . Relationship Between Drug Burden Index And Oral Health-Related Quality Of Life In The Elderly In Amirkola. Caspian J Dent Res 2026; 15 (1) :11-20
URL: http://cjdr.ir/article-1-482-fa.html
URL: http://cjdr.ir/article-1-482-fa.html
اسدی فاطمه، رحیمی آتنا، بیژنی علی، مطلب نژاد مینا، جنابیان نیلوفر، مدنی زهراالسادات، و همکاران. و همکاران. و همکاران.. ارتباط شاخص بار دارو با کیفیت زندگی وابسته به سلامت دهان در سالمندان امیرکلا. مجله تحقيقات دندانپزشكي كاسپين. 1405; 15 (1) :11-20
فاطمه اسدی 
، آتنا رحیمی ، علی بیژنی ، مینا مطلب نژاد ، نیلوفر جنابیان ، زهراالسادات مدنی ، محمد مهدی نقیبی سیستانی ، آتنا شیرزاد ، الهام محمودی ، رضا قدیمی ، سید رضا حسینی ، فاطمه بلدی ، فاطمه صیادی*
، آتنا رحیمی ، علی بیژنی ، مینا مطلب نژاد ، نیلوفر جنابیان ، زهراالسادات مدنی ، محمد مهدی نقیبی سیستانی ، آتنا شیرزاد ، الهام محمودی ، رضا قدیمی ، سید رضا حسینی ، فاطمه بلدی ، فاطمه صیادی*
مرکز تحقیقات سلامت و بهداشت دهان، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. ، f.sayyadi90@yahoo.com
چکیده: (21 مشاهده)
مقدمه: داروهای دارای اثرات آنتیکولینرژیک و آرامبخش، عوارض جانبی خطرناکی در سالمندان ایجاد میکنند و با خشکی دهان مرتبط هستند. هدف این مطالعه، بررسی ارتباط بین شاخص بار دارویی (DBI) و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان (OHRQoL) در سالمندان شهر امیرکلا بود.
مواد و روشها: این مطالعه بر روی ۸۰۰ نفر از سالمندان شهر امیرکلا با میانگین سنی ۷/۳۹ ± ۷۰/۱۳ سال انجام شد که ۴۰۰ نفر (۵۰ درصد) از آنها مرد بودند. اطلاعات پایه و دموگرافیک افراد، وضعیت کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان با استفاده از پرسشنامه شاخص ارزیابی سلامت دهان سالمندان (GOHAI)، وجود یا عدم وجود خشکی دهان با استفاده از پرسشنامه استاندارد خشکی دهان، و اطلاعات دارویی بیماران با استفاده از پرسشنامه استاندارد سابقه دارویی جمعآوری گردید. سپس، میزان مواجهه هر فرد با داروهای آنتیکولینرژیک و آرامبخش بر اساس معیار DBI محاسبه شد.
نتایج: میانگین نمره کلDBI یا DBITotal برابر با ۰/۵۵ ± ۰/۳۷ و میانگین نمره OHRQoL برابر با ۷/۳۷ ± ۵۱ بود. نمره OHRQoL در مردان بالاتر از زنان بود (۰/۰۰۱>p). با این حال، میزان خشکی دهان و میانگین نمره کل DBI در زنان بهطور معنیداری بیشتر از مردان بود (بهترتیب ۰/۰۰۱>p و ۰/۰۰۱>p). همبستگی معنیداری بین DBITotal و OHRQoL یافت نشد؛ اما همبستگی ضعیف و معنیداری بین خشکی دهان و DBITotal مشاهده گردید (۰/۱۴۱=r و ۰/۰۰۱>p). در افراد مبتلا به خشکی دهان، میانگین سن، و نمرات DBIAch و DBITotal بهطور معنیداری بالاتر و نمرات OHRQoL بهطور معنیداری پایینتر از افراد بدون خشکی دهان بود. شیوع خشکی دهان در زنان (۲۲/۵ درصد) بیشتر از مردان (۷/۸ درصد) بود (۰/۰۰۱>p).
نتیجهگیری: اگرچه DBI تأثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی مرتبط با دهان نداشت، اما موجب افزایش خشکی دهان شد. علاوه بر این، خشکی دهان بهطور معنیداری باعث کاهش OHRQoL گردید. بنابراین، توصیه میشود که پزشکان هنگام تجویز داروهای دارای اثرات آنتیکولینرژیک، احتمال بروز خشکی دهان را در سالمندان در نظر بگیرند.
مواد و روشها: این مطالعه بر روی ۸۰۰ نفر از سالمندان شهر امیرکلا با میانگین سنی ۷/۳۹ ± ۷۰/۱۳ سال انجام شد که ۴۰۰ نفر (۵۰ درصد) از آنها مرد بودند. اطلاعات پایه و دموگرافیک افراد، وضعیت کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان با استفاده از پرسشنامه شاخص ارزیابی سلامت دهان سالمندان (GOHAI)، وجود یا عدم وجود خشکی دهان با استفاده از پرسشنامه استاندارد خشکی دهان، و اطلاعات دارویی بیماران با استفاده از پرسشنامه استاندارد سابقه دارویی جمعآوری گردید. سپس، میزان مواجهه هر فرد با داروهای آنتیکولینرژیک و آرامبخش بر اساس معیار DBI محاسبه شد.
نتایج: میانگین نمره کلDBI یا DBITotal برابر با ۰/۵۵ ± ۰/۳۷ و میانگین نمره OHRQoL برابر با ۷/۳۷ ± ۵۱ بود. نمره OHRQoL در مردان بالاتر از زنان بود (۰/۰۰۱>p). با این حال، میزان خشکی دهان و میانگین نمره کل DBI در زنان بهطور معنیداری بیشتر از مردان بود (بهترتیب ۰/۰۰۱>p و ۰/۰۰۱>p). همبستگی معنیداری بین DBITotal و OHRQoL یافت نشد؛ اما همبستگی ضعیف و معنیداری بین خشکی دهان و DBITotal مشاهده گردید (۰/۱۴۱=r و ۰/۰۰۱>p). در افراد مبتلا به خشکی دهان، میانگین سن، و نمرات DBIAch و DBITotal بهطور معنیداری بالاتر و نمرات OHRQoL بهطور معنیداری پایینتر از افراد بدون خشکی دهان بود. شیوع خشکی دهان در زنان (۲۲/۵ درصد) بیشتر از مردان (۷/۸ درصد) بود (۰/۰۰۱>p).
نتیجهگیری: اگرچه DBI تأثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی مرتبط با دهان نداشت، اما موجب افزایش خشکی دهان شد. علاوه بر این، خشکی دهان بهطور معنیداری باعث کاهش OHRQoL گردید. بنابراین، توصیه میشود که پزشکان هنگام تجویز داروهای دارای اثرات آنتیکولینرژیک، احتمال بروز خشکی دهان را در سالمندان در نظر بگیرند.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
بیماری های دهان
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
