دوره 15، شماره 1 - ( 1-1405 )
|
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MUBABOL.HRI.REC.1400.066
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Besharat Far M, Madani Z S, Saeidi A, Seyedmajidi S, Mahmoudi E. Effect of Temporary Restorative Materials and Cavity Design on the Fracture Resistance of Endodontically Treated Teeth. Caspian J Dent Res 2026; 15 (1) :21-29
URL: http://cjdr.ir/article-1-475-fa.html
URL: http://cjdr.ir/article-1-475-fa.html
بشارت فر مهدی، مدنی زهراالسادات، سعیدی آکام، سیدمجیدی سیدعلی، محمودی الهام. تأثیر مواد ترمیمی موقت و طراحی حفره بر مقاومت به شکست دندان‌های درمان ریشه شده. مجله تحقيقات دندانپزشكي كاسپين. 1405; 15 (1) :21-29
دانشیار، مرکز تحقیقات مواد دندانی، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران. ، madani_z@yahoo.com
چکیده: (7 مشاهده)
مقدمه: دندان‌های درمان ریشه شده بسیار مستعد شکستگی هستند و انتخاب ماده ترمیمی موقت ممکن است بر مقاومت به شکست آنها تأثیر بگذارد. این مطالعه اثرات مواد ترمیمی موقت مختلف را بر مقاومت به شکست دندان‌های درمان ریشه شده با دو طرح حفره ارزیابی کرد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه آزمایشگاهی بر روی ۱۰۸ دندان پرمولر فک بالای سالم انجام شد. دوازده دندان به‌صورت تصادفی دست نخورده (کنترل منفی) انتخاب شدند. ۹۶ دندان باقی‌مانده به تعداد برابر تحت آماده‌سازی حفره‌ای از نوع مزیو-اکلوزو-دیستال (MOD) یا مزیو-اکلوزال (MO) قرار گرفتند (48=n). هر گروه به چهار زیرگروه برابر (12=n) تقسیم شد: یک زیرگروه بدون ترمیم (کنترل مثبت) باقی ماند و سه زیرگروه دیگر با مواد ترمیم موقت Coltosol F، Cavisol یا NexTemp ترمیم شدند. مقاومت به شکست تمامی نمونه‌ها توسط دستگاه تست یونیورسال اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی مستقل و آنالیز واریانس در سطح معناداری 0/05 تحلیل شدند.
یافته‌ها: بیشترین مقاومت به شکست در نمونههای دست نخورده (کنترل منفی) مشاهده شد و پس از آن به ترتیب در نمونههای با طرح حفره MO و MOD قرار گرفت (0/001>P). میانگین مقاومت به شکست در نمونههای با طرح حفره MO به‌طور معناداری بیشتر از MOD بود (0/025=P). در نمونههای با طرح حفره MO تفاوت معناداری بین زیرگروه‌ها مشاهده نشد، اما در MOD، گروه Coltosolبه‌طور معناداری مقاومت به شکست بالاتری نسبت به گروه کنترل نشان داد (0/042=P). همچنین میانگین مقاومت به شکست در گروه‌های کنترل مثبت (0/028=P) و NexTemp (0/012=P) در طرح حفره MO به‌طور معناداری بیشتر ازMOD بود.
مواد و روش‌ها: این مطالعه آزمایشگاهی بر روی ۱۰۸ دندان پرمولر فک بالای سالم انجام شد. دوازده دندان به‌صورت تصادفی دست نخورده (کنترل منفی) انتخاب شدند. ۹۶ دندان باقی‌مانده به تعداد برابر تحت آماده‌سازی حفره‌ای از نوع مزیو-اکلوزو-دیستال (MOD) یا مزیو-اکلوزال (MO) قرار گرفتند (48=n). هر گروه به چهار زیرگروه برابر (12=n) تقسیم شد: یک زیرگروه بدون ترمیم (کنترل مثبت) باقی ماند و سه زیرگروه دیگر با مواد ترمیم موقت Coltosol F، Cavisol یا NexTemp ترمیم شدند. مقاومت به شکست تمامی نمونه‌ها توسط دستگاه تست یونیورسال اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی مستقل و آنالیز واریانس در سطح معناداری 0/05 تحلیل شدند.
یافته‌ها: بیشترین مقاومت به شکست در نمونههای دست نخورده (کنترل منفی) مشاهده شد و پس از آن به ترتیب در نمونههای با طرح حفره MO و MOD قرار گرفت (0/001>P). میانگین مقاومت به شکست در نمونههای با طرح حفره MO به‌طور معناداری بیشتر از MOD بود (0/025=P). در نمونههای با طرح حفره MO تفاوت معناداری بین زیرگروه‌ها مشاهده نشد، اما در MOD، گروه Coltosolبه‌طور معناداری مقاومت به شکست بالاتری نسبت به گروه کنترل نشان داد (0/042=P). همچنین میانگین مقاومت به شکست در گروه‌های کنترل مثبت (0/028=P) و NexTemp (0/012=P) در طرح حفره MO به‌طور معناداری بیشتر ازMOD بود.
نتیجه‌گیری: در میان مواد ارزیابی شده، Coltosol F مقاومت به شکست را در دندان‌های دارای حفره MOD بهبود بخشید و بنابراین ممکن است در این موارد به عنوان ماده ترمیمی موقت ترجیحی در نظر گرفته شود.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
اندودنتیکس
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
