@article{ 
author = {Madani, Zahra Sadat and Rezaie, Zinat Sadat and Zabihi, Ebrahim and Abedian, Zeinab},  
title = {Comparative evaluation of five different storage media and temperature effect on human periodontal ligament fibroblast viability}, 
abstract ={Introduction: Following dental avulsion, the immediate recommended treatment is tooth replantation to avoid adverse effects. Therefore, the tooth must be stored in a physiological storage medium to preserve the viability of the periodontal ligament fibroblast (PDLF) cells during transportation to dental office. The aim of this study was to determine the effect of several storage media in preserving the viability of human PDLF cells at different times and temperatures. Materials & Methods: In this experimental study, the human PDL cells were obtained from the healthy extracted third molars and cultured in Dulbecco's Modified Eagle Medium (DMEM). The studied media were DMEM (10% FBS + 1% penicillin G Na (10000 IU) + 1% streptomycin (10 mg)), tap water, sterilized whole milk, zero fat milk and soy milk. After the cells had reached sufficient density in the plate, they were added to the experimental media and kept at 1, 2, 4 and 24 hours at 4° and 37oCentigrade. After incubation, the cell viability was determined by tetrazolium salt-based colorimetric (MTT) assay. The results were statistically analyzed  using Kruskal–Wallis and post hoc Tests. Results: Whole milk and DMEM showed significantly higher protective effect than other media. The viability of PDL cells had significant difference at 4oC compared to 37oC at 4 and 24 h in DMEM group and at 24 h in whole milk group (p≤0.05). Conclusion: The results have suggested that the whole milk like DMEM have enough essential nutrients for PDLFs and have confirmed the hypothesis that the milk similar to HBSS or DMEM might be effective in preserving the PDLF cells.  },  
Keywords = {Periodontal ligament, Fibroblast, Milk},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {8-15}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر پنج نوع محیط نگهدارنده مختلف و دما بر حیات فیبروبلاستهای لیگامان پریودنتال انسانی},
abstract_fa ={مقدمه: بدنبال خارج شدن دندان از حفره استخوانی روش درمانی پیشنهادی، جایگزین کردن سریع دندان است تا از عوارض جانبی آن پیشگیری شود. بنابراین دندان باید در یک محیط  فیزیولوژیک مناسب قرار گیرد تا اینکه سلول­های فیبروبلاست لیگامان پریودنتال دندان در طی انتقال به مطب دندانپزشکی سالم باقی بماند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر محیط های مختلف بر حفظ حیات سلول­های فیبروبلاست لیگامان پریودنتال انسانی در زمان و دمای متفاوت بوده است. مواد و روش ها: در این مطالعه  آزمایشگاهی،  سلول لیگامان پریودنتال انسانی از دندان های مولر سوم نهفته کشیده شده تهیه و سپس در محیط کشت)DMEM) Dulbecco's Modified Eagle Medium  کشت داده شدند. محیط مورد آزمایش شامل:DMEM  (FBS 10%، پنی سیلین G سدیم ۱% (10000 IU)، استرپتومایسین ۱% (10 mg) ، شیر بدون چربی ، شیر کامل و شیر سویا استریلیزه و آب شرب بوده است. پس از این که سلولها در پلیت  به تراکم کافی رسید به محیط های آزمایشی اضافه شده و در زمانهای ۱، ۲، ۴ و ۲۴ ساعت، در دمای ۴ و۳۷ درجه سانتیگراد نگهداری و بعد از انکوبه شدن حیات سلولی به روش by MTT  tetrazolium salt-based colorimetric assay)) ارزیابی  شد. نتایج با استفاده از تست آماری  Kruskal–Wallis  و  Post Hoc Tests آنالیز شد. یافته ها: شیر کامل و DMEM تفاوت معنی داری نسبت به سایر محیط های آزمایشی نشان داده است. حیات سلولهای PDL  تفاوت معنی داری در دمای ۴ درجه نسبت به دمای ۳۷ درجه سانتیگراد در زمانهای ۴ و ۲۴ ساعت در گروه DMEM و در زمان ۲۴ ساعت در گروه شیر کامل نشان داده است ( 0.05≤p). نتیجه گیری: نتایج نشان داده است شیر کامل همانند  DMEM مواد مغذی کافی برای PDLFs داشته و این فرضیه را تقویت می کند که شیر همانند HBSS و DMEM در حفاظت از سلول های PDLFs میتواند مفید واقع شود.  },
keywords_fa = {لیگامان پریودنتال, فیبروبلاست, شیر},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-246-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-246-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Yazarloo, Fatemeh and Alaghehmand, Homayoun and Mokhtarpour, Faraneh},  
title = {Effect of hydrofluoric acid concentration and etching time on microtensile bond strength of suprinity and enamic CAD/CAM ceramics to resin cement}, 
abstract ={Introduction: The use of dental ceramics has increased due to their beauty and biocompatibility. The aim of this study was to evaluate the effect of hydrofluoric acid concentration and etching time on microtensile bond strength (μTBS) of the Enamic and Suprinity ceramics. Materials & Methods: In this in vitro study, two hydrofluoric acid (HFA) concentrations of 5% (A) and 10% (B) were used at the time of 20, 60 and 120 seconds (s) on the Suprinity and  Enamic ceramics of CAD/CAM. The etched surfaces were impregnated with silane coupling agent as well as priming and Clearfil SE bond. Then, the Panavia F 2.0  resin cement was applied on the ceramic surfaces and light-cured. There were groups of EA20, EA60, EA120, EB20, EB60, EB120 for Vita Enamic and SA20, SA60, SA120, SB20, SB60, SB120 for Vita Suprinity. The μTBS between resin cement and porcelains was measured with universal testing machine. Mode of failure was observed under the stereo microscope at 40x magnification. Data were analyzed using ANOVA and Chi-square. Results: The μTBS was significantly different between EB20 and EB60 (p=0.008), EB120 and EB20 (p=0.005), SA120 and SB120 (p=0.013), EA120 and EB120 (p=0.002) as well as EA60 and EB60 (p=0.44). In both ceramics, different concentrations and etching times had significant effect on the mean of μTBS (p=0.016). In both ceramics, the time had no effect on the failure mode. For Suprinity ceramic, the HFA concentration had effect on the failure mode (P=0.028). Conclusion: The best surface treatment for Suprinity ceramic is 120 s with 5% HFA and for Enamic is 20 s with 10% HFA, which create the highest bond strength.  },  
Keywords = {Resin cement, Hydrofluoric acid, Ceramics, Adhesives},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {16-23}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثرغلظت ها و زمان های مختلف اچ با اسید هیدروفلوئوریک براستحکام باند ریزکششی سرامیک های سوپرینیتی و انامیک  CAD/CAM  با سمان رزینی},
abstract_fa ={ مقدمه: میزان استفاده از سرامیک­های دندانی به دلیل زیبایی و زیست سازگاری افزایش یافته است. هدف این مطالعه بررسی اثر غلظت­ ها و  زمان­ های مختلف اچینگ با اسید هیدروفلئوریک  بر روی استحکام باند ریزکششی سرامیک­ های سوپرینیتی و انامیک می­باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی از دو غلظت 5% (A) و 10% (B) اسید هیدروفلئوریک در سه زمان ۲۰ و۶۰ و ۱۲۰ بر روی  سرامیک های انامیک و سوپرینیتی CAD/CAM استفاده شد. سطح نمونه های اچ شده، به عامل اتصال سیلان، پرایمر و کلیر فیل اس ای باند آغشته شد. سپس سمان رزینی (Panavia F.2) بر روی سطوح سرامیکی بکار گرفته شد و با نور کیور گردید. گروه هایEA20,EA60,EA120,EB20,EB60,EB120 برای سرامیک انامیک و SA20,SA60,SA120,SB20.SB60.SB120  برای سوپرینیتی را داشتیم. استحکام باند ریزکششی بین پرسلن و سمان رزینی با دستگاه machine  universal testing اندازه گیری شد. نوع شکست نیز با بزرگنمایی ۴۰ با استریومیکروسکوپ بررسی شد. اطلاعات بدست آمده باتست های ANOVA  وChi-square آنالیز گردید. یافته ها: میزان استحکام باند ریزکششی در گروه­های EB20باP=0.008) EB60 ( وEB120  EB20 با  ( P=0.005)  به طورمعنادار با هم متفاوت بود. در گروه­های SA120 با  SB120 (P=0.012)و EA120 با  EB120 (P=0.002)و EA60با  EA120 (P=0.016) به طور معناداری متفاوت بود. در هر دو نوع سرامیک غلظت­ های مختلف و زمان­ های مختلف تاثیر معناداری بر میزان میانگین استحکام باند ریز کششی داشتند. در هر دو نوع سرامیک، زمان تاثیری بر نوع شکست نداشت. در سرامیک سوپرینیتی غلظت اسید بر نوع شکست موثر بود.P=0.028)). نتیجه گیری: بهترین آماده سازی در سرامیک سوپرینیتی غلظت ۵% اسید و زمان ۱۲۰ ثانیه و برای انامیک غلظت ۱۰% و زمان ۲۰ ثانیه می باشد که بالاترین استحکام باند را ایجاد می کنند.  },
keywords_fa = {سمان رزینی , اسید هیدروفلئوریک, سرامیک ها, ادهزیو},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.16},
url = {http://cjdr.ir/article-1-251-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-251-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Hashemi, Zahra and Manzuri, Leila and Rahimi, Fatemeh and Farzadmoghadam, Maryam and Gholami, Seyed Ali Saleh},  
title = {Awareness of care and importance of  primary teeth among mothers in Yasuj 2017}, 
abstract ={Introduction: Healthy primary teeth are necessary for a child's physical and mental health. Increasing mothers’ awareness of the importance of these teeth is significant for the creation of healthy teeth in their children's mouths. Thus, the aim of this study was to evaluate mothers’ awareness of the importance and care of their children’s primary teeth in Yasuj Materials & Methods: In this cross-sectional study, 384 mothers with their children aged ≤6 years were enrolled. The data were collected via a 12-item researcher-made questionnaire and analyzed using mean, standard deviation, Spearman and binary logistic regression tests. Results: The mean age of mothers was 29.71±5.04 years. The mean score of mothers’ awareness of the importance of primary teeth was 5.9±2.76 ) score of  0-12).No mothers had good awareness, 119 (31%) and 265 (69%) mothers had moderate and poor awareness in this regard, respectively. A significant relationship was found between mothers’ age and awareness (p=0.0001, r=0.18) as well as between parental education level and awareness (p=0.0001, r=0.25). Parental education levels including subdiploma P=0.009, EXP (B)=15.19, 0.95% CI= 1.97-116.91; diploma and technician P=0.0001, EXP (B)=39.42, 0.95% CI= 5.03-308.81; Bachelor’s degree P=0.001, EXP (B)=27.02, 0.95% CI= 3.55-205.73; Master’s degree and higher P=0.003, EXP (B)=26.26, 0.95% CI= 2.95-233.26 as well as maternal age P=0.008, EXP (B)=1.07, 0.95% CI= 1.02-1.14  were predicting factors for mothers’ awareness of the importance and care of the primary teeth. Conclusion: Considering the undesirable level of mothers’ awareness of the importance and health, the interventions  and planning are essential to enhance mothers’ awareness in this regard.  },  
Keywords = {Mothers, Primary teeth, Oral health, Awareness},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {24-30}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {آگاهی از مراقبت و اهمیت دندانهای شیری در بین مادران،در شهر یاسوج ، سال ۹۶},
abstract_fa ={مقدمه: دندانهای شیری سالم برای  سلامت جسمی و ذهنی کودکان ضروری است. افزایش میزان آگاهی مادران در زمینه اهمیت دندانهای شیری برای ایجاد دندانهای سالم  در دهان کودکانشان مهم میباشد. بنابراین هدف از این مطالعه ارزیابی آگاهی مادران از اهمیت دندانهای شیری  و مراقبت از این  دندان ها در شهر یاسوج می­باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی ۳۸۴ مادر که دارای کودک ۶ و زیر ۶ سال بودند شرکت داشتند. اطلاعات آنها در ارتباط با دندانهای شیری با استفاده از پرسشنامه ای که شامل ۱۲سؤال بود جمع آوری شد ،در SPSS نسخه ۲۱  وارد و با استفاده از میانگین و انحراف معیار و با تستهای آماری اسپیرمن و رگرسیون لجستیک باینری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . یافته ها: میانگین سن مادران  ۵/۰۴±۷۱/ ۲۹بود، میانگین آگاهی از اهمیت دندان شیری (نمره از ۱۲-۰)۲/۷۶±۹/ ۵ بود. هیچکدام از مادران آگاهی خوبی در این زمینه نداشتند و ۱۱۹ مادر (۳۱%) آگاهی متوسط و ۲۶۵ (۶۹%) آگاهی ضعیفی داشتند. ارتباط قابل توجهی بین سن مادر و آگاهی آنها (p=0.0001, r=0.18) و همچنین بین سطح تحصیلات والدین و آگاهی (p=0.0001, r=0.25). آنها وجود داشت. بااستفاده از تست آماری رگرسیون لجستیک باینری، سطح تحصیلات والدین   زیر دپیلم: P=0.009, EXP (B)=15.19, 0.95% CI= 1.97-116.91 ;  دیپلم و تکنسین  P=0.0001 ,EXP(B)=39.42, 0.95% CI= 5.03-308.81; لیسانس : P=0.001, EXP (B)=27.2, 0.95% CI= 3.55-205.73;    فوق لیسانس و بالاتر; P=0.003, EXP (B)=26.26, 0.95% CI= 2.95-233.26     و همچنین سن مادر  P=0.008, EXP (B)=1.07, 0.95% CI= 1.02-1.14 فاکتورهای پیش بینی کننده برای آگاهی از اهمیت دندانهای شیری و مراقب از این دندانها می باشد. نتیجه گیری: با توجه به نامطلوب بودن سطح آگاهی مادران در مورد اهمیت دندانهای شیری و مراقبت بهداشتی ،انجام مداخلات و برنامه ریزی جهت افزایش سطح آگاهی مادران در این خصوص ضروری به نظر می رسد.},
keywords_fa = {مادران, دندانهای شیری, بهداشت دهان, آگاهی},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.24},
url = {http://cjdr.ir/article-1-248-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-248-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Vahdani, Nazmehr and Ghobadi, Fatemeh and Bijani, Ali and Haghanifar, Si},  
title = {Prevalence of mandibular accessory foramina using CBCT in a selected iranian population}, 
abstract ={Introduction: The aim of the current study was to evaluate the frequency of accessory foramina in human mandible. Materials & Methods: In this cross-sectional study, 400 cone-beam computed tomography (CBCT) scan images of mandibles of 273 patients (120 males and 153 females), divided into four groups ≤30, 30–39, 40–49, and ≥50 years) with the mean age of 38.05±13.71 years (40.71±12.83 for males and 35.39±12.05 for females) were evaluated. The number and diameter of accessory foramina from midline to anterior border of ramus with 0.1 mm intervals were investigated.Data were analyzed with SPSS 17 (SPSS Inc., Chicago, I1, USA) using T-Test, Pearson's correlation coefficient and Fisher exact test. Results: Totally, 568 accessory foramina with mean diameter of 0.35 ± 0.15 mm were seen. The frequency  of accessory foramina in the studied patients  was 83%  with mean frequency of 88% in males and 80% in females. These results showed a significant difference between the genders in frequency of accessory foramen (P<0.001) although no difference was observed among different age groups. The highest frequency belonged to anterior lingual of mandible. The frequency  of accessory foramina in posterior mandible was higher in females, while males indicated higher frequency in anterior mandible. No significant difference was found in the frequency of accessory foramina between the right and left sides of the mandible. Conclusion: The results suggested,the survey of accessory foramina is recommended in CBCT images of mandible for therapeutic reasons due to higher frequency of accessory foramina in mandible. },  
Keywords = {Mandible, Cone beam computed tomography, Anatomic variation, Prevalence},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {31-36}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {میزان شیوع سوراخهای فرعی استخوان فک پایین با استفاده از CBCT در جمعیتی از ایران},
abstract_fa ={مقدمه:  مطالعه حاضر با هدف ارزیابی میزان شیوع سوراخ های فرعی در فک پایین  انسان می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۴۰۰ اسکن CBCT فک پایین مربوط به ۲۷۳ بیمار(۱۲۰ مرد و ۱۵۳ زن) با میانگین سنی۱۳/۷۱ ±۳۸/۰۵ سال( ۱۲/۸۳±۴۰/۷۱سال در مردان و ۱۲/۰۵±۳۵/۳۹ سال در زنان) ) و تقسیم شده در چهار گروه سنی(≤ ۳۰ سال، ۳۹-۳۱ سال، ۴۹-۴۰ سال و ۵۰≤ سال) ارزیابی شدند. تعداد و قطر سوراخ های  فرعی از ناحیه میدلاین تا  قدام  راموس با مقاطع  عرضی  ۰/۱ میلیمتر بررسی  شدند.   داده ها  توسط نرم افزار  SPSS نسخه ۱۷ (Chicago,I1,USA,SPSS Inc) با استفاده ازT-Test,Pearson correlation coefficient ,and Fisher exact test آنالیز شدند. یافته ها: بطور کلی ۵۶۸ سوراخ فرعی با میانگین قطر ۰/۱۵± ۰/۳۵ میلیمتر مشاهده شد. شیوع  سوراخ های فرعی در بیماران مورد مطالعه ۸۳% با میانگین ۸۸% در مردان و ۸۰% در زنان بوده است.این نتایج نشان داد که تفاوت معناداری(۰/۰۰۱( P< بین دو جنس در شیوع سوراخ های فرعی وجود دارد؛ اگر چه بین گروههای سنی مختلف تفاوتی مشاهده نشد. بیشترین شیوع سوراخهای فرعی در ناحیه لینگوال قدام فک پایین بود. شیوع سوراخ های فرعی در خلف فک پایین در زنان بیشتر بوده در حالی که  آقایان شیوع بالاتری را در قدام فک پایین نشان دادند. هیچ تفاوت معناداری در شیوع سوراخ های فرعی بین سمت راست وچپ  فک پایین مشاهده نشد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که  با توجه به شیوع  بالای سوراخ های فرعی در فک پایین بررسی آن در تصاویر CBCT بدست آمده از فک پایین جهت انجام امور درمانی توصیه می شود.},
keywords_fa = {فک پایین , توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی, تنوع آناتومیکی, شیوع},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.31},
url = {http://cjdr.ir/article-1-268-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-268-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Jamshidifar, Azin and Madani, ZahraSadat},  
title = {Comparison of teeth discolorations induced by Mineral trioxide aggregate, Calcium-enriched mixture and Biodentine using spectrophotometric analysis}, 
abstract ={Introduction:Most of the materials used in endodontic procedures may lead to discoloration.This study compared the discolorations induced following treatment by MTA, CEM ,and Biodentine using a spectrophotometric analysis. Materials&Methods:In this experimental study Forty extracted mandibular anterior teeth were selected and sectioned from 2 mm below Cemento Enamel Junction(CEJ) using a disc. A retrograde method was used for drilling cavities 2 mm away from incisal edge. Then the cavities were washed using 5.25% NaOCL and normal saline and the samples were divided randomly into 4 groups. The cavities in groups 1, 2, and 3 were filled by MTA Angleus, Cem cement, and Biodentine, respectively as deep as CEJ level and they were sealed by 2mm of A3 composite color. All of cavities of group 4/control, were all filled by composite A3. Then the samples were stored in a glass incubator with 100% humidity and  under laboratory light .they were exposed to a spectrophotometric analysis within 6 periods from placement including base line, 1 week, 2 weeks, 1 month, 3 months, 6 months. The data were analyzed by SPSS 17 ,Tukey HSD and ANOVA statistical test. Results:The results showed no statistically significant difference in discoloration rate during measurement periodsin each group. However, the discoloration rate varied in various materials. The minimum and maximum discolorations occurred in Biodentine and MTA, respectively and their difference was statistically significant.(p=0.033)Other groups showed no statistically significant difference. Conclusion: The biodentinehad minimum discolorations compared with other two materials; thus, it seems that it can be recommended for cosmetic areas.},  
Keywords = {Biodentine, CEM cement, Mineral trioxide aggregate},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {37-42}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه میزان تغییرات رنگی القا شده در دندان ها با ۳ ماده Mineral    trioxide aggregate،Calcium- enriched mixture،Biodentine توسط آنالیز اسپکتروفوتومتری},
abstract_fa ={مقدمه: بیشتر مواد مورد استفاده پروسه های اندودنتیک میتوانند منجر به تغییر رنگ شوند.این مطالعه میزان تغییرات رنگی القا شده پس از درمان با ۳ ماده MTA ،  CEM و Biodentine توسط انالیز اسپکتروفوتومتری انالیز کرد. مواد و روش ها:دراین مطالعه تجربی تعداد ۴۰ عدد دندان قدامی کشیده شده فک پایین انتخاب از ۲ میلی متر زیر Cemento Enamel Junction (CEJ) توسط دیسک برش داده شدند. حفره ای به طریق رتروگرید تا حد ۲ میلی متری لبه انسیزال در آن ها تعبیه گردید. حفرات توسط Naocl ۵/۲۵% نرمال سالین شستشو داده شدند نمونه ها به طور تصادفی ۴ گروه ۱۰ تایی تقسیم شدند. گروه ۱ حفرات  MTA ، گروه ۲CEM cement     ،گروه ۳ Biodentine تا حد CEJ پر شده و توسط ۲ میلی متر کامپوزیت رنگ A3 سیل شدند.گروه ۴ یا کنترل  توسط کامپوزیتA3 پر شدند. نمونه ها در انکوباتور شیشه ای با رطوبت ۱۰۰% در زیر نور لابراتوری نگهداری شدند در ۶ زمان Base line، ۱ هفته، ۲ هفته، ۱ ماه، ۳ ماه و ۶ ماه پس از جایگذاری تحت آنالیز اسپکتروفوتومتری قرار گرفتند.اطلاعات بدست آمده با استفاده  از  نرم افزار آماری SPSS 17  و آزمون آماری  ANOVATukey HSD  مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج به دست آمده میزان تغییر رنگ هر گروه در طول زمان های اندازه گیری اختلاف آماری معنی دار را نشان ندادند. اما میزان تغییر رنگ مواد مختلف متفاوت بود کمترین تغییر رنگ در Biodentine بیشترین تغییر رنگ در MTA حادث شد که اختلاف آن ها به لحاظ آماری معنی دار بودp=0.033)) سایر گروه ها اختلاف آماری معنی داری را نشان ندادند. نتیجه گیری : Biodentie کمترین میزان تغییرات رنگی در مقایسه با ۲ ماده دیگر نشان داد لذا به نظر می رسد که می توان با اطمینان بیشتری کاربرد این ماده را در نواحی زیبایی توصیه نمود.   },
keywords_fa = {Biodentine, CEM cement , Mineral trioxide aggregate},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.37},
url = {http://cjdr.ir/article-1-253-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-253-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {KhakbazBaboli, Soheil and AmirianChaijan, Kamran and RezaeiDastjerdi, Maryam and Gholinia, Hemmat},  
title = {Effect of sandblasting on the tensile bond strength of two permanent silicone soft liners to the denture base}, 
abstract ={Introduction: Soft liners are materials used in removable dental prostheses to maintain the health of inflamed mucous membranes. The materials bond strength to acrylic bases can be modified by several methods; One of which includes sandblasting. The aim of this study is to investigate the effect of sandblasting on the tensile bond strength(TBS) of two permanent silicone soft liners. Materials & Methods: 36 dumbbell-shaped heat-cured polymethylmethacrylate acrylic specimens were fabricated in denture flasks with a length of 75 mm, width of 12 mm and a thickness of 7 mm in the thinnest section. 3 mm of the material of all specimens was cut using a low-speed diamond saw with water cooling. Then according to the surface treatment and sofliners, the specimens were divided into four groups: no surface treatment with mollosil softliner, no surface treatment with GC softliner,  sandblasting with 50 μm Al2O3 particles and then using  mollosil soft liner and sandblasting with 50 μm Al2O3 particles and  then using GC soft liner. After polymerization of all specimens, TBS was evaluated with universal testing machine at a crosshead speed of 5 mm/min until failure. Finally, two-way ANOVA and independent T-test were used to analyzing the data. Results: The mean of TBS in the groups of sandblasting was significantly higher than other group and the mean of TBS  in the group of mollosil was higher than GC group with or without sandblasting. (p=0.001) Conclusion: Sandblasting increases the TBS of silicone soft liners to the acrylic bases; moreover, Mollosil softliners are more tenacious compared to GC.},  
Keywords = {Denture liners, Tensile strength, Denture relining},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {43-50}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تأثیر سندبلاست بر استحکام باند کششی دو لاینر سیلیکونی دائمی به بیس دنچر},
abstract_fa ={مقدمه: سافت لاینرها موادی هستند که در پروتزهای متحرک به منظور حفظ سلامت مخاط ملتهب استفاده می شوند. روش های متعددی برای تغییر استحکام باند آنها به بیس آکریلی وجود دارد که یکی از این روش ها سندبلاست می باشد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر سندبلاست بر استحکام باند کششی دو لاینر سیلیکونی دائمی می باشد. مواد و روش ها: ۳۶ نمونه آکریلی گرما سخت به شکل دمبل در اندازه های ۷۵ میلیمتر طول، ۱۲ میلیمتر قطر و ۷ میلیمتر در نازک ترین قسمت ساخته شدند. از قسمت میانی تمامی نمونه ها به اندازه ۳ میلیمتر و با استفاده از دستگاه برش و تحت خنک کننده آبی، بریده شد. سپس مطابق با تغییرات سطحی و نوع سافت لاینرها نمونه ها به ۴ گروه تقسیم شدند: گروه بدون تغییرات سطحی با سافت لاینر مولوسیل، گروه بدون تغییرات سطحی با سافت لاینر GC، گروه آماده سازی شده با ذرات آلومینیوم اکساید ۵۰ میکرون با سافت لاینر مولوسیل و گروه آماده سازی شده با ذرات آلومینیوم اکساید ۵۰ میکرون با سافت لاینر GC استحکام باند کششی میان سافت لاینر و رزین آکریلی در تمامی نمونه ها با دستگاه Universal testing و با سرعت 5 mm/min  تحت نیروی کششی سنجیده شد و از تست ANOVA دو طرفه و T مستقل برای ارزیابی داده ها استفاده گردید. یافته ها: :  میانگین TBS در گروه های سند بلاست شده بطور معناداری بیشتر از سایر گروه ها بود و میانگین TBS در گروه مولوسیل نسبت به گروه GC با یا بدون سند بلاست بیشتر بود. (p=0.001‌) نتیجه گیری: سندبلاست باعث افزایش  استحکام باند کششی سافت لاینر سیلیکونی به بیس پروتز میشود. علاوه بر این سافت لاینر مولوسیل در مقایسه با GC مستحکم تر به نظر می رسد.},
keywords_fa = {لاینر دنچر, استحکام کششی, ریلاین کردن دنچر},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.43},
url = {http://cjdr.ir/article-1-254-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-254-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {MahmuodiKelarijani, Azade and NaghibiSistsni, Mohamad Mehdi and Nafarzade, Shim},  
title = {Frequency of oral cancer in Babol during 2012-2016}, 
abstract ={Introduction: Regarding the lack of data on the  frequency of oral cancer in Babol, the aim of this study was to evaluate the frequency of oral cancer in Babol during 2012-2016. Materials & Methods: This retrospective cross-sectional study was performed using pathology sheet records of oral cancer patients during 2012-2016. Survival status of patients was collected through telephone contact. Results: The mean age of 48 patients was 62.2% (22-95) years, and 64.2% were male. Squamous cell carcinoma (SCC) was the most prevalent malignancy, and the most common site was tongue followed by pharynx. Frequency of oral cancer patients was 9 (18.8%), 9 (18.8%), 10 (20.8%), 12 (25%) and 8 (16.7%) patients from 2012 to 2016, respectively. Conclusion: SCC, specifically on the tongue was the most frequent malignancy. It seems that the oral cancer prevention training is necessary for elderly adults.},  
Keywords = {Oral cancer, Prevalence, Patients},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {51-54}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی فراوانی سرطان دهان در شهرستان بابل طی سال های ۹۱ تا ۹۵},
abstract_fa ={مقدمه: با توجه کمبود اطلاعات درباره فراوانی سرطان  دهان در شهرستان بابل، هدف از این مطالعه بررسی فراوانی سرطان دهان در شهرستان بابل طی سالهای ۹۱ تا ۹۵ میباشد. مواد و روش ها: این مطالعه گذشته نگر توصیفی بر اساس برگه های پاتولوژی بیماران مبتلا به سرطان دهان در شهرستان بابل طی سالهای ۹۱ تا ۹۵ انجام شد. وضعیت حیات بیماران با برقراری تماس تلفنی ثبت شد. یافته ها: میانگین سنی ۴۸ بیمار مبتلا  ۶۲/۲%  (۲۲-۹۵) سال میباشد و ۶۴/۲ % از بیماران مرد میباشند.  SCC شایعترین نوع بدخیمی بود. زبان و بعد حلق شایعترین مکان های ابتلا بودند. ۹ (۱۸/۸%) بیمار ، ۹ (۱۸/۸%) بیمار، ۱۰ (۲۰/۸%) بیمار، ۱۲ (۲۵%)، ۸ بیمار (۱۶/۷%) به ترتیب در سال۹۱تا ۹۵ به این بیماری مبتلا شدند. نتیجه گیری: بیشترین فراوانی بدخیمیSCC  در زبان بود. آموزش پیشگیری از سرطان دهان برای بالغین مسن ضروری به نظر می رسد.},
keywords_fa = {سرطان دهان, فراوانی, بیماران},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.51},
url = {http://cjdr.ir/article-1-242-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-242-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Sadri, Armin and Moudi, Ehsan and Khafri, Soraya and Soleymani, Ali},  
title = {Evaluation of apical foramen distance in relation to the anatomical apex of mandibular molars by cone-beam computed tomography (CBCT) in a selected Iranian population}, 
abstract ={Introuduction: Knowledge of the internal anatomy and apical foramen of a tooth has always been a fundamental prerequisite for root canal therapy.Aim of the present study was to evaluate the distance of apical foramen in relation to the anatomical apex of mandibular molars by cone beam computed tomography (CBCT) in a selected Iranian population. Materials & Methods: In this cross- sectional study,97CBCT images of 25-50 years old patients were evaluated .the teeth were assessed in coronal plan. Results: Average (±SD) distance from apical foramen to the anatomical apex in the mesio-buccal and mesio-lingual, distal canal  were [0.938 (±0.294)mm], [0.964 (±0.315)mm] and [0.982 (±0.322)mm] respectively. no statistical difference was found  between right and left quadrant. Conclusion: This study demonstrated  that  1mm distance from radiographic apex in mandibular molars could be appropriate for root canal therapy.  },  
Keywords = {Tooth apex, Mandible, Cone-beam computed tomography},
volume = {8},
Number = {1}, 
pages = {55-59}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی فاصله فورامن اپیکال نسبت به اپکس آناتومیک ریشه در دندان های مولر مندیبل توسط CBCT در جمعیتی از ایران},
abstract_fa ={مقدمه: آگاهی از آناتومی داخلی دندان و اپیکال فورامن همواره به عنوان پیش نیازی اساسی قبل از انجام درمان های کانال ریشه محسوب می شود.هدف از مطالعه حاضربررسی فاصله فورامن اپیکال نسبت به اپکس آناتومیک ریشه دردندانهای مولر مندیبل توسط CBCT دریک جمعیت ایرانی بود. موادوروش ها:دراین مطالعه توصیفی- تحلیلی  ۹۷ تصویرCBCT بیماران ۲۵ -۵۰ ساله مورد ارزیابی قرار گرفتند. دندان ها درمقاطع کرونالی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: میانگین (انحراف معیار) فاصله فورامن اپیکال نسبت به اپکس آناتومیک ریشه، در ریشه مزیوباکال ، مزیولینگوال و ریشه دیستال به تفکیک[0.964 (±0.315)mm] ,[0.938 (±0.294)mm] و[0.982 (±0.322)mm]بود.در دندانهای کوادرانت راست و چپ تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت نتیجه گیری : دراین مطالعه نشان داده شدکه فاصله ۱میلیمتری از اپکس دردندانهای مولر فک پایین میتواند برای درمان ریشه مناسب باشد.},
keywords_fa = {ریشه دندان,فک پایین, توموگرافی کامپیوتری بااشعه مخروطی},

doi = {10.22088/cjdr.8.1.55},
url = {http://cjdr.ir/article-1-234-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-234-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Mokhtarpour, Faraneh and Alaghehmand, Homayoon and Khafri, Soraya and Mahdian, Mi},  
title = {Effect of hydrofluoric acid concentration and etching time on the surface roughness of CAD/CAM ceramics}, 
abstract ={Introduction: Dental ceramics are considered as materials that can restore the appearance of natural teeth. Etching the inner surface of a ceramic restoration with hydrofluoric acid (HF) followed by using a silane coupling agent is a well-known and recommended method to increase the bond strength. The aim of etching on ceramic structure is to enhance the surface roughness (Ra) and energy and to cleanse the bonding area. The aim of this study was to evaluate the effect of different HF concentrations and etching times on the Ra of IPS e.max CADTM and Vita mark IITM. Materials &Methods: Two HF concentrations (5% and 10%) and three etching times (20, 60 and 120 seconds) were evaluated. Etched patterns were observed by scanning electron microscopy (SEM) and Ra was measured using atomic force microscopy (AFM). Surface element analysis was performed using energy dispersive X-ray spectroscopy (EDAX). Data were analyzed on SPSS 20 using ANOVA and T-test. Results: The Ra had no significant difference among various Vita mark IITM specimens (P=0.973). Among IPS e.maxTM specimens etched with 5% HF, the AFM results showed that 20-s etching time had the lowest Ra and among those etched with 10% HF and 120-s etching time had the most Ra. In IPS e.maxTM specimens etched with acid for 20 s, a significant difference was observed in Ra of 5% and 10% acid concentrations (5% HF lower than 10% HF) (p=0.012). Conclusion:  Among IPS e.maxTM specimens etched with 5% and 10% HF, increasing the etching time lead to higher Ra. For both IPS e.maxTM and Vita mark IITM, 20-s etching with 5% HF provides acceptable Ra for the bond.},  
Keywords = {Ceramics, Hydrofluoric acid, Scanning electron microscopy},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {8-15}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {تأثیر غلظت اسید هیدروفلوئوریک و زمان اچ کردن بر خشونت سطحی سرامیک های CAD/CAM},
abstract_fa ={مقدمه: سرامیک های دندانی به عنوان موادی ارزیابی می شوند که می توانند نمای دندان های طبیعی را بازسازی کنند. اچ کردن سطح داخلی ترمیم های سرامیکی با هیدروفلوئوریک اسید و به دنبال آن کاربرد عامل جفت­کننده سیلانی روشی شناخته و توصیه شده برای افزایش استحکام باند می باشد. هدف اچ کردن ساختار سرامیکی، افزایش خشونت سطحی و انرژی سطحی و تمیز کردن ناحیه باند می باشد. هدف این مطالعه ارزیابی تأثیر غلظت های مختلف اسید هیدروفلوئوریک و زمان های اچ با آن بر خشونت سطحی سرامیک های IPS e.maxTM CAD و Vita mark IITM می باشد. مواد و روش ها: دو غلظت مختلف اسید هیدروفلوئوریک ( ۵% و ۱۰%) و سه زمان مختلف اچ (۲۰و ۶۰ و ۱۲۰ ثانیه) مورد ارزیابی قرار گرفت. الگوی اچ توسط میکروسکوپ الکترونی SEM بررسی شد و میزان خشونت سطحی توسط AFM اندازه گیری گردید. آنالیز عناصر سطحی هم با استفاده از طیف­سنجی پراش انرژی پرتو ایکس انجام شد. داده­ها در SPSS نسخه ۲۰ با استفاده از ANOVA و T-test انجام شد. یافته ها: خشونت سطحی بین گروه های مختلف در سرامیک Vita mark IITM تفاوت معنی داری را نشان نداد (0.973.(P= نتایج AFM نشان داد بین گروه های سرامیک IPS e.maxTM  که با اسید ۵% اچ شدند کمترین میزان خشونت سطحی در ۲۰ ثانیه اچ دیده شد و بین گروه های اچ شده با اسید ۱۰%، ۱۲۰ ثانیه اچ بیشترین خشونت سطحی را ایجاد کرد. در گروه سرامیک های IPS e.maxTM  در زمان ۲۰ ثانیه اچ با اسید، تفاوت معنی ­داری در خشونت سطحی غلظت های اسید ۵% و ۱۰% مشاهده شد (در غلظت ۵% کمتر از ۱۰%) )0.012=p). نتیجه گیری: بین گروه های سرامیکIPS e.maxTM  با اسید ۵% و۱۰% اچ شدند،افزایش زمان اچ کردن باعث افزایش خشونت سطحی می شود. برای هر دو سرامیک IPS e.maxTM  و  Vita mark IITM ۲۰ ثانیه اچ با اسید ۵% خشونت سطحی قابل قبولی را برای باند فراهم می کند.},
keywords_fa = {سرامیک , اسید هیدروفلوئوریک , میکروسکوپ الکترونی روبشی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-247-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-247-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Samadi, Fatereh and RahmatiKamel, Manouchehr and Arash, Valiollah and Khafri, Soraya and Abolghasemzadeh, Faezeh},  
title = {Scanning electron microscope and shear bond strength analysis of Biofix and Orthocem two-step fluoridated orthodontic adhesives on human enamel}, 
abstract ={Introduction: The bonding process in orthodontic treatment is very important. This study aimed to evaluate the shear bond strength (SBS) and bond failure sites of stainless steel brackets bonded with two new two-step adhesives (Biofix (BF) and Orthocem (OC)) and a three-step adhesive (Transbond XT (TXT)). Materials & Methods: In this in vitro study, 66 extracted human premolars were collected and randomly divided into three groups (n=22). The brackets were bonded to each tooth with a) TXT, b) BF, and c) OC adhesives according to manufacturers’ instructions. The SBS values of the brackets were measured 24 hours after thermocycling. Adhesive remnant index (ARI), enamel detachment index (EDI) and bond failure locations on bracket surfaces were qualitatively and quantitatively assessed using stereomicroscopic, scanning electron microscope (SEM) and energy dispersive x-ray (EDX) analyses. The data were analyzed using SPSS 22 software and ANOVA test. The significance level was defined at P<0.05. Results: The means and standard deviations of SBS values for TXT, BF and OC adhesives were 22.49±4.58, 17.82±6.43 and 16.20±4.46 MPa, respectively. The SBS in the TXT group was significantly different from the two other groups, but the difference was not significant between the two other groups. Moreover, ARI and EDI were not significantly different between the three groups. The SBS values of BF (P<0.001) and OC (P<0.001) were not significantly different. Conclusion: The adhesive SBS in the BF and OC groups was in the determined ranges to bond the orthodontic brackets. Therefore, these two adhesives can be used as a proper alternative for conventional bonding methods.},  
Keywords = {Dentistry, Orthodontics, Scanning electron microscopy},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {16-24}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {آنالیز میکروسکوپ الکترونی روبشی و بررسی استحکام باند برشی اتصال دو نوع ادهزیو ارتودنسی دو مرحله ای دارای فلوراید (Biofix and Orthocem) به مینای دندان انسان},
abstract_fa ={مقدمه : پروسه ی باندینگ و افزایش سرعت آن در درمان ارتودنسی از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از این مطالعه، بررسی استحکام باند برشی و نواحی شکست باند در براکت های استیل ضد زنگ چسبانده شده توسط ادهزیوهای دو مرحله ای Orthocem (OC)  و Biofix (BF) و ادهزیو سه مرحله ای Transbond XT (TXT) می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، ۶۶ دندان پرمولر کشیده شده ی انسانی، بصورت تصادفی به ۳ گروه مساوی تقسیم شدند: در گروه اول براکت ها باTXT ، در گروه دوم با BF و در گروه سوم با ادهزیو OC بر روی دندانها، طبق دستور کارخانه سازنده، باند شدند. ۲۴ ساعت بعد از ترموسایکلینگ، استحکام باند برشی براکت ها اندازه گیری شد. میزان رزین باقی مانده در سطح دندان ها  (ARI)، میزان تخریب مینا (EDI) و محل شکست باند به دو روش کمی و کیفی توسط استریومیکروسکوپ، اسکن میکروسکوپ الکترونی و آنالیز EDX ارزیابی شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS ۲۲ و تست ANOVA ارزیابی شد سطح معنی داری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شده است. یافته ها : میانگین استحکام باند برشی گروه اول: ۴/۵۸ ±۲۲/۴۹، گروه دوم: ۶/۴۳ ± ۱۷/۸۲و گروه سوم: ۴/۴۶ ± ۱۶/۲۰ می باشد. استحکام باند برشی گروه اول با سایر گروه ها اختلاف معنی داری داشت، ولی در دو گروه دیگر، این اختلاف معنی دار نبود(P<0.001). همچنین، EDI وARI  در سه گروه اختلاف معنی داری را نشان نداد(P<0.001). نتیجه گیری: استحکام باند کامپوزیت در دو گروه OC و BF در محدوده ی تعیین شده جهت باند براکت های ارتودنسی بوده و میتوان این دو ادهزیو را به عنوان جایگزینی مناسب برای روش های باند معمول مورد استفاده قرار داد.},
keywords_fa = {دندانپزشکی , ارتودنسی, میکروسکوپ الکترونی روبشی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.16},
url = {http://cjdr.ir/article-1-260-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-260-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Pachenari, Fatemeh and Nourmohammadi, Shima and Babazadeh, Saber and MalekiKambakhsh, Sar},  
title = {Microleakage of two types of low-shrinkage composite resins in class II cavities on primary molars}, 
abstract ={Introduction: In direct aesthetic restoration, microleakage resulting from polymerization shrinkage of resin composites is still challenging. Different strategies such as maximizing the amount of inorganic filler with prepolymerized filler and different silorane matrixes have introduced to overcome this issue. The aim of this experimental study was to compare the microleakage in low-shrinkage methacrylate-based (Clear fil AP-X) and silorane-based (Filtek P90) composite resins in class II cavities on primary molar teeth. Materials & Methods: Classic class II slot cavity preparation was done on 60 healthy human primary molars. Specimens were randomly divided into two groups. For restoring the cavity in group I: methacrylate-based composite resin, and in group II: silorane-based micro-hybrid composite resin were used. The samples were thermocycled and soaked in 2% basic fuchsine dye for 24 h. They were longitudinally sectioned and observed at the gingival margins under ×10 magnification. Scores were assigned upon the amount of dye penetration. The Mann-Whitney U-test through SPSS19.0 was used for statistical analysis of data. Results: In both groups, the major of samples showed score 0 of dye penetration. The comparison of gingival margin leakage indicated no significant difference between two groups. Conclusion: Both restorative materials, irrespective of their type had microleakage. Given the comparable microleakage of silorane-based (Filtek P90) and low-shrinkage methacrylate-based (Clear fil AP-X) composite resins in Class II cavities of primary molars, the clinical efficacy of both materials seems to be similar.},  
Keywords = {Silorane resins, Methacrylates, Composite resins},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {25-31}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {میکرولیکیج دو نوع رزین کامپوزیت با انقباض کم در حفرات کلاس II مولرهای شیری},
abstract_fa ={مقدمه:درترمیم‌های زیبایی مستقیم، میکرولیکیج ناشی از انقباض پلیمریزاسیون، هنوز چالش برانگیز است. استراتژی‌هایی از قبیل حداکثرسازی مقدار فیلرهای غیر آلی از پیش پلیمریزه شده و ماتریکس سایلوران متفاوت، برای غلبه بر آن ارائه شد. هدف این مطالعه آزمایشگاهی مقایسه میکرولیکیج یک نوع کامپوزیت رزین متاکریلات بیس با انقباض کم (Clear fil AP-X) و یک نوع کامپوزیت رزین سایلوران بیس ​(Filtek P90) در حفرات کلاس II روی دندان های مولر شیری است. مواد و روش ها: آماده سازی حفرات کلاسیک slot کلاس II روی ۶۰ دندان انسانی مولر شیری انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. برای ترمیم حفره در گروه I  : رزین کامپوزیت متاکریلات بیس و در گروه II  : رزین کامپوزیت سایلوران بیس استفاده شد. نمونه ها ترموسایکل شده و ۲۴ ساعت در رنگ فوشین بازی ۲% غوطه‌ور شدند.  مارجین‌های ژنژیوالی در مقاطع طولی و در بزرگنمایی ۱۰×  مشاهده شدند. براساس میزان نفوذ رنگ امتیاز داده شد. آنالیز آماری با Mann-Whitney U-test ​در نرم افزار SPSS 19 انجام شد. یافته ها: در هر دو گروه، در اکثریت نمونه‌ها امتیاز نفوذ رنگ، صفر بود. مقایسه بین لیکیج مارژین ژنژیوال دو گروه تفاوت معنی دار نداشت. نتیجه گیری: هر دو ماده بدون ارتباط با نوع، میکرولیکیج داشتند. با توجه به میکرولیکیج قابل مقایسه رزین کامپوزیت سایلوران بیس (Filtek P90)و متاکریلات بیس با انقباض کم (Clear fil AP-X) در حفرات کلاس II مولرهای شیری، به نظر میرسد کارایی کلینیکی هر دو ماده در ترمیم حفرات مذکور مشابه باشد.},
keywords_fa = {رزین‌های سایلوران, متاکریلات‌ها, رزین کامپوزیت},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.25},
url = {http://cjdr.ir/article-1-272-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-272-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Zarei, Madeh and Alaghehmand, Homayoon and Zabihi, Ebrahim and Khafri, Soray},  
title = {Effect of sodium fluoride in fifth-generation adhesive (Solobond M) on microleakage and dentin type I collagen content}, 
abstract ={Introduction: The purpose of this study was to evaluate the addition of sodium fluoride to fifth-generation adhesive (Solobond M) on the degree of microleakage and type I collagen content of dentin. Materials & Methods: The present in vitro study was conducted on 120 orthodontically extracted human premolars devoid of decay and anatomical defects. Two series of 20 premolars were selected to test immunohistochemistry (IHC) and two series of 40 premolars to evaluate microleakage in two time points of 24 hours and 3 months. In both tests and at both time points, the tests were performed on the samples divided  into four groups: 1-control (only Solobond M), 2-bonding group (Solobond M) containing fluoride, 3-bonding group (Solobond M) containing Chlorhexidine (CHX) after acid etching, and 4-bonding group (Solobond M) containing fluoride+CHX after acid etching. Results: The IHC score at 24 hours and 3 months was significantly higher in the CHX, Fluoride, and Fluoride+CHX groups compared to the control group. The IHC score in the CHX+fluoride group was higher than that in the CHX group (p=0.04). The degree of microleakage at 24 hours and 3 months was significantly lower in the Fluoride+CHX and Fluoride groups compared to the control group. The degree of microleakage in the Fluoride group was lower than in the CHX group. The IHC score and the microleakage degree had no significant difference in 24 hours and 3 months between the Fluoride+CHX, Fluoride and CHX groups. Conclusion: It seems that the effect of fluoride on non-degradation of collagen is greater than that of the CHX.},  
Keywords = {Sodium Fluoride, Adhesives, Collagen type I},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {32-41}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تاثیر افزودن سدیم فلوراید به ادهزیو نسل پنجم (Solobond M) بر میزان ریزنشت و محتوای کلاژن نوع Ι عاج},
abstract_fa ={مقدمه: مطالعه حاضر با هدف ارزیابی افزودن سدیم فلوراید به ادهزیو نسل پنجم (Solobond M) بر میزان ریزنشت و محتوای کلاژن نوع Ι عاج انجام گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه آزمایشگاهی بر روی ۱۲۰ دندان پرمولر انسانی بدون پوسیدگی و نقص آناتومیک که به دلیل ارتودنسی خارج شده بودند، انجام گرفت. به منظور آزمون ایمنوهیستوشیمی ۲ سری ۲۰ تایی از دندان پرمولر و برای ارزیابی ریزنشت ۲ سری ۴۰ تایی از دندانهای پرمولر در دو بازه ی زمانی ۲۴ ساعت و ۳ ماه انتخاب شدند. در هر دو تست و در هر دو بازه ی زمانی نمونه ها به ۴ گروه: ۱-کنترل (فقط شامل(Solobond M ، ۲-گروه باندینگ (Solobond M) حاوی فلوراید، ۳-گروه باندینگ (Solobond M) و اعمال کلرهگزیدین بعد از اسید اچ، ۴-گروه باندینگ (Solobond M) حاوی فلوراید به همراه اعمال کلرهگزیدین بعد از اسید اچ تقسیم شده و آزمون ها انجام پذیرفت. یافته ها: توزیع ایمنوهیستوشیمی در زمان‌های ۲۴ ساعت و ۳ ماه، در گروه های کلرهگزیدین، فلوراید، فلوراید و کلرهگزیدین بطور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. میزان نمره ایمنوهیستوشیمی در گروه کلرهگزیدین-فلوراید بیشتر از کلرهگزیدین بود (0.04=p). میزان میکرولیکیج در زمان‌های ۲۴ ساعت و ۳ ماه، در گروه های فلوراید-کلرهگزیدین و فلوراید بطورمعناداری پایین تر از گروه کنترل بود. میزان میکرولیکیج در گروه فلوراید کمتر از کلرهگزیدین بود. میزان ایمنوهیستوشیمی و میکرولیکیج در زمان ۲۴ ساعت با ۳ ماه در گروه های فلوراید-کلرهگزیدین، فلوراید، کلرهگزیدین تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد که تاثیر فلوراید بر عدم تخریب کلاژن بیشتر از تاثیر کلرهگزیدین بوده است.},
keywords_fa = {سدیم فلوراید, ادهزیو, کلاژن نوع 1},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.32},
url = {http://cjdr.ir/article-1-277-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-277-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Hosseini, Maryam and NaghibiSistani, Mohammad Mehdi and Khafri, Soraya and Hamzeh, Mahtab},  
title = {Relationship between mothers\' awareness of eruption time of first permanent molar and its caries in 7-9-year-old children}, 
abstract ={Introduction: Since the first permanent molar (FPM) as a first permanent tooth erupts between 6-7 years old and has a long period of eruption, it is the most caries prone tooth. One of the problems is inadequate knowledge of parents about the eruption time of the FPM; because these teeth erupt behind the deciduous teeth without a primary successor. In the present study, mothers' knowledge about its eruption time and its effect on health of these teeth was evaluated. Materials & Methods: This cross-sectional study was conducted on 406 schoolchildren (7-9 years old) and their mothers using multi-stage sampling in Babol in 2017. Mothers completed the check list according to the study objectives. Clinical status of FPM was measured using DMFT (Decayed, Missed, Filled Teeth) index. Finally, data were analyzed with SPSS 18 using t-test and chi-square. Significance level was considered as p<0.05. Results: Mothers’ awareness about the eruption time of FPM (p<0.001) was associated with higher ratio of children with sound FPM. Mothers’ education level was the most significant contributing factor to mothers' knowledge about FPM eruption time. Conclusion: Mothers’ education and their knowledge about the FPMs eruption time were the major predictors of FPM caries status.  },  
Keywords = {Mothers ,Awareness, Tooth eruption},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {42-48}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط بین آگاهی مادر از زمان رویش دندان مولر اول دائمی و پوسیدگی آن در کودکان ۷ تا ۹ سال},
abstract_fa ={مقدمه:از آن جایی که مولر اول دائمی اولین دنـدانی اسـت کـه در سـنین ۶تا۷ سال در دهان میروید و دوره رویـش طـولانی دارد، مسـتعدترین دندان برای پوسـیدگی اسـت. یکی از معضلات موجود، آگاهی نادرست والدین نسبت به زمان رویش اولین مولر دائمی است. زیرا این دندان‌ها در پشت دندان های شیری رویش می یابند و جایگزین هیچ یک از دندان های شیری نمی شوند. در مطالعه حاضر، آگاهی مادران درباره زمان رویش مولر اول دائمی در دهان کودکان و تاثیر آن بر سلامت این دندان ها مورد ارزیابی قرار گرفت.  مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی ۴۰۶ دانش آموز (۹-۷ ساله) و مادران آنها با استفاده از نمونه گیری چند مرحله ای در بابل در سال ۱۳۹۶ انجام شد. پس از نمونه گیری، مادران یک چک لیست را بر اساس اهداف مطالعه پر کردند. دندان های هر کودک با استفاده از ایندکس DMFT  معاینه شد. در نهایت داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 18  با آزمون t و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. p<0.05 معنی داردرنظر گرفته شد.  یافته ها :آگاهی مادران در مورد زمان رویش مولر اول دائمی با نسبت بالاتر سلامت این دندان ارتباط معنی داری داشت(p<0.001) سطح تحصیلات مادر  مهمترین عامل تاثیرگذار بر آگاهی مادران  از زمان اولین رویش مولر دائمی بود.  نتیجه گیری: آگاهی مادران از زمان رویش مولر اول دائمی و سطح تحصیلات آنها مهمترین فاکتور تاثیرگذار بر وضعیت پوسیدگی دندان مولر اول دائمی بود.},
keywords_fa = {مادران, آگاهی, رویش دندان},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.42},
url = {http://cjdr.ir/article-1-261-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-261-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Rahmanifard, Maede and Khodadadi, Effat and Khafri, Soraya and Ezoji, Farib},  
title = {Comparative evaluation of self-adhering flowable and conventional flowable composites using different adhesive systems}, 
abstract ={Introduction: The ability to seal margins is considered as one of the best predictors for the long-term success of bonded restorations. The aim of this study was to compare microleakage in occlusal and gingival margins between cavities filled with self-adhesive flowable and conventional flowable composites using dye penetration. Composite restorations were bonded with self-etch, total etch and universal adhesives.  Materials & Methods: In this in vitro study, 32 extracted human premolars for orthodontic  purpose were included. Class V cavities (3×3×1.5 mm) were prepared on the facial and lingual surfaces of each tooth.  The teeth were randomly divided into four equal groups based on the type of material: Single Bond 2 (3M ESPE), Clearfil SE Bond (Kuraray, Tokyo,Japan), Universal Scotch Bond(3M ESPE), and  Vertise Flow (Kerr Corp). Bonding agents were applied according  to the manufacturer instructions. Then the cavities of the first three groups were restored with Filtek Flow (3M ESPE,USA). In addition, the teeth were  thermocycled for 30 seconds and 1000 cycles at 5°-55°C.  Microleakage was evaluated using a stereomicroscope (X 40). Specimens were subjected to a dye leakage test. Data were  analyzed using Kruskal- Wallis and Mann-Whitney U tests.  Results:   Significant difference was observed in microleakage among four groups in both occlusal and gingival levels (p≤0.05).No significant difference was found regarding microleakage between Vertise Flow, and Etch-and-rinse and Universal groups. Conclusion:  Vertise Flow is a useful material with  adequate  marginal seal.},  
Keywords = {Composite resins, Dental leakage, Dentin-bonding agents},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {49-55}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی میزان ریزنشت کامپوزیت های فلو سلف ادهزیو و کامپوزیت های فلو کانونشنال باند شده با سیستم های ادهزیو مختلف},
abstract_fa ={مقدمه: یکی از بهترین فاکتورهای پیش بینی کننده موفقیت دراز مدت ترمیم های باند شونده، توانایی سیل لبه ای است. بنابراین هدف از این مطالعه ارزیابی مقایسه ای میکرولیکیج لبه ای  اکلوزال و لثه ای بین کامپوزیت های فلو سلف ادهزیو با کامپوزیت های فلو کانونشنال باند شده با ادهزیوهای توتال اچ، سلف اچ و یونیورسال می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه تجربی آزمایشگاهی  بر روی ۳۲ دندان پره مولر انسانی که بمنظور ارتودنسی کشیده شده بودند انجام شد. حفرات کلاس1.5mm ×3×3 )5) در هر دو سطح فاسیال و لینگوال هر دندان آماده شد. دندان ها بر اساس نوع ماده و به صورت تصادفی به چهار گروه برابر تقسیم شدند:Clearfil SE Bond، Single Bond 2 ،Scotch Bond Universal و Vertise Flow باندینگ ها براساس دستورالعمل  شرکت سازنده به کاربرده شده و سه گروه اول با Filtck Flow ترمیم شدند.نمونه ها در دمای ۵ تا ۵۵ درجه سانتی گراد به مدت ۳۰ ثانیه تا ۱۰۰۰ سیکل قرار گرفتند و سپس میزان ریزنشت بوسیله استریومیکروسکوپ(40 X) ارزیابی شد.نمونه ها براساس تست نفوذ رنگ درجه بندی شدند. داده ها با استفاده از آزمون های آماری Kruskal Wallis و Mann_whitney U tests آنالیز گردید.                            یافته ها: اختلاف معنادار در میزان میکرولیکیج در هر دو مارجین اکلوزال و جینجیوال در هر چهار گروه مشاهده شد.(p≤0.05) ریزنشت کامپوزیت فلو سلف ادهزیو با گروه های  .ویونیورسال اختلاف معنا داری نداشت  Etch-and-rinse نتیجه گیری: Vertise Flow یک ماده مفید با سیل لبه ای مناسب می باشد.},
keywords_fa = {رزین کامپوزیت, ریزنشت دندانی,عامل چسبنده عاجی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.49},
url = {http://cjdr.ir/article-1-283-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-283-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Asgari, Imaneh and Amiri, Asm},  
title = {Relationship between self-reported oral hygiene and clinical plaque index among adolescents in Isfahan}, 
abstract ={Introduction: Although though the best way to assess individual’s oral hygiene is to measure plaque and calculus indices, various studies have evaluated an individual’s self-report of oral-hygiene behaviors. The aim of this study was to investigate diagnostic values of self-reporting tool and relationship between current oral self-care behaviors and plaque index (PI). Materials &Methods: This cross-sectional study was conducted on 260 13-15-year-old students from girls’ schools in Isfahan using two-stage randomized sampling. Data collection tools on oral-hygiene habits were extracted based on available studies and presented in two versions for student and parent. Then, students’ PI was measured by a trained and calibrated examiner using Silness and Loe PI. The frequency of oral-hygiene behaviors reported by parents and students with PI was measured by McNemar, Kappa and Mann Whitney tests with significance level of 0.05. Sensitivity and specificity of the tools were calculated based on the standard PI. Results: The PI mean (SD) was 1.07 ±0.5. There was a significant relationship between PI and self-reported toothbrushing status (p = 0.017). The PI was higher in students with bad toothbrushing habits based on the reports of themselves and their parents as well as with bad flossing habits based on their parents’ reports (p=0.017, 0.001, 0.005). Diagnostic value of children’s self-report and parental report about toothbrushing status indicated low sensitivity (about 35%) and high specificity (about 83%). Positive predictive value was approximately good (about 71%) and negative predictive value was low (about 52%). Diagnostic value of parental report about flossing status represented high sensitivity (85%) and low specificity (26%). Conclusion: Findings of this study suggested that among such population, students with bad toothbrushing habits based on parental and self-reports are more likely to have undesirable (moderate/poor) PI.},  
Keywords = {Toothbrushing, Sensitivity and specificity, Oral hygiene, Dental plaque index, Self-report},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {56-62}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط خود گزارشی وضعیت بهداشت دهان و شاخص پلاک دندانی در نوجوانان اصفهان},
abstract_fa ={مقدمه: اگرچه بهترین روش برای ارزیابی بهداشت دهان فرد، اندازه گیری بالینی شاخص های پلاک و جرم دندانی است، در بسیاری از ارزیابی ها به گزارش فردی از رفتار بهداشتی دهان اکتفا می شود.  طی  مطالعه حاضر ارتباط رفتارهای رایج مراقبت فردی دهان  با شاخص پلاک ارزیابی شده  و ارزش تشخیصی ابزار خودگزارشی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها:  مطالعه حاضر به صورت مقطعی تحلیلی در ۲۶۰ نفر از دانش آموزان ۱۳ تا ۱۵ ساله مدارس دولتی دخترانه شهر اصفهان با انتخاب به روش نمونه گیری تصادفی دو مرحله ای اجرا شد. ابزار جمع آوری اطلاعات راجع به عادات بهداشتی دهان بر اساس مطالعات موجود استخراج و به دو صورت نسخه ی دانش آموز و والدین در اختیار هر یک قرار گرفت. سپس میزان پلاک دانش آموزان توسط یک معاینه گر آموزش دیده  و کالیبره بر اساس شاخص پلاک  سیلنس و لو اندازه گیری شد. ارتباط فراوانی رفتار بهداشتی گزارش شده توسط فرد و والدین با درجه شاخص پلاک با آزمون های مک نمار، کاپا و مان ویتنی با سطخ معنی داری ۵ ۰/۰سنجیده شد و حساسیت و ویژگی ابزار پرسشنامه فردی بر اساس شاخص استاندارد پلاک محاسبه شد. یافته ها: میانگین (انحراف معیار) شاخص پلاک در این جمعیت ۰/۵± ۱/۰۷بود. شاخص پلاک در خودگزارشی دانش آموزان با گزارش وضعیت مسواک  زدن ارتباط معنی دار (0.017=p) داشت. همچنین دانش آموزانی که بر اساس گزارش خود یا والدینشان عادت نامطلوب مسواک داشته و یا بر اساس گزارش والدین وضعیت نامطلوب نخ دندان داشتند دارای شاخص پلاک بالاتری بودند (0.005 ،0.001، 0.017=p). ارزش تشخیصی خودگزارشی و گزارش والدین از وضعیت مسواک با حساسیت پایین (حدود ۳۵%) و ویژگی بالا (حدود ۸۳%) و ارزش اخباری مثبت تقریبا خوب(حدود ۷۱%) و ارزش اخباری منفی کم(حدود ۵۲%) به دست آمد. ارزش تشخیصی گزارش والدین از وضعیت نخ دندان با حساسیت بالا(۸۵%) و ویژگی پایین(۲۶%) به دست آمد. نتیجه گیری: بر اساس این مطالعه در صورتیکه در چنین جمعیتی گزارشی نامطلوب در زمینه مسواک زدن توسط دانش آموز یا والدین او ارائه شود به احتمال قوی شاخص پلاک او نامطلوب (متوسط یا ضعیف) بوده است. },
keywords_fa = {مسواک زدن, حساسیت و ویژگی, بهداشت دهان, شاخص پلاک دندانی , خود گزارشی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.56},
url = {http://cjdr.ir/article-1-282-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-282-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}