@article{ 
author = {OstadiJoybari, Sepide and Ahmadizenouz, Ghazaleh and Khafri, Soraya and Gharekhani, Samane},  
title = {The effect of powder/liquid ratio on microleakage of resin-modified glass-ionomer}, 
abstract ={Introduction: Resin modified glass-ionomer cement (RMGI) is prepared by  manual mixing of powder and liquid. Different mixing ratios influence on the RMGI properties. The aim was to compare the effect of different mixing ratios on the microleakage of RMGI. Materials &Methods: In this in vitro study, 60 Class V cavities (3×2×1.5 mm) with the gingival margin of 1 mm apical to the cement-enamel junction were prepared on the buccal and lingual surfaces of 30 sound premolars. The teeth were randomly divided into 6 groups. Group 1: The manufacturer’s recommended ratio, without conditioning; Group2: The manufacturer’s recommended ratio with conditioning; Group 3: 20% lower than the manufacturer’s ratio without conditioning; Group4: 20% lower than the manufacturer’s ratio with conditioning; Group 5: 20% higher than the manufacturer’s ratio without conditioning; Group6: 20% higher than the manufacturer’s ratio with conditioning. After thermocycling, the microleakage was evaluated using silver nitrate staining. The teeth were cut into two mesial and distal halves, and the microleakage at occlusal and gingival margins was recorded based on a 0‒3 scoring system under a stereomicroscope. Data were analyzed using Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests with significance level at P<0.05. Results: The maximum microleakage at gingival margins was recorded for group 4, which was significantly higher than that of group 2 and 6 (P=0.043 and P=0.043, respectively). No significant differences were observed in the microleakage between occlusal and gingival margins. Conclusion: A 20% reduction in P/L ratio of RMGI increases the gingival microleakage when surface conditioning was appli.},  
Keywords = {Dental leakages, Glass-ionomer cement,   Dental cements},
volume = {6},
Number = {1}, 
pages = {8-14}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {تاثیر نسبت پودر /مایع بر ریزنشت گلاس آینومر تغییر یافته با رزین},
abstract_fa ={مقدمه: گلاس آینومر تغییر یافته با رزین (RMGI) باا اختلاط دستی پودر/ مایع آماده می شود. نسبتهای اختلاط مختلف بر روی خصوصیات RMGI تاثیر می گذارد. هدف بررسی اثر نسبتهای مختلف پودر/ مایع بر ریز نشت RMGI بود.    مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی ۶۰ حفره کلاس  پنج، (۱/۵×۲×۳ میلیمتر) و لبه لثه ای ۱ میلیمتر اپیکالی تر از سمنتوانامل جانکشن در باکال و لینگوال ۳۰ پره مولر سالم آماده شد. دندانها بطور تصادفی به ۶ گروه تقسیم شدند. گروه ۱: نسبت پیشنهادی کارخانه بدون کاندیشنینگ. گروه ۲: نسبت پیشنهادی کارخانه با کاندیشنینگ .گروه ۳: ۲۰ درصد کمتر از نسبت پیشنهادی کارخانه بدون کاندیشنینگ. گروه ۴: ۲۰ درصد کمتر از نسبت پیشنهادی کارخانه با کاندیشنینگ. گروه ۵ : ۲۰ درصد بیشتر از نسبت پیشنهادی کارخانه بدون کاندیشنینگ. گروه ۶: ۲۰ درصد بیشتر از نسبت پیشنهادی کارخانه با کاندیشنینگ پس از ترموسایکلینگ، ریزنشت با رنگ امیزی نیترات نقره ارزیابی شد. دندانها به دو نیمه مزیالی و دیستالی تقسیم و ریزنشت لبه اکلوزالی و جینجیوالی زیر استریومیکروسکوپ مطابق سیستم رتبه بندی ۳-۰ ثبت گردید. داده ها به کمک آزمونهای کروسکال والیس و من ویتنی در سطح معنی داری P<0.05 آنالیز شدند. یافته ها: حداکثر ریزنشت در لبه لثه ای گروه ۴ اتفاق افتاد بطور معنی داری از گروه ۲ و ۶ بیشتر بود (به ترتیب  P=0.043 و P=0.043). اختلاف معنی داری بین ریزنشت لبه اکلوزالی و جینجیوال دیده نشد. نتیجه گیری: ۲۰ درصد کاهش نسبت پودر/ مایع RMGI ریزنشت لثه  ای را در صورت کاربرد کاندیشنینگ افزایش می دهد.},
keywords_fa = {نشت دندانی, سمان گلاس اینومر, سمان دندانپزشکی},

doi = {10.22088/cjdr.6.1.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-195-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-195-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Mohammadi, Marzieh and Navabi, Nader and Zarei, Mohammad Rez},  
title = {Clinical and denture-related characteristics in patients with epulis fissuratum: a retrospective 58 case series}, 
abstract ={Introduction: Epulis fissuratum is one of the important denture-related mucosal lesions that occurs around the borders of an ill-fitting denture. The purpose of this study was to analyze the cases of epulis fissuratum admitted in the department of oral medicine, Kerman Dental School in relation to the demographic, denture-related and clinical findings. Materials &Methods: Medical files of all patients referred to the Department of Oral Medicine and Oral Pathology, Kerman Dental School, Iran from 1999 to 2014 were reviewed and 58 cases with the diagnosis of epulis fissuratum with complete and acceptable data were illustrated. Results: The frequency of epulis fissuratum was 2.9 % of the total number of pathologies. The disorder had been occurred predominantly in the sixth decade of life (41.4%) and more often among females (79.3%). The frequency of epulis fissuratum was higher for a length of denture use of more than 10 years. Patients reported pain associated with the lesion (70.6%). Conclusion: The knowledge of some facts, especially the quality of dentures and level of denture hygiene in patients with epulis fissuratum supports the importance of the prevention of the lesion, hence the dentists should instruct their patients who have worn dentures how to prevent this lesion.},  
Keywords = {Patients ,Dentures, Retrospective study, Epulis},
volume = {6},
Number = {1}, 
pages = {15-21}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {خصوصیات بالینی و مرتبط با دندان مصنوعی در بیماران مبتلا به اپولیس فیشوراتوم : سری گذشته نگر ۵۸ بیمار},
abstract_fa ={مقدمه: اپولیس فیشوراتوم یکی از ضایعات مخاطی مهم مرتبط با دندان مصنوعی است که در مجاورت لبه های دست دندانیکه گیر ناکافی دارد ایجاد می شود. هدف از مطالعه حاضر، آنالیز یافته های دموگرافیک و بالینیو ویژگیهای دندان مصنوعی بیماران مبتلا به اپولیس فیشوراتوم مراجعه کننده به بخش بیماریهای دهان دانشکده دندانپزشکی کرمان بوده است. مواد و روش ها: پرونده های پزشکی کلیه  بیماران با تشخیص اپولیس فیشوراتوم که از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۳ به بخش بیماریهای دهان و پاتولوژی دهان دانشکده دندانپزشکی کرمان ارجاع داده شده بودند مرور گردید و از این میان، ۵۸ بیماری که داده های مربوط به ایشان کامل و قابل قبول بود، مورد بررسی و  تشریح قرار گرفت. یافته ها: وقوع اپولیس فیشوراتوم به میزان ۲/۹ درصد کل ضایعات  بود .این ضایعه، اغلب در دو دهه ششم و هفتم از زندگی بیماران (۴۱/۴درصد) به میزان بالاتری در خانمهارخ داده بود (۷۹/۳درصد). اپولیس فیشوراتوم در بیمارانیکه بیش از ۱۰سال از دست دندان استفاده کرده بودند بروز بالاتری داشت و ۷۰/۶درصد از بیماران درد ناشی از ضایعه را ابراز کرده بودند. نتیجه گیری: پی بردن به برخی از واقعیات نظیر کیفیت دست دندان و میزان رعایت بهداشت آن توسط بیماران مبتلا به اپولیس فیشوراتوم بیانگر اهمیت پیشگیری از بروز این ضایعه است از این رو دندانپزشکان باید  بیماران استفاده کننده از دندان مصنوعی خود را در زمینه پیشگیری از این ضایعه آموزش دهند.},
keywords_fa = {بیماران,دندان مصنوعی, مطالعه گذشته نگر,اپولیس},

doi = {10.22088/cjdr.6.1.15},
url = {http://cjdr.ir/article-1-201-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-201-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {ZareJahromi, Maryam and Barekatain, Mehrdad and BonakdarHashemi, Niloufar and Refaei, Poorandokht},  
title = {Assessment of micro-leakage for light-cure glass ionomer and pro-root mineral trioxide aggregate as coronal barriers in intracoronal bleaching of endodontically treated teeth}, 
abstract ={Introduction: Cervical root resorption is one of the most important complications of intra coronal bleaching. A way of preventing this type of resorption is using a coronal barrier under the bleaching materials. The aim of this study was to compare the sealing ability of glass ionomer cement and Pro Root Mineral Trioxide Aggregate (MTA) as a coronal barrier in intra coronal bleaching. Materials &Methods: In this study, 40 single-root maxillary anterior teeth were endodontically prepared and divided into two experimental groups (n= 15) and two positive and negative control groups (n=5). In the experimental groups, gutta percha was removed up to 3 mm below the cemento enamel junction (CEJ).RMGI and MTA were placed over gutta percha up to the level of CEJ. After a 24-hour incubation period, the bleaching agent (a mixture of sodium perborate and 30% hydrogen peroxide) was placed in the access cavities. The bleaching agents were replaced every 3 days over 9 days. Then, the access cavity was filled with 2% methylene blue for 48 hours. All samples were longitudinally sectioned and the dye penetration range was evaluated using a stereomicroscope. Data were statistically analyzed using Kruskal-Wallis and Mann–Whitney tests (α=0.05). Results: Leakage mean indicated that there was a significant difference between these two groups and leakage was less in ProRoot than glass ionomer. Conclusion: It seems that the MTA can provide a better coronal seal during the bleaching.},  
Keywords = {Dental leakage, Glass ionomer cements, Tooth bleaching},
volume = {6},
Number = {1}, 
pages = {22-28}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی میزان ریزنشت دو ماده ی گلاس آینومر نوری و ام تی ای پروروت به عنوان پلاگ کرونالی هنگام سفید کردن داخل تاجی دندان‌های معالجه ریشه شده},
abstract_fa ={مقدمه: مهمترین عارضه سفید کردن داخل تاجی، تحلیل سرویکالی ریشه، میباشد. یکی از راه های پیش گیری از این نوع تحلیل استفاده از یک سد کرونالی زیر ماده سفید کننده است. این مطالعه آزمایشگاهی، به مقایسه توانایی سیل کنندگی سمان گلاس آینومر و Pro Root MTA، بعنوان سد کرونالی  طی درمان سفید کردن داخل تاجی گام به گام ،پرداخته است. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی  ۴۰ دندان تک کاناله قدامی فک بالا درمان ریشه و به دو گروه آزمایشی ۱۵ تایی و دو گروه کنترل مثبت  و منفی ۵ تایی تقسیم شدند. در گروههای آزمایشی گوتا پرکا تا ۳ میلیمتری زیر CEJ حذف گردید. رزین مادیفاید گلاس آینومر و MTA  تا لبه CEJ قرار گرفتند. پس از ۲۴ ساعت انکوباسیون، ماده بلیچینگ (مخلوط سدیم پربورات و هیدروژن پراکساید ۳۰%) در حفره دسترسی قرار گرفت.ماده بلیچینگ هر سه روز یکبار به مدت ۹ روز تعویض شد. سپس حفره دسترسی با متیلن بلو ۲% برای ۴۸ ساعت پر شد. نمونه ها بصورت طولی برش داده شده و نفوذ رنگ توسط استریومیکرسکوپ ارزیابی شد. داده ها با آزمونهای کروسکال-والیس ومن -ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت (سطح معنی دار 0.05 =α). یافته ها: مقایسه میانگین ریزنشت نشان داد بین دو گروه آزمایشی تفاوت آماری معنی دار وجود دارد و پروروت ریزنشت کمتری نسبت به گلاس آینومر نوری داشته است. نتیجه گیری: به نظر می رسد  MTA می تواند سد کرونالی مناسب تری در درمان سفید کردن فراهم کند.},
keywords_fa = {لیکیج دندانی, سمان گلاس آینومر, سفید کردن دندان},

doi = {10.22088/cjdr.6.1.22},
url = {http://cjdr.ir/article-1-211-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-211-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {ZareJahromi, Maryam and Tahmoorespoor, Arezoo and Hemmat, Nadia and MoghadasiBroujeni, Elham and Ranjbarian, Paris},  
title = {The comparison of antibacterial effect of propolis , sodium hypochlorite 5.25%, and chlorhexidine 2% as intracanal irrigants against enterococcus faecalis: an ex vivo study}, 
abstract ={Introduction: Debridement of root canal using appropriately safe and effective irrigants is the key factor for long-term success. Purpose of this study was to compare the antibacterial effect of propolis with 5.25% sodium hypochlorite, and 2% chlorhexidine against enterococcus faecalis. Materials &Methods: In this study, 36 single-canal roots were used. The crown was removed and instrumentation was prepared by step-back technique, then teeth were sterilized and contaminated with E. Faecalis, and divided into four groups with 9 cases: group1: Propolis, group2: 5.25% sodium hypochlorite, group3: 2% chlorhexidine and group4: controls. Irrigants were injected by a 27-gauge syringe and roots were incubated in 37°C for one week. Sampling was done and inoculated to tryptone soy broth media, after 24 hours the turbidity was measured. Samples were also cultured on agar plates, and colony-forming units were counted as CFU/ml. Data were analysed using the Mann-Whitney test. Results: The difference between propolis with mean value of 246.77 colonies and chlorhexidine with mean value of zero colonies, was significant (P=.002). Similarly, the difference between chlorhexidine and sodium hypochlorite with mean value 203.55 of colonies was significant and they had significant difference in turbidity (P=.002), too. No significant difference was observed between propolis and sodium hypochlorite with regard to the induced colonies (P=0.781) and their turbidity (P=0.495). Conclusion: It can be concluded that antibacterial activity of 2% chlorhexidine against E. faecalis is more obvious than propolis or 5.25% sodium hypochlorite. But antibacterial activity of propolis over 5.25% sodium hypochlorite or vice versa was not confirmed.},  
Keywords = {Enterococcus faecalis, Propolis,Sodium hypochlorite,Chlorhexidine,Root canal therapy},
volume = {6},
Number = {1}, 
pages = {29-35}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه اثر آنتی باکتریال پروپولیس، هیپوکلریت سدیم ۵/۲۵ % و کلرهگزیدین ۲% به عنوان داروی شستشوی داخل کانال بر ضد  انتروکوکوس فکالیس: به صورت مطالعه آزمایشگاهی},
abstract_fa ={مقدمه: دبریدمان موثر کانال ریشه به کمک داروهای شستشو، کلید موفقیت درمان ریشه می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه اثرآنتی باکتریال پروپولیس با کلرهگزیدین ۲% وهیپوکلریت سدیم ۵/۲۵ % بر ضد انتروکوکوس فکالیس است. مواد و روش ها: در این مطالعه از۳۶ دندان تک کاناله استفاده شد. پس از قطع تاج، آماده سازی کانالها با استفاده از روش استپ بک انجام شد. سپس کانالها به باکتری انتروکوکوس فکالیس آلوده شدند. در مرحله بعد در شرایط آسپتیک، داروها به داخل کانال تزریق شدند. گروه۱: پروپولیس، گروه۲: هیپوکلریت سدیم۵/۲۵%، گروه۳:  کلرهگزیدین ۲% و۹ دندان هم به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. نمونه ها به مدت یک هفته در دمای ۳۷ درجه سانتی گراد انکوبه شدند و نمونه گیری انجام گردید. نورسنجی توسط دستگاه اسپکتروفتومتر انجام گردید. نمونه ها همچنین بر روی پلیت کشت داده شدند و کلنی شماری انجام شد. داده ها  با آزمون من ویتنی بررسی شدند. یافته ها: پروپولیس با تعداد میانگین کلنی، ۲۴۶/۷۷ و کلرهگزیدین با عدم ایجاد کلنی، از نظر تعداد کلنی و کدورت تفاوت معنی داری دارند(p=.002). تفاوت تعداد کلنی و کدورت بین کلرهگزیدین و هیپوکلریت سدیم با تعداد میانگین کلنی ۲۰۳/۵۵، معنی دار است(P=0.05) . پروپولیس و هیپوکلریت سدیم از نظر کدورت  (P=0.495)و تعداد کلنی (P=0.781)تفاوت معنی داری ندارند. نتیجه گیری: می توان نتیجه گرفت که، کلرهگزیدین ۲% خصوصیت آنتی باکتریال بهتر علیه انتروکوکوس فکالیس نسبت به پروپولیس یا سدیم هیپوکلریت ۵/۲۵ % دارد. اما برتر بودن خاصیت آنتی باکتریال پروپولیس و سدیم هیپوکلریت ۵/۲۵ % نسبت به هم ثابت نشد.},
keywords_fa = {انتروکوکوس فکالیس, پروپولیس, هیپوکلریت سدیم, کلرهگزیدین, درمان کانال ریشه},

doi = {10.22088/cjdr.6.1.29},
url = {http://cjdr.ir/article-1-197-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-197-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Rabiei, Maryam and VadiatiSaberi, Bardia and MasoudiRad, Hossein and BahreKhazan, Seyed Ahm},  
title = {The relationship between obesity and oral health}, 
abstract ={Introduction: Obesity as a pervasive phenomenon in recent years has the risky consequences on public and oral health and endangers the teeth especially periodontal tissues. This aim of this study was to assess the relationship of oral health (teeth and periodontal tissue) with obesity and anthropometric measures such as waist circumference (WC) and body mass index (BMI). Materials &Methods: This cross sectional study was conducted on 180 subjects in 3 groups of normal weight, over-weight and obese. Periodontal pocket depth (PPD), bleeding on probing (BOP) and Community Periodontal Index (CPI) were recorded.  Multivariate logistic regression was also applied after adjusting for the confounding factors. Results: Of 180 subjects, 54, 68 and 58 cases were normal, overweight and obese. 75 and 105 participants were male and female, respectively. Generally, a pocket depth was increased 1.394 times with one unit increase of BMI (OR: 1.394, 95% CI: 0.936-2.077). Dental caries index enhanced to 1.036 with one unit increase of waist circumference (WC) (OR: 1.036, 95% CI: 1.001-1.071). One centimeter rise of WC increased CPI up to 0.625 times (OR: 1.122, 95% CI: 0.053-0.078). Conclusion: Obesity even in the absence of underlying systemic diseases can cause the potential risk in oral health.},  
Keywords = {Obesity, Oral health, Periodontal disease, Dental caries},
volume = {6},
Number = {1}, 
pages = {36-44}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {یررسی ارتباط بین چاقی و سلامت دهان},
abstract_fa ={مقدمه: چاقی پدیده فراگیر سالهای اخیر پیامدهای مخاطره آمیز فراوانی در سلامت عمومی و دهانی داشته و باعث  به خطر افتادن دندانها و بخصوص بافتهای پریودنتال می گردد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین سلامت دهان(بافت دندانی و پریودنتال) با چاقی است. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی مقایسه ای مشخصات دموگرافیک  و سبک زندگی، عمق پاکت، خونریزی حین پروبینگ و شاخص CPI در ۱۸۰ نفر در طی مصاحبه ثبت شد. پس از بررسی نرمالیته شاخصها و تعیین فراوانی آنها فاصله اطمینان ۹۵% برای شاخصها بدست آمد. از آنالیز چندگانه مدل رگرسیون لجستیک و مدل رگرسیون خطی چندگانه، شاخص Odd Ratio برای نشان دادن میزان پیش بینی کنندگی استفاده شد. سطح معنی داری آزمون ها نیز P<0.05 در نظر گرفته شد. یافته ها: از ۱۸۰ نفر شرکت کننده در مطالعه ۵۴ نفر با توده بدنی نرمال (kg/m2 18.5-24.9=BMI)، ۶۸ نفر اضافه وزن (kg/m2 25-29.9=BMI) و ۵۸ نفر چاق (kg/m2>30= BMI )بودند. ۷۵ نفر از شرکت کنندگان مرد و ۱۰۵ نفر زن بودند.به طور کلی با افزایش یک واحد توده بدنی، عمق پاکت ۱/۳۹۴  بارافزایش می یابد (  OR:1.394,95%CI:0.936-2.077)، به ازای افزایش هرواحد دورکمر، ۱/۰۳۶ به میزان DMFT افزوده می گردد-(OR:1.036,95% CI:1.001-1.071) ، به ازای هر ۱ سانتی متر افزایش دور کمر، ۰/۶۲۵ بار شانس تخریب پریودنتال CPI  افزایش می یابد(OR:1.122,95%CI:0.053-0.078) نتیجه گیری: چاقی حتی بدون وجود بیماریهای زمینه ای سیستمیک می تواند دلیلی بر به مخاطره افتادن سلامت دهان باشد.},
keywords_fa = {چاقی, سلامت دهان, بیماری های پریودنتال, پوسیدگی دندانی},

doi = {10.22088/cjdr.6.1.36},
url = {http://cjdr.ir/article-1-212-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-212-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Mehdipour, Masoumeh and TaghaviZenouz, Ali and Dastanpour, Somayeh and Bahramian, Ayla and Gholizadeh, Narges and Azari-Marhabi, Saranaz},  
title = {Evaluation of serum Malondialdehyde level in patients with oral lichen planus}, 
abstract ={Introduction: Malondialdehyde (MDA) is a useful determinant to show high level of lipid peroxidation which lead to impaired cell function. Previous studies have mentioned there is a relationship between high oxidative stress and low anti-oxidant activity in patients with oral lichen planus. The aim of this study was to evaluate serum level of Malondialdehyde as an indicator of oxidative stress in patients with oral lichen planus which is a chronic inflammatory disease with unknown etiology. Materials & Methods: This descriptive-comparative study evaluated the oxidative stress status on twenty patients with oral lichen planus and 20 control healthy individuals based on serum level of Malondialdehyde. Results: The mean serum Malondialdehyde levels in oral lichen planus patients and control individuals were 2.9 (±2) and 2.4 (±1.3) µg/ml, respectively, indicating no significant difference (P=0.6). Conclusion: According to the results, role of Malondialdehyde in cellular damage and pathogenesis of oral lichen planus was not proved.},  
Keywords = {Lichen planus, Malondialdehyde, Oxidative stress},
volume = {6},
Number = {1}, 
pages = {45-48}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی سطح سرمی مالون دی آلدئید در بیماران مبتلا به لیکن پلان دهانی},
abstract_fa ={مقدمه: مالون دی آلدئید شاخصی جهت نشان دادن پراکسیداسیون لیپید است که منجر به نقص عملکرد سلولی میگردد. مطالعات قبلی ارتباط بین سطوح بالای استرس اکسیداتیو و سطح پایین فعالیت آنتی اکسیدانی را در بیماران با لیکن پلان دهانی نشان دادند..هدف این مطالعه ارزیابی میزان سرمی مالون دی آلدئید در بیماران لیکن پلان بود.لیکن پلان بیماری التهابی مزمن با اتیولوژی نامشخص میباشد. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی وضعیت استرس اکسیداتیو بر اساس ارزیابی سطح سرمی مالون دی آلدئید ۲۰ بیمار لیکن پلان و ۲۰ فرد گروه کنترل ارزیابی شد. یافته ها: متوسط سطح سرمی در بیماران لیکن پلان وجمعیت کنترل به ترتیب(۲±)۲/۹ و (۱/۳±)۲/۴µg/ml بود.با وجودی که میزان مالون دی آلدئید در بیماران لیکن پلان بالاتر بود، تفاوت معنی داری میان دو گروه وجود نداشت. نتیجه گیری: با توجه به نتایج، نقش مالون دی آلدئید در آسیب سلولی و پاتوژنز لیکن پلان دهانی در این مطالعه اثبات نشد.},
keywords_fa = {لیکن پلان,مالون دی آلدئید ,استرس اکسیداتیو},

doi = {10.22088/cjdr.6.1.45},
url = {http://cjdr.ir/article-1-202-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-202-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {KoochekDezfuli, Mohammad and Seyedmajidi, Maryam and Sohanian, Shabnam and HosseinKazemi, Hamed and Dehshiri, Khashayar},  
title = {Plexiform schwannoma of the floor of the mouth: a case report}, 
abstract ={Plexiform schwannoma is a type of schwannoma that can be occured at any age and any site of the oral cavity. In the gross and histopathological features, it shows plexiform or multinodular growth pattern. This variant of schwannoma is sometimes associated with neurofibromatosis type II or schwannomatosis. Histopathologically, plexiform schwannoma is composed of schwann cells that show Anthony A growth pattern. Mitosis are rare or absent.This study reports a case of a healthy 34 year old female with swelling in floor of her mouth; according to the clinical and histopathological findings, the diagnosis was Plexiform schwannoma.},  
Keywords = {Schwannomatosis, Plexiform, Neurofibromatosis type 2, Schwannoma},
volume = {6},
Number = {1}, 
pages = {49-53}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {شوانومای پلکسی فرم در کف دهان: گزارش مورد},
abstract_fa ={شوانومای پلکسی فرم واریانتی از شوانوماست که در هر سنی و  هر ناحیه ای از حفره دهان امکان مشاهده آن وجود دارد .این واریانت شوانوما از نظر نمای gross و هیستوپاتولوژی الگوی رشدی پلکسی فرم یا مولتی ندولار نشان داده و گاهی در ارتباط با نور فیبرو ماتوزیس تیپ II و یا شوانوماتوزیس دیده میشود. از لحاظ هیستوپاتولوژیکی، شوانومای پلکسی فرم از سلولهای شوان تشکیل شده که الگوی آنتونی A نشان می دهند.میتوز نادر بوده و یا این که اصلاً دیده نمی شود.این مطالعه به گزارش موردی در خانم۳۴ ساله ی سالم با شکایت از تورم کف دهان می پردازد که بر اساس یافته های بالینی و هیستوپاتولوژیک برای این ضایعه، تشخیص شوانومای پلکسی فرم داده شد.},
keywords_fa = {شوانوماتوزیس, پلکسی فرم, نورفیبروماتوزیس تیپ 2, شوانومای},

doi = {10.22088/cjdr.6.1.49},
url = {http://cjdr.ir/article-1-213-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-213-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Saravani, Shirin and Kadeh, Hamideh and Abilnajafzade, Asm},  
title = {Tissue eosinophils as a histopathological marker in oral premalignant and malignant lesions: a histochemical study}, 
abstract ={Introduction: Although recent studies show the association of eosinophils with different tumors including oral malignancies, the role of eosinophils in premalignant conditions of the oral cavity is not known precisely. Therefore, this study aimed to determine the number of eosinophils in premalignant and malignant conditions of the oral cavity and its role in progression to malignancy. Materials &Methods: This cross-sectional study was done on 50 samples with oral squamous cell carcinoma (OSCC), 18 with verrucous carcinoma, 13 with erosive lichen planus, and 10 with leukoplakia with mild dysplasia after confirmation of histopathological diagnosis. The samples were stained with Sirius Red. The total numbers of eosinophils in 10 areas were counted at a magnification of 400x (eosinophil/10HPF). Data are analyzed with Kruskal-Wallis test, Mann-Whitney test, and Spearman’s correlation test. Results: The mean number of eosinophils in OSCC, verrucous carcinoma, erosive lichen planus, and leukoplakia with mild dysplasia was 90.26, 59.72, 11.08 and 0.0 eosinophil/10HPF respectively. The mean number of eosinophils was significantly higher in malignant (OSCC and verrucous carcinoma) than premalignant (erosive lichen planus and leukoplakia with mild dysplasia) lesions of the oral cavity (P=0.0001). No significant correlation was found between the number of eosinophils with histopathologic grade, gender, and age in OSCC samples.  Conclusion: The greater number of eosinophils is seen in malignant than premalignant lesions of the oral cavity. It is recommended to consider the high number of eosinophils in premalignant lesions as an indicator for a more potential of preliminary oral lesions to undergo malignant transformation.},  
Keywords = {Eosinophil, Oral cancer, Squamous cell carcinoma, Precancerous conditions},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {8-14}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ائوزینوفیلهای بافتی بعنوان یک مارکر هیستوپاتولوژیک در ضایعات پیش بدخیم و بدخیم دهانی: یک مطالعه هیستوشیمی},
abstract_fa ={مقدمه: هرچند مطالعات اخیر همراهی ائوزینوفیلها با تومورهای مختلف من جمله بدخیم های دهان نشان داده شده است ولی نقش ائوزینوفیلها در شرایط پیش بدخیم حفره دهان بطور دقیق مشخص نشده است. بدین ترتیب هدف از مطالعه حاضر تعیین تعداد ائوزینوفیلها در شرایط پیش بدخیم و بدخیم حفره دهان و نقش آن در پیشرفت به سمت بدخیمی می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی ۵۰ نمونه OSCC، ۱۸ نمونه verrucous carcinoma، ۱۳ نمونه لیکن پلان اروزیو و ۱۰ نمونه لکوپلاکیا با دیسپلازی خفیف بعد از تایید هیستوپاتولوژیک آنها صورت پذیرفت. نمونه ها با Sirius red رنگ آمیزی شدند. مجموع تعداد ائوزینوفیلها در ۱۰ ناحیه با بزرگنمایی ۴۰۰ (eosinophil/10HPF) محاسبه شد. اطلاعات بدست آمده توسط آزمونهای کروسکال والیس، من ویتنی و آزمون همبستگی اسپیرمن تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین تعداد ائوزینوفیلها در OSCC، verrucous carcinoma، لیکن پلان اروزیو و لکوپلاکیا با دیسپلازی خفیف به ترتیب ۲۶/۹۰، ۷۲/۵۹، ۱۱/۰۸و صفر eosinophil/10HPF بود. میانگین تعداد ائوزینوفیلها در ضایعات بدخیم دهان (OSCC و verrucous carcinoma)  بطور معنی دار بیشتر از ضایعات پیش بدخیم (لیکن پلان اروزیو و لکوپلاکیا با دیسپلازی خفیف) بود (P=0.0001). بین تعداد ائوزینوفیلها با درجه هیستوپاتولوژیک، جنس و سن در نمونه های OSCC ارتباط معنی داری بدست نیامد. نتیجه گیری: حضور بیشتر ائوزینوفیلها در ضایعات بدخیم نسبت به پیش بدخیم حفره دهان مشاهده شد. پیشنهاد میگردد تا تعداد زیاد ائوزینوفیلها در ضایعات پیش بدخیم بعنوان شاخصی برای پتانسیل بیشتر ضایعات پیش بدخیم دهانی جهت تبدیل به بدخیمی در نظر گرفته شود.},
keywords_fa = {ائوزینوفیل, سرطان دهان, کارسینومای سلول سنگفرشی, شرایط پیش بدخیم},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-204-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-204-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Madani, Zahra Sadat and Harandi, Azadeh and Geraily, Ensie and Bijani, Ali and Gharekhani, Samane},  
title = {Fracture strength of teeth restored with fiber post and apical plug}, 
abstract ={Introduction: The aim of this study was to assess the fracture strength of immature single-rooted teeth restored with fiber post and apical plug. Materials &Methods: In this experimental study, fifty mandibular premolars were divided into five groups. The coronal and apical portions were cut to obtain15±1 mm root lengths and cleaning &shaping were performed. Peeso reamer #4 was passed the apex by 1 mm to simulate an immature tooth and the apical portion in group 1 to 5 was filled by lateral compaction of 5 mm of gutta-percha; 5 mm of mineral trioxide aggregate (MTA); 5mm of calcium enriched mixture (CEM) cement; 3 mm of MTA and 2 mm of gutta-percha by vertical condensation and 3 mm of CEM cement and 2 mm of gutta-percha, respectively. The remaining portion was restored with glass fiber post and self-etch cement and composite cores were built. Compressive load was applied at a crosshead speed of 1 mm/minute at 90 ° angle until fracture in a universal testing machine. Data were analyzed using ANOVA in SPSS16. Results: The mean±SD fracture strength was recorded 607.8±162.41 N, 700.48±183.24 N, 595.16±171.77 N, 886.36±382.92N, and 868.87±440.36 N in groups one to five, respectively.  No significant difference was observed among the experimental groups (p=0.1). Conclusion: In immature teeth requiring an apical plug, fiber post can be placed directly on the MTA and CEM apical plugs and there is no need for placing gutta-percha on the plug.},  
Keywords = {Premolar, Root canal therapy, Tooth fractures},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {15-22}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {مقاومت به شکست دندان های درمان شده با فایبر پست و پلاگ اپیکالی},
abstract_fa ={مقدمه: هدف این مطالعه بررسی مقاومت به شکست دندانهای نابالغ تک ریشه درمان شده با پست فایبر و پلاگ اپیکالی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، ۵۰دندان پرمولر مندیبل به ۵ گروه تقسیم شدند. قسمت ریشه ای و تاجی دندان هابرش داده شد تا طول ریشه ۱±۱۵ میلیمتر حاصل شود و آماده سازی کانال ها انجام شد. پیزوریمر شماره ۴ به اندازه ۱ میلیمتر فراتر از اپکس جهت مشابه سازی با دندان نابالغ، وارد شد و پر کردن ناحیه اپیکال در گروههای ۱ تا۵ به ترتیب  با تراکم جانبی ۵ میلیمتر گوتاپرکا؛ MTA به ضخامت ۵ میلیمتر ؛  CEM به ضخامت ۵ میلیمتر ؛ ۳میلیمتر MTA و ۲ میلیمتر گوتاپرکا به روش تراکم عمودی و ۳میلیمتر CEM و ۲ میلیمتر گوتاپرکا به روش تراکم عمودی انجام شد. باقیمانده ریشه با گلاس فایبر پست و سمان خود سخت شونده پر شد و کور کامپوزیتی ساخته شد. نیروی فشاری ورتیکالی روی سطح اکلوزال با سرعت mm/min1 با زاویه ۹۰ درجه به موازات محور طولی ریشه تا لحظه شکست توسط دستگاه یونیورسال وارد شد. داده ها توسط آزمون آماری ANOVAدر نرم افزار16 SPSS  آنالیز شدند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار نیروی مقاومت شکست بترتیب ۱۶۲/۴۱± ۶۰۷/۸، ۱۸۳/۲۴±۷۰۰/۴۸، ۱۷۱/۷۷±۵۹۵/۱۶، ۳۸۲/۹۲±۸۸۶/۳۶و ۴۴۰/۳۶±۸۶۸/۸۷  نیوتن برای گروه های۱ تا۵ بود. اختلاف معنی داری بین گروه های آزمایشی مشاهده نشد.0.1)=p). نتیجه گیری: در دندان های نابالغ نیازمند پلاگ اپیکالی ، میتوان پست فایبر را بطور مستقیم برروی پلاگ اپیکالی قرار داد و نیاز به قراردادن گوتاپرکا بر روی پلاگ اپیکالی MTA&CEM نیست.},
keywords_fa = {پرمولر , درمان کانال ریشه, شکستگی دندان},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.15},
url = {http://cjdr.ir/article-1-215-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-215-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Abesi, Farida and Saeedi, Fateme and Haghanifar, Sina and Moudi, Ehsan and Khafri, Soray},  
title = {Evaluation of neurovascular anatomical variations in maxillary anterior region in cone beam computed tomography images}, 
abstract ={Introduction: Incisive foramen in the maxilla is the oral terminus of the nasopalatine canal. This region is important in implantology, Therefore, the aim of this study was to investigate the  neurovascular anatomical variations in the maxillary anterior region, observed on cone beam computed tomography (CBCT) images. Materials &Methods: In this cross-sectional study, maxillary CBCT images from 200 patients (100 men, 100 women, average age 45.61±11.01) were evaluated in sagittal, axial and coronal sections and the following parameters were investigated: incisive canal diameter, shapes of canal, presence of accessory canal in the anterior palate and their location, thickness of  buccal bone in the sections containing canal, patient's dental and periodontal status in terms of bone loss. Data were collected and analyzed using SPSS, V20. P≤0.05 was considered significant. Results: In sagittal view, the mean diameter of the canal was 2.36±0.69mm.Age and gender did not significantly influence the diameter. Morphological analysis of canal showed that 25% of them were hourglass-like,23.5% conical,22%funnel,27.5% cylindrical, 2% tree branch. Accessory canals were observed in 58 patients (29%) specially near to the canine region. The thickness of  buccal bone plate was less in complete edentulous patients than others and also there was a significant relationship between bone loss and canal size in the hourglass and cylindrical shapes. Conclusion: In this study, the prevalence of accessory canals was relatively significant, so it seems essential to carry out cone beam computed tomography in this area for determining the canal morphology and dimensions before implant placement.},  
Keywords = {Cone-beam computed tomography, Dental implant, Maxilla},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {23-29}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تنوعات آناتومیک عروقی عصبی در ناحیه قدام فک بالا در تصاویر   CBCT},
abstract_fa ={مقدمه: فورامن اینسیزیو در ماگزیلا در انتهای دهانی کانال نازوپالاتین قرار دارد.این ناحیه  به دلیل اهمیت زیبایی، فونتیک و فانکشن ایمپلنت های ناحیه ی قدام ماگزیلا، موضوع مهمی است. لذا این پژوهش به بررسی تنوعات اناتومیک عروقی عصبی در ناحیه قدام فک بالا در تصاویرCBCT پرداخته است. مواد و روش ها:دراین مطالعه مقطعی،تصاویر CBCT۲۰۰ بیمار(۱۰۰ مرد، ۱۰۰ زن،میانگین سنی ۱۱/۰۱±۴۵/۶۱) درمقاطع مختلف ساژیتال، اگزیال، کرونال ارزیابی شد. مواردی مانند قطر کانال اینسیزیو، اشکال مختلف کانال، وجود کانال های فرعی در قدام کام و محل انها، میزان استخوان باکال در مقاطع حاوی کانال، وضعیت دندانی وپریودنتالی بیمار از نظر میزان Bone loss مورد بررسی قرار گرفت.داده ها وارد نرم افزار SPSS,V20 شدند و P≤0.05 معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: در مقطع ساجیتال میانگین قطر کانال برابر۰/۶۹± ۲/۳۶بود و سن و جنس روی سایز کانال اثر نداشت.بررسی مورفولوژی کانال در مقطع ساجیتال نشان داد که ۲۵%به شکل ساعت شنی،۲۳/۵% مخروطی،۲۲% قیفی،۲۷/۵% استوانه ای و ۲% شاخه درخت می باشد.۵۸ بیمار دارای کانال فرعی بودند(۲۹%)که این کانال های فرعی بیشتر نزدیک ناحیه ی  کانین دیده شدند.ضخامت پلیت باکال درافراد بی دندان کامل، کمتر از سایر افراد بود و هم چنین بین متغیر وضعیت پریودنتال (Bone loss)و سایز کانال در شکل ساعت شنی و استوانه ای ارتباط معنی داری یافت شد. نتیجه گیری: در مطالعه ی حاضر  شیوع کانال های فرعی در قدام کام نسبتا قابل توجه بود،بنابراین بررسی CBCT این ناحیه برای تعیین مورفولوژی و ابعاد کانال قبل از جایگذاری ایمپلنت ضروری به نظر می رسد.},
keywords_fa = {توموگرافی کامپیوتری با  اشعه مخروطی, ایمپلنت دندان, فک بالا},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.23},
url = {http://cjdr.ir/article-1-220-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-220-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Arash, Vali ollah and RahmatiKamel, Manouchehr and OstadRahimi, Abbasali and Ghorbanipour, Rez},  
title = {Evaluation of soft tissue norms on lateral cephalograms in babol}, 
abstract ={Introduction: Soft tissue has a prominent role in diagnosis and treatment plan in orthodontics. Facial proportions are measurable on lateral cephalograms. The purpose of this study was to compare the means of the normal soft tissue proportions of babol people with the norms of Caucasians. Materials & Methods: In this cross-sectional study, 100 cases with normal occlusion and proportional facial profile were participated from babol. After taking radiographs and tracing, the soft tissue variables were analyzed to find means and standard deviations. The data were compared with Caucasian's norms using T-test. Results: The norms of following variables in babol people were significantly different from those of Caucasians: facial convexity, nasolabial angle, upper lip thickness, chin soft tissue thickness and protrusion of lower lip. Conclusion: In babol, people have a more convex profile, more prominent nose and lower lip than caucasians.},  
Keywords = {Cephalometry, Tissue, Treatment, Orthodontics},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {30-34}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی مقادیر نرمال بافت نرم در رادیو گرافی های لترال سفالومتری درشهر بابل},
abstract_fa ={مقدمه: بافت نرم نقش مهمی در تشخیص و طرح درمان در ارتودنسی دارد. نسبت های صورتی از طریق رادیوگرافی لترال سفالومتری قابل اندازه گیری هستند. هدف از این مطالعه، مقایسه میانگین نسبتهای بافت نرم نرمال در شهر بابل با مقادیر نرمال در کاکازینها می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۱۰۰ نفر با اکلوژن و نیم رخ با نسبتهای نرمال ازشهر بابل شرکت کردند. بعد از گرفتن رادیوگرافی لترال سفالومتری و انجام تریسینگ، متغیرها جهت یافتن میانگینها و انحراف معیار آنالیز شدند. داده ها با مقادیر نرمال کاکازین به کمک ،T test  مقایسه شدند. یافته ها: اعداد به دست آمده برای متغیرهای زیر با مقادیر نرمال در پروفایل بافت نرم نرمال کاکازینها متفاوت بودند: تحدب صورت، زاویه نازولبیال، ضخامت لب بالا ، ضخامت بافت نرم چانه و بیرون زدگی لب پایین. نتیجه گیری: در بابل، افراد نرمال نیمرخ محدبتر و بینی و لب پایین برجسته تری نسبت به کاکازینها دارند.  },
keywords_fa = {سفالومتری , بافت, درمان, ارتودنسی},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.30},
url = {http://cjdr.ir/article-1-217-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-217-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Ahmadizenouz, Ghazaleh and Esmaeili, Behnaz and Khorshidi, Sahar and Khafri, Soray},  
title = {Effect of energy drinks on microhardness of silorane and dimethacrylate-based composite resins}, 
abstract ={Introduction: Increased consumption of energy drinks has raised concerns about their effects on dental restorations. This study assessed the effects of two energy drinks on the surface microhardness of methacrylate and silorane-based composites after 1-week and 1-month periods. Materials & Methods: In this in-vitro study, 90 cubic samples were prepared from Filtek P90, Filtek Z250 and Filtek Z350 XT composite resins. Vickers hardness test was performed to measure the baseline surface microhardness for each specimen. Ten randomly selected samples from each composite material were then immersed in one of the two sports drinks (Red Bull and Hype) or artificial saliva (control). Surface microhardness was re-evaluated after 1 week and 1 month of immersion. The data were evaluated using ANOVA via post-hoc Tukey tests and  repeated measure test (α=0.05). Results: Surface microhardness of all composites were significantly decreased in energy drinks in both evaluation periods (P<0.001). In artificial saliva, microhardness was significantly increased after 1 week and decreased after 1 month of immersion (P<0.001). After 1 month, the lowest microhardness changes were observed in Filtek Z350 XT composite. (18%  and 14% reduction in Hype and Redbull respectively). Differences between energy drinks were significant for Z350 XT composite only after 1 week (P=0.01) and for Z250 composite after 1 week and 1 month (P=0.020 and P< 0.001 respectively). Conclusion: Hype and Red Bull energy drinks can affect the surface hardness of composite resins depending on their characteristics and exposure time.},  
Keywords = {Composite resins, Energy drinks, Silorane composite resin},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {35-43}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اثر نوشیدنی های انرژی زا  بر ریزسختی کامپوزیت رزین های سایلوران و بر پایه دی متاکریلات},
abstract_fa ={مقدمه: افزایش مصرف نوشیدنی های انرژی زا نگرانی در مورد اثرات آن ها بر ترمیم های دندانی را بالا برده است.این مطالعه اثر دو نوشیدنی انرژی زا را بر ریزسختی سطحی کامپوزیت هایی بر پایه متاکریلات و سایلوران پس از یک هفته و یک ماه ارزیابی کرد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی،۹۰ نمونه مکعبی از کامپوزیت های P90،Z250 و Z350XT تهیه شد. سختی سنجی ویکرز برای اندازه گیری سختی اولیه هر نمونه انجام شد.۱۰ نمونه ی تصادفی انتخاب شده از هر کامپوزیت ،در دو نوشیدنی انرژی زاRed) Bull و Hype) و بزاق مصنوعی (کنترل) غوطه ور شدند. سختی سطحی بعد از یک هفته و یک ماه دوباره ارزیابی شد.ارزیابی داده ها با استفاده از آزمون های آماری ANOVA،Post-hoc Tukey و  Repeated Measureانجام شد(α=0.05) یافته ها: سختی سطحی همه کامپوزیت ها بطور معناداری در نوشیدنی های انرژی زا در هر دو زمان کاهش یافت(P<0.001). در بزاق مصنوعی سختی بطور معناداری بعد از یک هفته غوطه ور سازی افزایش و بعد از یک ماه کاهش یافت(P<0.001). بعد از یک ماه کمترین تغییرات در کامپوزیت Z350 XT دیده شد(به ترتیب 18% و14% در Hype  وRed Bull). تفاوت بین نوشیدنی های انرژی زا در کامپوزیت Z350 XT تنها بعد از یک هفته(P=0.01) و برای کامپوزیت Z250  بعد از یک هفته و یک ماه معنادار بود (به ترتیب 0P=0.02 وP<0.001). نتیجه گیری: نوشیدنی های انرژی زا Hype  و Red Bull می توانند بر سختی سطحی کامپوزیت ها اثر گذارند که این اثرات وابسته به ویژگی های آن ها و زمان غوطه ور سازی است.},
keywords_fa = {کامپوزیت رزین ها, نوشیدنی های انرژی زا, ریز سختی, کامپوزیت رزین سایلوران},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.35},
url = {http://cjdr.ir/article-1-223-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-223-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Saberi, Eshagh ali and Kazemian, Reza and Farhadmollashahi, Narges and Mohammadi, Abbas and Alidadiani, Farnaz},  
title = {Location of mental foramen in a southeast iranian population: a digital panoramic assessment}, 
abstract ={Introduction: Mental foramen is an important landmark in mandible and knowledge regarding the actual location of mental foramen is important in dentistry. Materials &Methods: A total of 1172 digital panoramic radiographs were evaluated for assessment of the location of the mental foramen. The location was classified into six groups in relation to the apices of the premolars and first molar. Results: In 957 of panoramic radiographs, fulfilling the inclusion criteria, the most common location of the mental foramen was at the apex of the mandibular second premolar. In 837 cases (87.5%), the mental foramen was located symmetrically on both sides of the mandible. Therefore, the apex of the second premolar was the most common symmetric location in both genders. Conclusion: The results showed that the most common location of the mental foramen in population of southeast Iran was at the apex of the second premolar.  },  
Keywords = {Anatomic landmarks, Mandible, Panoramic radiography},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {44-47}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {جایگاه سوراخ چانه ای در جمعیت جنوب شرقی ایران؛ ارزیابی با رادیوگرافی پانورامیکِ دیجیتال},
abstract_fa ={مقدمه: سوراخِ چانه‌ای لندمارکی مهم در ماندیبل است و دانستن جایگاه واقعی سوراخِ چانه‌ای در دندانپزشکی حائز اهمیت است. مواد و روش ها: ۱۱۷۲رادیوگرافی پانورامیک دیجیتال جهتِ ارزیابی محلِ سوراخِ چانه‌ای بررسی شدند. محل سوراخ چانه‌ای بسته به ارتباط با اپکس پرمولرها و مولر اول مندیبل در شش گروه طبقه‌بندی شدند. یافته ها: از ۹۵۷ رادیوگرافی که معیارهای ورود در مطالعه را داشتند، شایع‌ترین محل در ناحیه اپکس پرمولر دوم بود. در ۸۳۷ مورد (۸۷/۵%) سوراخِ چانه‌ای به صورتِ متقارن در دو طرفِ مندیبل قرار داشت. از این منظر، اپکس پرمولر دوم مجدداً شایع‌ترین محل تقارن در هر دو جنس بود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد شایع‌ترین محل سوراخ چانه‌ای در جمعیت جنوب شرقی ایران در ناحیه اپکس پرمولر دوم مندیبل است.  },
keywords_fa = {لندمارک های آناتومیک, فک پایین, رادیوگرافی پانورامیک},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.44},
url = {http://cjdr.ir/article-1-214-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-214-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {HajiMirzamohammad, Mohammad and Khakbaz, Soheil and Motallebnejad, Mina and Khafri, Soraya and Hamzeh, Mahtab and Farrokhi, Ramin and Nikafshar, Nim},  
title = {Evaluation of knowledge toward oral cancer and treatment complications among general dentists of babol, iran (2015)}, 
abstract ={Introduction: Oral cancer is the most common malignancy in head and neck region. Primary diagnosis is critical and low knowledge of dentists can lead to improper or delayed diagnosis. The aim of this study was to evaluate the knowledge of general dentists regarding oral cancer and the complications of its treatment in Babol, Iran. Materials &Methods: This cross-sectional study was performed on all general dentists working in Babol. Seventy-six dentists entered into the study and filled out the questionnaire. Data were analyzed by SPSS software. Results: Mean score of knowledge in the group with more than 21-years-experience was significantly higher than the group with less than 10-years-experience (p=0.017). There was a positive correlation between total knowledge and years of experience (p=0.001). There was no significant relationship between other criteria with total score of knowledge (p=0.05). Conclusion: It seems that knowledge the babol dentists’ regarding oral cancer and cancer treatment complications is not sufficient.  },  
Keywords = {Knowledge,  General dentists, Oral cancer},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {48-52}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی آگاهی دندانپزشکان بابل در مورد سرطان دهان و عوارض درمان آن ۱۳۹۵},
abstract_fa ={مقدمه: سرطان دهان شایعترین بدخیمی ناحیه سروگردن است. تشخیص زودرس بسیار مهم می باشد و آگاهی کم دندانپزشکان میتواند منجر به تاخیر تشخیص این بیماری گردد. هدف این مطالعه تعیین سطح آگاهی دندانپزشکان شهر بابل نسبت به سرطان دهان و عوارض درمانی آن می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی روی کلیه دندانپزشکان شهر بابل انجام شد. هفتاد و شش دندانپزشک در این مطالعه شرکت کرده و پرسشنامه  پر کردند. اطلاعات به دست آمده با نرم افزار  SPSS آنالیز شد. یافته ها: میانگین امتیاز آگاهی با سابقه بالای ۲۰ سال بیشتر از زیر ۱۰ سال بود  (p=0.017 ). ارتباط مثبتی بین امتیاز آگاهی و سالهای طبابت وجود داشت (p=0.001) . ارتباطی بین متغیر های دیگر با امتیاز آگاهی از سرطان دهان و عوارض درمانی آن وجود نداشت. نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه آگاهی  دندانپزشکان بابل از سرطان دهان و عوارض درمانی آن کافی نمی باشد.},
keywords_fa = {آگاهی,  دندانپزشکان , سرطان دهان},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.48},
url = {http://cjdr.ir/article-1-209-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-209-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}

@article{ 
author = {Atri, Faezeh and MohammadianAmiri, Ehs},  
title = {Full mouth rehabilitation with fixed prostheses in the case of unaligned and malpositioned implants: clinical report}, 
abstract ={Full mouth rehabilitation with fixed implant supported prostheses is one of the challenging treatments, because important factors in aesthetic and function should be considered. Implants' alignments and locations should be planned before the insertion unless the improper inclination and location of implants would lead to difficulties in patient's comfort, oral hygiene problem and inability to reconstruct the acceptable functional and aesthetical prosthesis. This clinical report described the step by step prosthetic treatment procedure of full mouth rehabilitation and 1-year follow-up of a patient who underwent 10 and 8 implants in upper and lower jaw respectively, which were unaligned and malpositioned. In the cases of improper alignment and position of implants, modified prosthetic design with consideration of biomechanical principles should be incorporated to overcome the limitations.},  
Keywords = {Dental prosthesis, Rehabilitation, Dental implants},
volume = {6},
Number = {2}, 
pages = {53-57}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بازسازی کامل دهان با پروتز ثابت دربیماری با ایمپلنت های با زوایا و موقعیت های نا مناسب: گزارش بالینی},
abstract_fa ={بازسازی کامل دهان با پروتزهای ثابت متکی بر ایمپلنت یکی از درمان های چالش برانگیز است، زیرا که فاکتورهای مهمی در زمینه زیبایی و فانکشن باید در نظر گرفته شود. موقعیت و زوایای ایمپلنت ها باید از قبل از جراحی طرح ریزی شود، در غیر این صورت محل و تمایل های نامناسب موجب بروز مشکلاتی در راحتی بیمار، دشواری رعایت بهداشت و سختی در ساخت پروتز با زیبایی و فانکشن مناسب می شود. در این گزارش کلینیکی مراحل گام به گام بازسازی پروتزی کامل و یک سال فالو آپ بیماری با ۱۰ ایمپلنت در فک بالا و ۸ ایمپلنت در فک پایین با موقعیت و زوایای نامناسب توضیح داده می شود. در شرایط نامناسب بودن محل و تمایل های ایمپلنت، تغییراتی در مراحل درمان پروتزی با توجه به اصول بیومکانیک لازم است که بتواند محدودیت ها را برطرف کند.},
keywords_fa = {پروتز دندان, بازسازی, ایمپلنت های دندانی},

doi = {10.22088/cjdr.6.2.53},
url = {http://cjdr.ir/article-1-224-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-224-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2017}  
}