@article{ 
author = {Barekatain, Mehrdad and Zarejahromi, Maryam and Habibagahi, Salm},  
title = {Comparison of coronal microleakage of resin modified glass ionomer and composite resin as intra-orifice barriers in internal bleaching}, 
abstract ={Introduction: Internal bleaching is a treatment option for wightening endodontically treated discolored teeth. Cervical resorption is one of the side effects of this method.The aim of this study was to compare the sealing ability of resin composite and light-cured resin modified glass ionomer (RMGI) as intra-orifice barriers in internal bleaching. Materials &Methods: In this study, 34 single-canal anterior teeth were used. All samples were endodontically prepared and divided into two experimental groups (n=12) and two control groups (n=5). In the experimental groups, Gutta-percha was removed up to 3 mm below the cemento enamel junction (CEJ). RMGI and composite resin was placed over gutta-percha in the experimental groups up to the level of CEJ. After 24-hours incubation period, the bleaching agent (a mixture of sodium perborate and 30% hydrogen peroxide) was placed in the access cavities. The bleaching agents were replaced every 3 days over 9 days. Then, the access cavity was filled with 2% methylene blue for 48 hours. All samples were longitudinally sectioned and the dye penetration range was evaluated using stereomicroscope. Data was statistically analyzed by using T-student test and variance analysis. Results: The microleakage in RMGI group was 0.945mm and in composite resin group was 0.641mm. Statistically, no significant difference was observed in microleakage between the experimental groups (p=0.121). Conclusion: Both materials can be applied as the intra-orifice barriers for internal bleaching.},  
Keywords = {Composite resins,Dental leakage,Glass ionomer,Tooth bleaching},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {8-13}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه ریزنشت رزین کامپوزیت و رزین مادیفاید گلاس آینومر به عنوان سد کرونال در سفید کردن داخلی دندان ها},
abstract_fa ={مقدمه: سفید کردن داخلی دندان ها یک گزینه درمانی جهت روشن تر کردن دندان های تغییر رنگ یافته بر اثر درمان ریشه می باشد. تحلیل سرویکالی دندان یکی از عوارض جانبی این روش درمانی است. هدف از این مطالعه مقایسه توانایی سیل کردن دو ماده رزین کامپوزیت و رزین مادیفاید گلاس آینومر نوری  به عنوان سد داخل اریفیس کانال در بلیچینگ داخلی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه ۳۴ دندان قدامی تک کاناله مورد استفاده قرار گرفته است. تمامی نمونه ها درمان ریشه شده و در دو گروه آزمایشی (۱۲ عدد) و دو گروه کنترل (۵ عدد) تقسیم شدند. در گروه های آزمایشی گوتا پرکا تا ۳ میلی متر زیر CEJ حذف گردید. رزین مادیفاید گلاس آیونومر و کامپوزیت رزین درگروههای آزمایشی، روی گوتا پرکا تا سطح CEJ قرار داده شد. پس از ۲۴ ساعت انکوباسیون، ماده بلیچینگ (مخلوط سدیم پربورات و هیدرژن پراکسید ۳۰%) در حفره دسترسی قرار داده شد. ماده بلیچینگ هر ۳ روز یکبار به مدت ۹ روز تعویض شد. سپس حفره دسترسی با متیلن بلو ۲% برای ۴۸ ساعت پر شد. تمامی نمونه ها به صورت طولی برش داده شدند و میزان نفوذ رنگ توسط استریو میکروسکوپ مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها به صورت آماری با تست T-student و آنالیز واریانس مورد آنالیز قرار گرفتند. یافته ها: میزان میکرولیکج در گروه رزین مادیفاید گلاس آیونومر  ۰/۹۴۵ میلیمتر و در گروه کامپوزیت رزین ۰/۶۴۱ میلیمتر بود. هیچ گونه تفاوت معنی داری از نظر آماری بین گروه های آزمایش از لحاظ میزان میکرولیکیج وجود نداشت (P=0.121). نتیجه گیری: هر دو ماده را میتوان به عنوان سد کرونالی، برای بلیچینگ داخلی، مورد استفاده قرار داد.},
keywords_fa = {سفیدکردن دندان, کامپوزیت رزین, گلاس آینومر, لیکیج دندانی},

doi = {10.22088/cjdr.5.1.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-165-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-165-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Mehmandoust, pouya and Farhadmollashahi, Narges and Ghasemi, Ali},  
title = {Antibacterial efficacy of lavandula officinalis extract, sodium hypochlorite and chlorhexidine gluconate solutions as root canal irrigations: A comparative analysis}, 
abstract ={Introduction: This in vitro study aimed to compare the antimicrobial effect of lavandula -0fficinalis extract, with sodium hypochlorite (NaOCL) and chlorhexidine gluconate (CHX), as root canal irrigants, on Enterococcus faecalis (EF). Materials &Methods: Seventy five extracted single-rooted premolars were selected. Root canals were prepared using rotary ProTaper system and were infected with the culture of E. faecalis. Specimens were randomly divided into five groups (n = 15), Group 1, 2: lavandula extracts (0.26 and 0.52 mg/mL), Group 3: 2.5%NaOCL, Group 4: 2%CHX, Group 5: Normal Saline. Irrigation was performed for each group for 5, 10 and 15 min. The viable bacteria obtained by collecting the canal dentin chips. Data analysis was performed with Kruskal-Wallis and Mann-Whitney u tests. Results: The mean number of viable bacteria was significantly reduced after 5 min exposure to lavandula solutions (p<0.05). A significant difference also existed between different times in the NaOCL group, being significant between 5 and 15 min (p<0.05), but there was no significant difference between different times in the CHX group. Comparison of the mean number of viable bacteria between different groups at different exposure times revealed that the difference between lavandula and NaOCL solutions with CHX was significant at 5 and 10 min (p<0.05), however, no statistically significant difference was observed between lavandula solutions and NaOCL. Conclusion: lavandula extract was effective in killing of EF.  Further studies are necessary to fully understand its other properties such as tissue solubility, removal of smear layer and impact on dentin structure.},  
Keywords = {Chlorhexidine gluconate, Enterococcus faecalis, Lavandula, Root canal irrigants, Sodium hypochlorite},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {14-20}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه تاثیر ضد میکروبی عصاره   اسطوقدوس و محلولهای هیپوکلریت سدیم و کلرهگزیدین گلوکونات به عنوان شستشو دهنده های کانال ریشه},
abstract_fa ={مقدمه: هدف از این مطالعه آزمایشگاهی مقایسه اثر ضد میکروبی عصاره اسطوقدوس به عنوان یک شستشو دهنده کانال ریشه با هیپوکلریت سدیم ۲.۵% و کلرهگزیدین گلوکونات ۲% در مقابل انتروکوکوس فکالیس بود. مواد و روش ها: ۷۵ پره مولر تک ریشه کشیده شده انتخاب شدند. کانالهای ریشه ها با استفاده از سیستم روتاری پروتیپر آماده سازی شده و با کشت انتروکوکوس فکالیس عفونی شدند. نمونه ها بطور تصادفی به ۵ گروه (۱۵ تایی)، گروه ۱و۲: اسطوقدوس (mg/ml و 0.26 و 0.52)، گروه ۳: هیپوکلریت سدیم ۲/۵ درصد، گروه ۴ (کلرهگزیدین گلوکونات ۲ درصد) وگروه ۵: نرمال سالین تقسیم شدند. شستشو برای هر گروه به مدت ۵، ۱۰ و ۱۵ دقیقه انجام شد. باکتریهای زنده بدست آمده از دنتین چیپس کانال ریشه محاسبه گردیدند. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون Kruskal-Wallis و  Mann-Whitney u انجام شد.    یافته ها: میانگین تعداد باکتریهای زنده پس از  ۵ دقیقه مواجهه با محلولهای اسطوقدوس بطور معنی داری کاهش یافت (p<0.05). تفاوت معنی داری بین زمانهای مختلف در گروه هیپوکلریت سدیم ملاحظه گردید که این تفاوت بین ۵ و ۱۵ دقیقه معنی دار بود (p<0.05)، اما بین زمانهای مختلف در گروه کلرهگزیدین گلوکونات تفاوت معنی داری وجود نداشت. مقایسه میانگین تعداد باکتریهای زنده بین گروههای مختلف در زمانهای متفاوت حاکی از تفاوت معنی دار محلولهای اسطوقدوس و هیپوکلریت سدیم پس از ۵ و ۱۰ دقیقه بود (p<0.05). اختلاف آماری معنی داری بین محلولهای اسطوقدوس و هیپوکلریت سدیم با اسطوقدوس وجود نداشت. نتیجه گیری: عصاره اسطوقدوس  در کشتن انتروکوکوس فکالیس موثر است. مطالعات بیشتر جهت بررسی سایر ویژگیهای این عصاره از جمله حلالیت بافتی، حذف اسمیر لایرو تاثیرآن  بر ساختار دنتین پیشنهاد می شود.},
keywords_fa = {کلرهگزیدین گلوکونات, انتروکوکوس فکالیس, اسطوقدوس, شستشو دهنده های کانال ریشه, هیپوکلریت سدیم},

doi = {10.22088/cjdr.5.1.14},
url = {http://cjdr.ir/article-1-175-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-175-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Samadi, Yasser and Harandi, Azadeh and Soleymani, Ali and Khafri, Soraya and Tavanafar, Saei},  
title = {Evaluation of the accuracy of two apex locators in endodontic treatment and retreatments: an ex vivo study}, 
abstract ={Introduction: Working length determination is important in successful endodontic treatment and retreatment.This study evaluated the accuracy of two electronic apex locators Root ZX and Raypex®6 (EALs) in determining the electronic working length (EWL) of the root canals in endodontic treatment and retreatment. Materials and Methods: Access cavities were prepared on forty extracted, single-rooted human teeth and the actual working length (AWL) of the canals was determined. In the first phase of the study, primary EWL of un-instrumented teeth was measured and compared between two EALs. In phase II, all of the teeth were pre-flared and divided into the control(n=10) and the retreatment groups (n=30). Canals in the retreatment group were obturated by the lateral condensation technique using Gutta percha and sealer. After 15 days, gutta-percha was removed, and then the secondary EWL was recorded and compared between the two devices, in treatment and retreatment groups. Data were analysed by paired t-test and t-test. Results: Significant differences were found between both EALs in treatment and retreatment phases of the study (p<0.001).both EALs showed increased accuracy in retreatment group (p<0.001). However, no statistically significant differences were found between the control and retreatment groups in the second phase of the study for Root ZX (p = 0.929), and Raypex®6 (p=0.937). Conclusion: Accuracy of the two EALs was similar and acceptable. EWLs determined by Root ZX were closer to the AWL. The EWL determination after pre-flaring improved the accuracy of EALs and root canal obturation remnant materials did not have any clear effect on the accuracy of these EALs.},  
Keywords = {Endodontics, Gutta-percha, Retreatment, Root canal},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {21-28}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی دقت دو آپکس یاب در درمان های ریشه و مجدد ریشه، یک مطالعه آزمایشگاهی},
abstract_fa ={مقدمه: تعیین طول کارکرد در درمان موفق ریشه و درمان مجدد مهم می باشد.این مطالعه به ارزیابی دقت دو آپکس یاب الکترونیکی  (Electronic Apex Locator=EAL, Root ZX & Raypex6)، در تعیین طول کارکرد الکترونیکی (Electronic Working Length=EWL) کانال در درمان ریشه و در درمان مجدد ریشه، پرداخته است. مواد و روش ها: از ۴۰ دندان تک ریشه کشیده شده انسان، استفاده شد و پس از تهیه حفره دسترسی،طول کارکرد واقعی (Actual Working Length=AWL) کانالها تعیین شد. در مرحله اول، قبل از اینسترومنتیشن کانالها، EWL اولیه برای همه دندانها تعیین، و بین EALs مقایسه شد. در مرحله دوم، دندانها پس از آماده سازی کانالها، به دو گروه کنترل (n=10) و گروه درمان مجدد (n=30) تقسیم شدند و کانالها در گروه درمان مجدد، با استفاده از گوتا پرکا و سیلر به روش تراکم جانبی پر شدند و پس از ۱۵ روز گوتا پرکا حذف، و سپس EWL ثانویه، ثبت و بین دو دستگاه در گروههای درمان اولیه و مجدد مقایسه شد. داده ها با استفاده از آزمونهای t-test ،Paired t-test  مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: از لحاظ آماری اختلاف معناداری بین گروههای درمان اولیه و مجدد درمطالعه،بین هر دو آپکس لوکیتور  (p<0.001) مشاهده شد ولی اختلاف آماری معناداری بین گروههای کنترل و درمان مجدد در مرحله دوم، برای Root ZX (P=0.929) و  Raypex6 (P=0.937) مشاهده نشد. نتیجه گیری: در هردو مرحله، دقت EALs مشابه و قابل قبول بود، EWLs تعیین شده توسط Root ZX به AWL نزدیکتر بود.  تعیین EWL پس از آماده سازی (Pre flaring)، سبب بهبود دقتEALs میشود.  باقیمانده مواد پر کننده کانال تاثیر محسوسی بر دقت EALs نداشتند.},
keywords_fa = {معالجه ریشه, گوتاپرکا, درمان ریشه مجدد,کانال ریشه},

doi = {10.22088/cjdr.5.1.21},
url = {http://cjdr.ir/article-1-182-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-182-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {SobhiAfshar, Mahsa and Ebadifar, Asghar},  
title = {Dimensional changes of dental arch following non-extraction orthodontic treatment}, 
abstract ={Introduction: Since the emergence of normal occlusion concept, selecting an appropriate treatment plan with or without tooth extraction has been a controversial subject. Nowadays, both methods can be successfully used for treatment of patients. However, some clinicians still believe that non-extraction orthodontic treatments have fewer complications. The purpose of this study was to evaluate dental arch dimensional changes following non-extraction orthodontic treatment. Materials &Methods: A total of 200 pre- and post-treatment diagnostic dental casts belonging to 100 patients (non-ext treated by 0.18 roth system) who met the inclusion criteria for this study were collected from the archives of Shahid Beheshti Dental School. Sampling was nonrandomized. A digital caliper with the accuracy of 0.1 mm was used for the measurement of variables such as inter-canine width , inter-premolar width and inter-molar width. Results: Non-extraction orthodontic treatment increased all the variables, except for the mandibular inter-canine width and incisor-canine distance. Conclusion: Non-extraction orthodontic treatment causes a significant increase in almost all dental arch parameters. This increase manifests as teeth flaring.},  
Keywords = {Dental arch, Orthodontics, Mandible, Maxilla},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {29-35}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تغییرات طول و عرض قوس فکی متعاقب درمانهای ارتودنسی بدون کشیدن دندان},
abstract_fa ={مقدمه: از زمان ظهور نظریه اکلوژن نرمال، طرح درمان صحیح با و یا بدون کشیدن دندان بحث برانگیزبوده است. امروزه بیماران را میتوان با هر دو روش درمان کرد، اما همچنان این پیش فرض در بین تعدادی از دندانپزشکان وجود دارد که درمانهای ارتودنسی بدون کشیدن دندان عوارض کمتری دارد. هدف از این مطالعه بررسی تغییرات طول وعرض قوس فکی متعاقب درمانهای ارتودنسی بدون کشیدن دندان است. مواد و روش ها: در این مطالعه تعداد ۲۰۰ جفت کست تشخیصی قبل و بعد از درمان متعلق به ۱۰۰ بیمار با میانگین سن ۲۱ سال و ±۶ ماه که حائز شرایط این مطالعه بودند و با استفاده از سیستم 0.18 Roth بصورت Non ext درمان شده بودند از آرشیو دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی مورد بررسی قرار گرفتند. انتخاب بیماران به صورت سرشماری (غیر تصادفی) بوده است. برای اندازه گیری متغیرهای این مطالعه از کولیس دیجیتالی با دقت ۰/۱ میلیمتر استفاده گردید.    یافته ها: براساس یافته های این تحقیق تمامی متغیرهای مورد مطالعه طی درمان ارتودنسی بدون کشیدن دندان با افزایش تمامی پارامترهای قوس دندانی مواجه شدند و این افزایش در مورد تمامی متغیرها به جز عرض مابین کانین های مندیبل و طول انسیزال-کانین کاملاً معنی دار بوده است. نتیجه گیری: درمان ارتودنسی بدون کشیدن دندان باعث افزایش معنی دار اکثر ابعاد قوس فکی میشود که این افزایش به صورتflaring   دندانی نمود می یابد.},
keywords_fa = {قوس دندانی, ارتودنسی,فک پایین, فک بالا},

doi = {10.22088/cjdr.5.1.29},
url = {http://cjdr.ir/article-1-176-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-176-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Sadeghloo, Shaghayegh and Ezoji, Fariba and Nikkhah, Farnoosh and Gholinia, Hemmat},  
title = {The effect of different concentrations of carbamide peroxide on the marginal seal of composite restorations bonded with a self-etch adhesive}, 
abstract ={Introduction: Bleaching of discolored tooth may affect the tooth/composite interface. The aim of this study was to evaluate the effect of different concentrations of carbamide peroxide (CP) on the marginal seal of composite restorations bonded with a self-etch adhesive. Materials and Methods: In this experimental study  Class V cavities were prepared on the buccal and lingual surfaces of 24 intact extracted human molar teeth with gingival margins in dentin and occlusal margins in enamel. The cavities were  restored  using the adhesive system Clearfil SE Bond and the composite Filtek Z250. Finally, they were randomly divided into four groups (1 control and 3 bleached groups). The control group was kept for two weeks in distilled water at 37° C. The bleached groups were bleached with 10%, 22% and 35% CP gel for 8 hours a day for 14 days. After that, the samples were immersed in 0.5% fuchsin solution and sectioned. Then gingival microleakage was graded. Data was analyzed using Kruskal Wallis and Mann Whitney U test (Pvalue≤0.05). Results: Microleakage was observed  in the gingival wall of all groups. There was a significant difference between the control group and the bleached groups. Microleakage in the 22% bleached group was less than the other concentrations, but this difference was not significant. Conclusion: Bleaching with different concentrations of CP  can increase the microleakage of the gingival wall of Composite restorations bonded with clearfil SE Bond self-etch adhesive and does not recommend.},  
Keywords = {Carbamide peroxide, Adhesives, Composite resins, Dentin, Dental enamel},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {36-42}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اثر غلظت های مختلف کاربامید پراکساید بر سیل لبه ای ترمیم های کامپوزیتی باند شده با ادهزیو سلف اچ},
abstract_fa ={مقدمه: بلیچینگ دندان می تواند بر حد فاصل دندان و ترمیم کامپوزیت تاثیرگذار باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر سه غلظت کاربامید پراکساید  بر ریزنشت لبه ای ترمیم های کامپوزیتی  باند شده با ادهزیو سلف اچ می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه ی تجربی آزمایشگاهی حفرات کلاس پنج در سطوح باکال و لینگوال ۲۴ عدد دندان مولر انسانی کشیده شده سالم تهیه شدند، به گونه ای که   لبه ی ژنژیوالی در عاج و لبه ی اکلوزالی در مینا قرار گیرد.  حفرات با استفاده از عامل باندینگ Clearfil SE Bond و رزین کامپوزیت Z250  Filtek ترمیم شده و بطور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه کنترل به مدت دوهفته در آب مقطر ۳۷ درجه سانتی گراد نگهداری شد. سه گروه بلیچ شده به وسیله ی ژل کاربامید پراکساید ۱۰%،۲۲% و۳۵% روزی ۸ ساعت به مدت ۱۴ روز بلیچ شدند. پس از آن نمونه ها در محلول فوشین ۰/۵% غوطه ور شده و برش داده شدند. ریزنشت ژنژیوالی درجه بندی گردیده و یافته ها با آزمون های   Kruskal Wallisو Mann Whitney U test  آنالیز شدند(PValue≤0.05). یافته ها: میکرولیکیج در لبه ژنزیوالی همه گروهها دیده شد. بین میزان ریزنشت گروه کنترل و گروه های بلیچینگ تفاوت معناداری وجود داشت. ریزنشت در گروه بلیچ شده با غلظت  ۲۲ % کمتر از دو غلظت دیگر بود اما تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: استفاده از ماده بلیچینگ  کاربامید پراکساید با غلظت های مختلف به علت افزایش ریزنشت لبه ژنژیوال ترمیم های کامپوزیتی باند شده با ادهزیو سلف اچ Clearfil SE Bond توصیه نمی شود.},
keywords_fa = {کاربامید پراکساید, ادهزیو,رزین کامپوزیت, عاج دندان, مینای دندان},

doi = {10.22088/cjdr.5.1.36},
url = {http://cjdr.ir/article-1-173-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-173-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Barekatain, Mehrdad and MirzakouchekiBoroujeni, Parvin and Shahriari, Shahriar},  
title = {Evaluating the effect of dentin surface pretreatment on the static contact angle of a drop of a bonding agent: an in vitro study}, 
abstract ={Introduction: The aim of this study was to investigate the effect of dentinal pretreatment on the static contact angle of a bonding agent as a measure of dentin surface wettability. Materials &Methods: Twenty mid-coronal dentin surfaces were prepared and randomly allocated to four groups (n=5) according to the priming solutions. All segments were etched with 35% phosphoric acid gel for 15 s, rinsed for 30 s and dried. Each group was rehydrated with 10 µL of distilled water, 0.2 % chlorhexidine, 70% ethanol and 5.25% Sodium Hypochlorite respectively and the excess solution was removed after 60 sec using an absorbent paper. Using a micro syringe, a droplet of the Adper Single Bond 2 was placed on each prepared surface. Then the profile and the static contact angle of the droplet were analyzed with a video-based optical contact angle measuring system. The statistical analysis was performed using One-way ANOVA and Dunnett’s t tests (p<0.05). Results: There was a statistically significant difference between the water and sodium hypochlorite groups which indicates the negative effect sodium hypochlorite may have on dentinal surface energy. (p=0.013). The differences between the water and ethanol groups (p=0.168) and between the water and chlorhexidine groups (p=0.665) were not significant. Conclusion: The use of 5.25% sodium hypochlorite as a priming solution in bonding procedure is not recommended. There is no improvement in dentinal surface wettability by using 70% ethanol or 0.2% chlorhexidine instead of water and the recommendation for use of any of the two should be based on other long-term or short-term effects they may have on the bonding procedure.},  
Keywords = {Chlorhexidine, Dental bonding, Ethanol, Sodium hypochlorite, Wettability},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {43-46}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر آماده سازی سطح عاج بر زاویه تماس استاتیک  عامل اتصال دهنده عاجی},
abstract_fa ={مقدمه:در مطالعه حاضر تاثیر آماده سازی سطح عاج بدنبال شستشو با چند محلول بر زاویه تماس استاتیک عامل باندینگ به عنوان معیار سنجش میزان مرطوب شوندگی سطح عاج مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: بیست سطح عاجی از ناحیه میانی تاج تهیه و آماده سازی گردیده و به صورت اتفاقی به چهار گروه پنج تایی تقسیم شدند. تمام نمونه ها با استفاده از ژل اسید فسفریک ۳۵٪ به مدت ۱۵ ثانیه اچ شده، سپس به مدت ۳۰ ثانیه شستشو داده شده و خشک شدند. گروه های مورد مطالعه شامل آب (کنترل)، کلرهگزیدین ۰/۲% ،اتانول ۷۰٪ و هیپوکلریت سدیم ۵/۲۵% بوده و نمونه های هر گروه با ۱۰میکرولیتر از محلول مرتبط مرطوب  شده و اضافه محلول پس از ۶۰ ثانیه با استفاده از ورق جاذب آب حذف گردید. با استفاده از یک میکروسرنگ، یک قطره عامل اتصال دهنده عاجی  Adper Single Bond ۲ روی سطح هر نمونه قرار گرفت. پروفایل و زاویه تماس استاتیک قطره  با استفاده از دستگاه اندازه گیری زاویه تماس ثبت و بوسیله نرم افزار مرتبط آنالیز گردید. نتایج بدست آمده با استفاده از تستهای One-way ANOVA  و Dunnett’s t در سطح معناداری مورد ارزیابی قرار گرفتند. (p<0.05) یافته ها: تفاوت آماری بین گروه آب(کنترل) و  هیپوکلریت سدیم معنادار بود که به معنای تاثیر منفی  هیپوکلریت سدیم برانرژی سطحی عاج میباشد  (0.013=p).  تفاوت آماری بین گروه آب و اتانول(0.168=p) و همچنین گروه آب و کلرهگزیدین(0.665=p) معنادار نبود. نتیجه گیری: استفاده از هیپوکلریت سدیم ۵/۲۵٪ حین پروسه شستشوی عاج قبل از باندینگ توصیه نمی شود. شسشتشوی سطح عاج با اتانول ۷۰٪ یا کلرهگزیدین ۰/۲٪ مزیتی در افزایش مرطوب شوندگی سطح عاج نسبت به شستشو با آب نداشته و استفاده از هریک از این محلولها مبتنی بر سایر اثرات کوتاه یا بلندمدت آنها بر فرایند باندینگ می باشد.},
keywords_fa = {کلرهگزیدین, باندینگ دندانی, اتانول, هیپوکلریت سدیم, رطوبت پذیری},

doi = {10.22088/cjdr.5.1.43},
url = {http://cjdr.ir/article-1-166-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-166-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Eshghi, Razieh and RashidiMaybodi, Fahimeh and Khabazian, Arezoo and Shahhosseini, Shahab},  
title = {Association between serum levels of vitamin D and chronic periodontitis in premenopausal women in Yazd}, 
abstract ={Introduction: Periodontal disease is a common chronic inflammatory disease, considered as a primary cause of tooth loss due to the destruction of periodontal tissues. Various studies have shown that vitamin D has anti-inflammatory and anti-microbial properties and plays a significant role in musculoskeletal health. There is strong evidence that vitamin D deficiency may increase the likelihood of osteoporosis and osteopenia as well as chronic inflammatory diseases such as periodontitis. Materials &Methods: This case–control study included 30 females with moderate or severe chronic periodontitis (CP) and 30 periodontally healthy females. The mean age of  the CP group   and the  control group was  34 years.  Indices of Probing depth (PD), clinical attachment level (CAL) and bleeding index (BI) as well as the serum level of vitamin D (1,25(OH)2D) were measured in both groups. The statistical analyses including t-tests, Pearson correlation coefficient and odd ratio. Results: There was a significant indirect relationship between the serum level of vitamin D and the periodontal indices (p<0.05). The odd ratio (OR) measures showed that subjects with vitamin D dose of less than 10 ng/ml were 5.6 times  more likely to have periodontitis compared to those with a normal dose of vitamin D ( p=0.03 ). Moreover, subjects with vitamin D dose of 10-29 ng/ml were about 1.46 times at a higher risk to develop periodontitis than those with sufficient dose of vitamin D (p>0.05). Conclusion: It is recommended that serum levels of vitamin D in patients with chronic periodontitis be measured and then if necessary, treatment should begin.},  
Keywords = {Chronic Periodontitis, Pre menopause, Vitamin D, Women},
volume = {5},
Number = {1}, 
pages = {47-51}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط بین سطح سرمی ویتامین D و پریودنتیت مزمن در زنان  قبل از یائسگی در شهر یزد},
abstract_fa ={مقدمه: بیماری پریودنتال یک بیماری التهابی مزمن شایع است که به عنوان علت اولیه ی از دست رفتن دندان در اثر تخریب بافت پریودنتال در نظر گرفته می شود. مطالعات مختلف نشان داده اند که ویتامین D دارای ویژگی های ضد التهابی و آنتی میکروبیالمی باشد و نقش مهمی در سلامت عضلانی اسکلتی ایفا می کند. شواهد قوی وجود دارد که کمبود ویتامین D احتمال استئوپروز و استئوپنی و بیماریهای التهابی مزمن مانند پریودنتیت را افزایش می دهد. مواد و روش ها: این مطالعه ی مورد- شاهدی شامل ۳۰ زن با پریودنتیت مزمن  متوسط یا شدید  و ۳۰ زن با سلامت پریودنتال بود.میانگین سنی هردو گروه CP و گروه کنترل ۳۴ سال بود.  شاخص های عمق پروب، سطح از دست رفتن اتصالات، شاخص خونریزی و هم چنین سطح سرمی ویتامین D در هر دو گروه اندازه گیری شد.برای تمام آنالیز های آماری از  T-test ، ضریب همبستگی پیرسون و odd ratio  استفاده شد.    یافته ها: یک رابطه ی غیر مستقیم بین سطح سرمی ویتامین D و شاخص های پریودنتال وجود داشت (p<0.05). نتایج به دست آمده نشان داد شانس ابتلا به پریودنتیت در افرادی که سطح ویتامین D شان زیر 10 ng/ml بود ۵/۶ برابر افراد با ویتامین D نرمال (p=0.03) و افرادی که سطح ویتامین D شان ng/ml 10-29 بود ۱/۴۶ برابر افراد با ویتامین D نرمال بود.(p>0.05) نتیجه گیری: پیشنهاد میگردد در بیماران با پریودنتیت مزمن سطح سرمی ویتامین D مورد بررسی قرار گیرد تا در صورت نیاز، دارو درمانی انجام شود.},
keywords_fa = {پریودنتیت مزمن , قبل از یائسگی, ویتامین D, زنان},

doi = {10.22088/cjdr.5.1.47},
url = {http://cjdr.ir/article-1-177-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-177-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Tabari, Mitra and Nourali, Ziba and Khafri, Soraya and Gharekhani, Samane and Jahanian, Im},  
title = {Evaluation of educational programs of pediatrics, orthodontics and restorative departments of babol dental school from the perspective of the students based on the CIPP model}, 
abstract ={Introduction: Evaluation is a critical issue to achieve the goals of academic education. The aim of this study was to evaluate the achievement level of educational objectives in Babol dental school using the CIPP (content, input, process, and product) model based on the point of view of students. Materials &Methods: This cross-sectional study was performed using a researcher made questionnaire based on CIPP model for three educational groups of pediatrics, orthodontics and restorative dentistry among dental students accepted in 2008 and 2009. Total scores were calculated for each field and categorized as undesirable, relatively desirable and desirable with scores below 50, 51-70 and 71-100, respectively. Statistical analysis was performed using ANONA, T-test and Tukey HSD tests and p<0.05 was considered significant. Results: The mean scores were desirable in all groups. Mean scores allocated to the content, input, process and product areas were not significantly different in the pediatrics, orthodontics and restorative dentistry groups. Conclusion: Based on the student’s point of view, the pediatrics, orthodontics and restorative dentistry departments of Babol dental school were  successful in achieving educational goals.},  
Keywords = {Educational models, Dental student, Education, Evaluation},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {8-16}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزشیابی برنامه های آموزشی بخشهای کودکان، ارتودنسی و ترمیمی دانشکده دندانپزشکی بابل از دیدگاه دانشجویان بر اساس الگوی CIPP},
abstract_fa ={مقدمه: ارزشیابی امری حیاتی  برای دستیابی به هدف های آموزش عالی می باشد. این مطالعه جهت بررسی میزان دستیابی به اهداف آموزشی در دانشکده دندانپزشکی بابل با کمک الگوی[ CIPP زمینه (محتوا)، درون داد، فرآیند، برون داد] از دیدگاه دانشجویان انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مقطعی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته بر اساس الگوی CIPP در سه گروه  اطفال، ارتودنسی و ترمیمی در میان دانشجویان ورودی ۸۷ و ۸۸ صورت گرفت. نمرات کل در هر حیطه محاسبه شده و نمرات کمتر از ۵۰، ۵۱-۷۰ و ۷۱-۱۰۰  به ترتیب نامطلوب، نسبتاً مطلوب و مطلوب در نظر گرفته شد. آنالیز آماری با استفاده از آزمون های ANONA , T-test  و Tukey HSD  انجام شد و0.05>p معنی دار در نظرگرفته شد.   یافته ها: میانگین نمرات در همه ی گروه ها مطلوب بود. میانگین نمرات اختصاص داده شده به  حیطه های زمینه، درون داد، فرآیند و برون داد در بین بخش های اطفال، ارتودنسی و ترمیمی معنی دار نبود. نتیجه گیری: بر اساس نظر دانشجویان، گروههای اطفال، ارتودنسی و ترمیمی دانشکده دندانپزشکی بابل در دستیابی به اهداف آموزشی موفق بودند.},
keywords_fa = {مدلهای آموزشی,دانشجوی دندانپزشکی,آموزش,ارزشیابی},

doi = {10.22088/cjdr.5.2.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-174-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-174-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Panjnoush, Mehrdad and Eil, Nakisa and Kheirandish, Yasaman and Mofidi, Niloufar and Shamshiri, Ahmad Rez},  
title = {Evaluation of the concavity depth and inclination in jaws using CBCT}, 
abstract ={Introduction: Nowadays, using implants as a choice in patient's treatment plans has become popular. The aim of this study was to determine the prevalence of mandibular lingual and maxillary buccal concavity, mean concavity depth and angle and its relation to age and gender. Materials and Methods: In 200 CBCT, concavity depth and angle were measured in 2 mm superior to the inferior alveolar canal in the mandibular first molar area and in 1 mm distance from nasal floor in the midpoint region of maxillary lateral incisor and canine. Concavity depth and angle relationships with age and gender have been evaluated using Spearman Correlation and a t-test. Results: Mean and standard deviation of lingual concavity, concavity angle and ridge angle in mandible were 1.3±1.54 mm, 15.45±16.19 and 10.13±6.1. Mean and standard deviation of buccal concavity and concavity angle in maxilla were 5.35±1.03 mm and 30.6±5.75. Mandibular concavity depth was zero in 44% of subjects and more than zero in 56%. Results were more than 3 mm in maxillary samples. There was a linear relationship between mandibular concavity depth and age equaled to -0.27, p=0.007 and for mandibular concavity angle and age equaled to -0.25, p=0.01. There was no significant relationship between mandibular ridge angle and age. In maxilla, there was no linear relationship between age and gender with any other variables Conclusion: It is necessary to provide more information on these regions' anatomy using CBCT cross sections before implant placement.},  
Keywords = {Cone beam computed tomography, Dental implants, Anatomy, Mandible},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {17-23}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی میزان عمق و شیب تقعر درفکین با استفاده از CBCT},
abstract_fa ={مقدمه: امروزه استفاده از ایمپلنت در درمان بیماران  بسیار مرسوم شده است .هدف از این مطالعه بررسی شیوع افراد دارای تقعر در لینگوال مندیبل وباکال ماگزیلا و میانگین اندازه و زاویه وهمچنین رابطه ان با سن و جنس افراد بود مواد و روش ها: در ۲۰۰ فایل cbct عمق و زاویه تقعر در ۲ میلی متر بالاتر از کانال الوئولار تحتاتی در ناحیه دندان مولر مندیبل و در فاصله ۱ میلی متری از کف بینی در ناحیه midpoint دندان لترال و کانین در ماگزیلا به دست امد .رابطه عمق و زاویه تقعر با سن و جنس به ترتیب توسط t-test و  spearman correlation    محاسبه شد. یافته ها:میانگین و انحراف معیار تقعر لینگوال،زاویه تقعر و راویه ریج درمندیبل به ترتیبmm  1.54± 1.3 و°16.19±15.45و °6.1±10.13و میانگین و انحراف معیار تقعر باکال و زاویه تقعر در ماگزیلایه  ترتیبmm    5.35±1.03 و°5.75 ±30.6 به دست امد.در مندیبل عمق تقعر در ۴۴ درصد موارد صفر و ۵۶ در صد بیشتر از صفر بود . در ماگزیلا تقعر در تمامی موارد بالای mm 3 گزارش  شد.بین سن افراد و تقعر مندیبل رابطه خطی0.27 -با 0.007=pوبین سن و زاویه تقعر لینگوالی مندیبل رابطه خطی 0.25- با0.01=p برقرار است.رابطه بین سن و زاویه  ریج مندیبل معنی دار نیست.در ماگزیلا رایطه خطی بین سن و جنس و هیچ کدام از متغیر ها وجود ندارد. نتیجه گیری:جمع اوری اطلاعات بیشتر از اناتومی این نواحی با استفاده از مقاطع CBCT قبل از قرار دادن ایمپلنت لازم به نظر می رسد.},
keywords_fa = {توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی,ایمپلنت,آناتومی,فک پایین},

doi = {10.22088/cjdr.5.2.17},
url = {http://cjdr.ir/article-1-196-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-196-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Dodani, Ali and Siadati, Sepideh and Salehinejad, Jahanshah and Hajian-Tilaki, Karimollah and Abbaszadeh, Hami},  
title = {Comparative evaluation of the frequency of myofibroblasts between oral and cutaneous squamous cell carcinomas}, 
abstract ={Introduction: Differentiation of fibroblasts to myofibroblasts is an initial and very important event in tumor genesis. Myofibroblasts produce proteinases that stimulate invasion in cancers. Due to the more malignant potential of oral squamous cell carcinoma (OSCC) compared to cutaneous squamous cell carcinoma (CSCC) , the aim of the present study was to compare myofibroblasts between OSCC and CSCC to understand whether myofibroblasts can help more malignant potential of OSCC compared to CSCC or not. Materials &Methods: This cross-sectional study included 40 cases of OSCC and CSCC and 20 cases of normal skin and normal oral mucosa. Then, 4-micron sections of paraffin-embedded tissue blocks of studied groups were stained immunohistochemically with α-SMA antibody. Mean percentage of myofibroblasts was calculated in invasive fronts of OSCCs with CSCCs and also in normal samples and staining intensity of cells for α-SMA marker and distribution pattern of myofibroblasts were determined. Results: The differences of average percentage of myofibroblasts in OSCC and CSCC compared to normal groups were significant (Pvalue=0.007and Pvalue=0.003 respectively), but when we compared OSCCs and CSCCs, the difference was not significant. Also, there were no significant differences between OSCC and CSCC with regard to staining intensity and pattern. Conclusion: Different biologic behavior of OSCC compared to CSCC doesn’t depend on myofibroblasts and other factors can be involved.},  
Keywords = {Carcinoma, Evaluation, Myofibroblasts, Squamous cells},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {24-29}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی مقایسه ای فراوانی میوفیبروبلاست ها بین کارسینوم سلول سنگفرشی دهان و پوست},
abstract_fa ={مقدمه: تمایز فیبروبلاست به میوفیبروبلاست یک رویداد اولیه و بسیار مهم در ایجاد تومور است. میوفیبروبلاست ها پروتئینازهایی تولید میکنند که تهاجم را در کانسر ها تحریک می کنند. بدلیل پتانسیل بدخیمی بیشتر کارسینوم سلول سنگفرشی دهان (OSCC) نسبت به کارسینوم سلول سنگفرشی پوست (CSCC)، هدف از این مطالعه مقایسه میوفیبروبلاست بین OSCC و CSCC  است تا دریابیم که آیا میوفیبروبلاست می توانند به پتانسیل بدخیم بیشتر OSCC در مقایسه با CSCC کمک کنند یا نه. مواد و روش ها: این مطالعه شامل ۲۰ مورد OSCC، ۲۰ موردCSCC  ، ۱۰ بافت نرمال پوست و  ۱۰ مورد مخاط نرمال دهان می شود.  مقاطع ۴ میکرونی از بلوک های بافتی قرار گرفته در پارافین گروه های مورد مطالعه به روش ایمونوهیستوشیمی با آنتی بادی α-SMA رنگ آمیزی شدند. میانگین درصد میوفیبروبلاست ها در جبهه تهاجمی OSCCs و CSCCs و نیز در نمونه های نرمال محاسبه شد و شدت رنگ پذیری سلول ها برای نشانگر α-SMA و الگوی توزیع میوفیبروبلاست ها تعیین شد. یافته ها: اختلاف میانگین ​​درصد میوفیبروبلاست در OSCC و CSCC نسبت به گروه های نرمال معنی دار بود (به ترتیب Pvalue=0.007، Pvalue=0.003)، اما زمانی که ما OSCCs و CSCCs را مقایسه کردیم، تفاوت معنی دار نبود. همچنین، تفاوت معنی داری بین OSCC و CSCC به لحاظ شدت و الگوی رنگ پذیری وجود نداشت. نتیجه گیری: تفاوت رفتار بیولوژیک  OSCC در مقایسه با CSCC به میوفیبروبلاست بستگی ندارد و عوامل دیگری می توانند دخیل باشند.},
keywords_fa = {کارسینوم, ارزیابی, میوفیبروبلاست, سلولهای سنگفرشی},

doi = {10.22088/cjdr.5.2.24},
url = {http://cjdr.ir/article-1-189-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-189-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Roodgarian, Romina and Jafari, Toloo and Khafri, Soraya and Abolghasemzadeh, Faezeh},  
title = {Influence of different light sources on visual shade matching performance}, 
abstract ={Introduction: The shade selection ability of dentists is a necessary element in natural tooth color recreation. Visual shade selection is affected by light source variables. The aim of this study was to compare the results of shade matching under three light conditions. Materials &Methods: The Ishihara test was doneon58 volunteers participated in this study: 40 dental interns, 10 Postgraduate students of restorative dentistry, 8 Postgraduate students of prosthodontics. Totally, 9 classical vita shade tabs were randomly chosen and their codes were covered. The participants matched these 9 shades with a complete classical vita shade under the lighting condition in the dental office, natural light and corrected light source. Matching scores were computed and the mean of the color differences between the citation shades and the chosen shades counted with ΔEab* formula. The data were analyzed using Mann-Whitney, Friedman and Wilcoxon test. Results: The average of shade matching scores with correcting light (7.87) was higher than the lighting conditions in the dental office (3.94) and natural light(5.53). Comparison of ΔE between three light conditions was significant (P<0.05). No significant difference was found in shade matching scores by sex (P>0.05).There was a significant difference between scores of under-graduate and post-graduate students (P<0.05). Conclusion: To achieve successful shade matching, it is recommended to use the corrected light source. The combination of using corrected light and training can improve shade matching performance.},  
Keywords = {Dental student, Lighting, Color},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {30-36}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {تأثیر منابع نوری مختلف برعملکرد تطابق رنگ بصری},
abstract_fa ={مقدمه: توانایی انتخاب رنگ دندانپزشکان یک عامل ضروری جهت بازسازی رنگ دندان طبیعی است. انتخاب رنگ بصری تحت تاثیر متغیرهای منبع نوری قرار دارد. هدف از این مطالعه مقایسه نتایج انتخاب رنگ زیر سه منبع نوری است. مواد و روش ها: پس از انجام تست Ishihara ، ۵۸ داوطلب در این مطالعه شرکت کردند: ۴۰ دانشجوی دندانپزشکی سال آخر، ۱۰ دستیار تخصصی دندانپزشکی ترمیمی و زیبایی، ۸ دستیار تخصصی پروستودنتیکس. ۹ نمونه رنگ classical vita shade بطور تصادفی انتخاب شد و کد رنگی آنها پوشانده شد. شرکت کنندگان این ۹ نمونه رنگ را با نمونه رنگ کامل classical vita shade زیر نور کلینیک، نور طبیعی و نور تصحیح شده ،تطابق دادند. نمرات انطباق دهی محاسبه شده و میانگین تفاوت رنگ بین نمونه اصلی و نمونه انتخاب شده براساس ΔEab* محاسبه شد. داده ها توسط  تستهای Mann-Whitney , Friedman  و Wilcoxon آنالیز شدند. یافته ها: میانگین انطباق رنگ زیر نور تصحیح شده (۷/۸۷) بیشتر از نور کلینیک (۳/۹۴) و نور طبیعی (۵/۵۳) بود. مقایسه ΔE بین سه منبع نوری معنادار بود (p<0.05). هیچ تفاوت معناداری بر اساس جنسیت نشان داده نشد (p>0.05). تفاوت معنا داری بین نمرات دانشجویان فارغ التحصیل شده و نشده دیده شد (p<0.05). نتیجه گیری: برای دستیابی به تطابق رنگ موفق توصیه می شود که از منبع نورتصحیح شده استفاده شود وهمچنین اجراکنندگان باید دانش خود را افزایش دهند.ترکیب استفاده از نور اصلاح شده و آموزش می تواند منجر به بهبود انتخاب رنگ شود.},
keywords_fa = {دانشجوی دندانپزشکی, نور, رنگ},

doi = {10.22088/cjdr.5.2.30},
url = {http://cjdr.ir/article-1-192-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-192-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Babaee, Neda and Kazemi, Hamed and Sefidgar, Seyed Ali Asghar and Bijani, Ali and Pouramir, Mehdi and Mortazavi, Hadi and Ghasemi, Nafiseh},  
title = {Evaluation of the effect of handheld mobile phone use on activity of the parotid glands amylase enzyme}, 
abstract ={Introduction: Alpha amylase is the most abundant enzyme of parotid gland. This enzyme starts digestion of carbohydrates in the mouth. A pair of parotid glands is located in front of ears. Several studies have been conducted on the effects of mobile phones on the parotid gland. The aim of this study was to investigate the effects of mobile phones on the activity of the amylase enzyme. Materials &Methods: Totally, 251 men and women aged 18 to 55 years, who only used Hamrahe Aval's operator were included. Parotid salivary samples of each individual were bilaterally collected using capillary tube placed in the vicinity of Stensen's duct. Bilateral amylase activity of each individual was evaluated with spectrophotometric method in the laboratory considering dominant sides of phone conversation and chewing. Data were analyzed using Two-way ANOVA, χ2, T test and SPSS software. Results: The relationship between the dominant phone conversation side and parotid amylase activity was not statistically significant but the correlation between prevailing chewing side and amylase activity was statistically significant (p=0.001). Conclusion: Handheld mobile phone was not effective on parotid amylase enzyme activity whereas chewing was effective on parotid amylase enzyme activity.},  
Keywords = {Chewing, Mobile phone, Parotid gland, Amylase},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {37-43}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر استفاده از تلفن همراه  بر فعالیت آنزیم آمیلاز غدد  پاروتید},
abstract_fa ={مقدمه: آلفا آمیلاز فراوانترین آنزیم غدد پاروتید است. این آنزیم هضم کربوهیدراتها را در دهان آغاز می کند. تحقیقات متعددی در مورد اثر تلفن همراه بر غده پاروتید انجام شده است. هدف این تحقیق بررسی تاثیر تلفن همراه بر فعالیت آنزیم آمیلاز غده پاروتید  بود. مواد و روش ها:  ۲۵۱نفر مرد و زن در گروه سنی۱۸ تا ۵۵ سال که از لحاظ سیستمیک سالم  بودند و فقط از اپراتور همراه اول استفاده می نمودند، وارد طرح شدند نمونه های  بزاق پاروتید دو طرف هر فرد توسط لوله مویینه ای که در مجاورت مجرای استنسن قرار می گرفت، جمع آوری شد. میزان فعالیت آمیلاز  دو طرف افراد با در نظر گیری سمت غالب مکالمه و سمت غالب جویدن در آزمایشگاه با روش اسپکترو فتومتری  سنجش گردیده و داده ها  توسط آزمون two-way ANOVA, χ2 ,T test و نرم افزار SPSS آنالیز گردید. یافته ها: ارتباط بین  سمت غالب مکالمه و  فعالیت آمیلاز  پاروتید  از لحاظ آماری معنی دار نبوده ولی ارتباط سمت غالب جویدن بر روی فعالیت آمیلاز از لحاظ آماری معنی  دار بود(p=0.001). نتیجه گیری: تلفن همراه بر فعالیت آنزیم آمیلاز پاروتید  موثر نیست در حالیکه جویدن بر فعالیت آنزیم آمیلاز  پاروتید موثر است.},
keywords_fa = {جویدن, تلفن همراه, غده پاروتید, آمیلاز},

doi = {10.22088/cjdr.5.2.37},
url = {http://cjdr.ir/article-1-194-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-194-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Amouei, Abdoliman and Faraji, Hossein and KhosraviSamani, Amid and KhosraviSamani, Mahmoo},  
title = {Quantity and quality of solid wastes produced in dental offices of babol city}, 
abstract ={Introduction: Dental wastes due to having bacterial disease-causing agents and toxic chemicals are categorized in hazardous wastes. The aim of this study was to evaluate the quantity and composition of dental waste produced by general and specialized dental offices in babol city. Materials &Methods: From all dental offices (170 and 40 dental offices were related to general and specialized respectively) in Babol city, 20 general and 5 specialized offices were randomly selected. Waste samples were collected three times a week (Sunday, Monday and Tuesday), 50 sub-groups were separated and weighted by a digital scale with accuracy of 0.01 gram. The data were presented by excel and word software in figures and tables. Results: The total wastes of general and specialized offices were 11829 and 2831.5 kg/year, respectively. The percentages of domestic-type, infectious, pharmaceutical and toxic wastes in general dental offices were 52.5%, 42.5%, 4.7% and 0.3%; and in specialized offices were 42.5%, 50%, 7% and 0.5%, respectively. Most components in a variety of dental waste included plastic, paper, plaster molds, glass and metal. Conclusion: Due to the large contents of plastic, paper, plaster molds, glass and metals in domestic- type and infectious wastes produced in the general and specialized dental offices, it is necessary to manage the wastes and their separation and recycling in source place.},  
Keywords = {Solid waste, Dental offices, Separation, Recycling},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {44-49}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی کمیت و کیفیت پسماندهای جامد تولیدی از مطب های عمومی و تخصصی دندانپزشکی در شهر بابل},
abstract_fa ={مقدمه: پسماندهای جامد دندانپزشکی به دلیل دارا بودن عوامل میکروبی بیماری زا و ترکیبات شیمیایی سمی، در رده مواد  زاید خطرناک قرار می گیرند. هدف این مطالعه، بررسی کمیت و کیفیت مواد زاید جامد تولیدی از مطب های عمومی و تخصصی دندانپزشکی شهر بابل می باشد. مواد و روش ها: از مجموع مطب های دندان پزشکی شهر بابل (۱۷۰ مطب عمومی و ۲۰ مطب تخصصی)، تعداد ۲۰ مطب عمومی و ۵ مطب تخصصی به شکل تصادفی انتخاب شدند. نمونه های پسماند، هفته ای ۳ بار در پایان روز کاری در روزهای یکشنبه، دوشنبه و سه شنبه جمع آوری و در ۵۰ گروه جداسازی و سپس با ترازوی دیجیتال با دقت ۰/۰۱ گرم توزین شدند. داده های کمی به کمک نرم افزارهای Excel و Word به صورت نمودار و جدول ارائه گردید. یافته ها: میزان پسماند های تولیدی از کلیه مطب ها ی عمومی و تخصصی این شهر به ترتیب ۱۱۸۲۹ و ۲۸۳۱/۵  کیلوگرم در سال بدست آمد. میزان درصد مواد زاید جامد شبه خانگی، عفونی و بالقوه عفونی، دارویی و سمی در مطب های عمومی به ترتیب ۵۲/۵، ۴۲/۵، ۴/۷  و ۰/۳ و در مطب های تخصصی به  ترتیب ۴۲/۵، ۵۰، ۷ و ۰/۵ بوده است. بیشترین اجزای موجود در انواع پسماندهای دندانپزشکی شامل پلاستیک، کاغذ، قالب های گچ، شیشه و فلز می باشد. نتیجه گیری: با توجه به وجود مقادیر زیاد پلاستیک، کاغذ، گچ، شیشه و فلز در پسماندهای شبه خانگی و زباله های عفونی تولیدی از مطب های دندانپزشکی، مدیریت جامع این گونه ضایعات، شامل جداسازی و بازیافت آنها در محل، بسیار ضروری می باشد.},
keywords_fa = {پسماند های جامد, مطب های دندانپزشکی, تفکیک, بازیافت},

doi = {10.22088/cjdr.5.2.44},
url = {http://cjdr.ir/article-1-186-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-186-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Mousavinasab, Sayed Mostafa and Salehi, Arman and Salehi, Negar},  
title = {Effect of composite shade, curing time and mode on temperature rise of silorane and methacrylate- based composite resins}, 
abstract ={Introduction: The present study was performed to evaluate the effects of light-curing modes and shades of methacrylate and silorane-based composite resins on temperature rise during polymerization of composite resins. Materials &Methods: In this in vitro study, ninety composite samples with two types of composite resin - methacrylate-based and a low-shrinkage silorane-based were prepared, in 3 groups (30 samples in each group), Group 1: Filtek Z250 (shade A3), Group 2: Filtek Z250 (shade B2) and Group 3: Filtek P90 (shade A3). To evaluate temperature changes, 15 samples and the other half were light-cured using the standard and soft start curing modes for 40 seconds, respectively. A k-type thermocouple was used to recorded temperature changes. Results: Temperature rise in the silorane-based composite resin group (group 3) was higher than that in the methacrylate-based one (group 1) (P<0.001). Temperature rise with the darker shade (group 1) was higher than that with lighter shade (group 2) (P<0.001). Standard curing resulted in more temperature rise compared to soft start curing; however, the difference was only significant in group 2 (P<0.001). In all groups, temperature increased with an increase in curing time and the temperature rise pattern during the first 10 seconds with the soft start curing was not consistent with the standard curing (in group 2 and 3); the temperature rise pattern was milder than the soft start curing (P<0.001). Conclusion: Factors such as composite resin type, shade and curing mode affected temperature changes in composite resins evaluated in the present study.},  
Keywords = {LED dental curing lights, Composite resins,Polymerization, Filtek p90, Filtek z250},
volume = {5},
Number = {2}, 
pages = {50-58}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اثر رنگ کامپوزیت، مدت زمان و شیوه نوردهی بر افزایش دمای رزین کامپوزیت های با پایه سایلوران و متاکریلات},
abstract_fa ={مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر شیوه نوردهی و رنگ کامپوزیت های با پایه متاکریلات و پایه سایلوران بر افزایش دما حین پلیمریزاسیون رزین کامپوزیت ها انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی ۹۰ نمونه از دو نوع کامپوزیت، با پایه متاکریلات و کامپوزیت با درصد انقباض پایین با پایه سایلوران در سه گروه، گروه۱: Filtek Z250  (رنگ A3)، گروه ۲: Filtek Z250 (رنگ B2) وگروه ۳: Filtek P90 (رنگ A3) استفاده شد. برای ارزیابی تغییرات حرارتی ۱۵ نمونه به روش standard و ۱۵ نمونه به روش soft start به مدت ۴۰ ثانیه نوردهی شدند. برای ثبت تغییرات حرارتی از یک ترموکوپل نوع K استفاده شد. یافته ها: افزایش دما در کامپوزیت سایلوران بیس (گروه ۳) نسبت به کامپوزیت متاکریلات بیس (گروه ۱) بیشتر بود (P<0.001). افزایش دما در رنگ روشن تر (گروه ۲) بیشتر از رنگ تیره تر (گروه ۱) بود (P<0.001). شیوه نوردهی standard بیشتر از شیوه نوردهی soft start موجب افزایش دما شد، که این تفاوت تنها در گروه ۲ آشکار بود (P<0.001). در تمامی گروه ها افزایش زمان نوردهی موجب افزایش دما شد و الگوی افزایش دما در طول ۱۰ ثانیه ابتدایی پلیمریزاسیون در مورد شیوه نوردهی soft start در مقایسه با شیوه نوردهی standard  در گروه ۲ و ۳ همخوانی نداشت; الگوی افزایش دما در مورد شیوه نوردهی soft start ملایم تر بود(P<0.001). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که فاکتورهای نوع و رنگ کامپوزیت و همچنین شیوه نوردهی بر تغییرات حرارتی کامپوزیت های مورد بررسی در مطالعه حاضر اثر گذار هستند.},
keywords_fa = {دستگاه ساطع کننده نور, رزین کامپوزیت, پلیمریزاسیون,Filtek z250, Filtek p90},

doi = {10.22088/cjdr.5.2.50},
url = {http://cjdr.ir/article-1-185-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-185-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2016}  
}