@article{ 
author = {Hartsock, Lily A. and Vieira, Alexandre R.},  
title = {Diabetes type, hemoglobin A1C biomarker and control as predictors for dental treatment needs}, 
abstract ={Introduction: The goal of this study was to test the impact of both diabetes type and control via the hemoglobin A1C biomarker on oral health outcomes. Materials & Methods: In this observational study, data were extracted from the University of Pittsburgh Dental Registry and DNA Repository and analyzed. From 6,026 subjects, 414 ones with a diagnosis of diabetes were matched by sex, age and ethnicity with 414 individuals without diabetes. A number of statistical approaches (chi-square, Fisher’s exact, Student’s t, Wilcox, and Mann Whitney tests) were used and all comparisons were set with an alpha of 0.05. Results: Patients with type 1 diabetes experienced xerostomia more often compared to non-diabetic matched pairs (p=0.02). Patients with diabetes (n=414) experienced temporomandibular joint (TMJ) discomfort more often than their non-diabetic matched pairs, as did type 1 diabetic patients alone, in comparison to both their matched pairs and type 2 diabetic patients (p=0.01, p=0.004, and p=0.02, respectively). Among patients grouped by diabetic control, all patients reporting control (n=39) experienced xerostomia more often than their non-diabetic matched pairs (p=0.05). Patients in poor diabetic control experienced restoration failure more often than patients in good control (p=0.04). The experience of restoration failure was no different between patients in good diabetic control and their matched controls (p=0.26). The number of restoration failures was higher in patients in poor control, as compared to their matched non-diabetic controls (p=0.03). Conclusion: Patients with diabetes experienced xerostomia but not necessarily more severe caries experience, and may be protected from TMJ discomfort. Patients in good control of their diabetes were at no greater risk for restoration failure as compared to non-diabetic patients; however, the patients in poor control were at higher risk for failed restorations.},  
Keywords = {Dental caries, Periodontitis, Dental amalgam, Dental restoration failure},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {8-18}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {نوع دیابت، بیومارکر هموگلوبین A1C و میزان کنترل بعنوان پیش بینی کننده نیازهای درمانی دندانی},
abstract_fa ={مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی تأثیر نوع و کنترل دیابت از طریق بیومارکر هموگلوبین A۱C بر پیامدهای بهداشت دهان بود. مواد و روش ها: این مطالعه مشاهده ای از مرکز تحقیقات ثبت دندانی و مخزن DNA دانشگاه پیتسبورگ استخراج و تحلیل گردید. از 6,026 مورد ، ۴۱۴ نفر با تشخیص دیابت و ۴۱۴ نفر بدون دیابت از نظر جنس، سن و قومیت با هم همسان شدند.تعدادی از آزمونهای آماری( مجذور کای،اگزکت فیشر،استیودنت-تی،ویلکاس و من ویتنی) استفاده شد. در تمام مقایسه ها آلفا ۰۵/۰در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ نسبت به افراد غیردیابتی، خشکی دهان را بیشتر تجربه کردند (p=0.02). بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس (۴۱۴ نفر) در مقایسه با جفت های همسان شده غیردیابتی خود ناراحتی مفصل گیجگاهی فکی بیشتری داشتند، همچنین بیماران فقط با دیابت نوع ۱ در مقایسه با غیردیابتی­ ها و دیابتی نوع ۲، از این ناراحتی بیشتر رنج می­بردند (بترتیبp=0.01 ،p=0.004، p=0.02). در بین بیمارانی که بر اساس کنترل دیابت گروه ­بندی شده­ اند، همه بیماران گزارش­ کننده کنترل (۳۹ نفر) بیشتر از افراد غیردیابتی با خشکی دهان مواجه شده­اند (p=0.05). بیماران با کنترل ضعیف دیابت نسبت به بیماران با کنترل خوب بیشتر دچار شکست ترمیم شدند (p=0.04). از نظر تجربه عدم شکست در ترمیم، تفاوتی بین بیماران با کنترل خوب دیابت و گروه کنترل وجود نداشت (p=0.26). تعداد شکست ترمیم در بیمارانی که کنترل دیابتی ضعیفی داشتند، بیشتر از گروه غیردیابتی همسان آنها بود (p=0.03). نتیجه گیری: بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس احتمالاً خشکی دهان را تجربه می­کنند اما لزوماً پوسیدگی شدیدتری ندارند و ممکن است از ناراحتی مفصل گیجگاهی فکی محافظت شوند. بیمارانی که به خوبی دیابت ملیتوس را کنترل می­کنند در مقایسه با بیماران غیردیابتی در معرض خطر بیشتری برای شکست ترمیم نیستند. ولی بیماران با کنترل ضعیف دیابت در معرض خطر بالاتری برای ترمیم ناموفق هستند. },
keywords_fa = {پوسیدگی دندان , پریودنتیت , آمالگام دندان , شکست ترمیم دندان},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-303-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-303-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Abdolmaleki, Maryam and Ghafari, Roshanak and Pourkhalili, Rez},  
title = {Analysis of morphological and anthropometric variations of clivus using cone beam computed tomography in adults}, 
abstract ={Introduction: Clivus forms the middle part of the skull base, and different anatomical and pathologies variations can be created in this structure. The aim of this study was to determine the morphological variations and anthropometric analysis of clivus in CBCT images. Material & Methods: In this descriptive analytical study, CBCT images of 130 men and women over the age of 18 were evaluated using On-Demand 3D software. The width, length as well as skull base and clivus angle were measured. Clivus was also examined for anatomical variations such as pneumatization, canalis basilaris medianus, basilar invagination, fossa navicular is magna. Data were analyzed through one-way ANOVA and T-test using SPSS 22 (α<0.05). Results: The mean length of clivus was significantly higher in men (45.72mm) than in women (41.56mm) (P<0.001). The mean skull base angle was significantly higher in males (118.39 degrees) than in females (113.4 degrees) (P<0.001).The mean width and angle of clivus had no significant difference between two genders, and none of the study variables was significantly different in various age groups. The mean skull base angle was significantly higher (120.06 degrees) in patients who had basilar invagination (BI) (P<0.001). In the study of variations, 3 (2.3%) cases of incomplete pneumatization, 7 (5.4%) cases canalis basilar medianus of which 6 (4.6%) cases had fossa navicularis magna with mean length of 7.07 mm and 19 cases of BI (14.6%) with mean length of 3.55 mm were observed. Conclusion: Familiarity of the maxillofacial radiologist with the anatomical variations of clivus, which were also rare, is important to differentiate from lesions. In anthropometric analysis, the length and angle of the skull base may be used to determine gender.},  
Keywords = {Cone-beam computed tomography, Clivus, Anthropometry},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {19-26}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تنوعات مورفولوژی و آنالیز آنتروپومتری کلیووس با استفاده از CBCT در بزرگسالان},
abstract_fa ={مقدمه: کلیووس قسمت میانی بیس اسکال را تشکیل می­دهد و تنوعات آناتومیکی و پاتولوژی های مختلفی میتواند در این ساختار ایجاد شود. هدف از این مطالعه تعیین تنوعات مورفولوژی و آنالیز آنتروپومتری کلیووس در تصاویرCBCT  بود. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی تصاویر  CBCTاز ۱۳۰ زن و مرد بالای ۱۸ سال، با استفاده از نرم افزار on demand 3D   مورد ارزیابی قرار گرفت. عرض کلیووس، طول کلیووس و زوایای بیس اسکال و کلیوس اندازه گیری شد، همچنین کلیووس از نظر وجود تنوعات آناتومیکی نظیر پنوماتیزاسیون، کانالیس بازیلار مدیانوس، بازیلار اینواژیناسیون، فوسانویکولاریس ماگنا و طول آن مورد بررسی قرار گرفت. داده­ها با استفاده از نرم افزار   SPSS 22 از طریق آزمون تی مستقل، آنالیز واریانس یکطرفه آنالیز شد (α<0.05). یافته ها: میانگین طول کلیووس در مردان (mm 45.72) به طور معناداری بیشتر از زنان (41.56 mm) (P<0.001)بود. میانگین زاویه بیس اسکال در مردان (۳۹/ ۱۱۸درجه) به طور معناداری بیشتر از زنان (۴/ ۱۱۳درجه( بود P<0.001 میانگین عرض و زاویه کلیووس در دو جنس تفاوت معناداری نداشت و هیچ یک از متغیرهای مطالعه تفاوت معناداری در رده­ های سنی مختلف نداشتند و میانگین زاویه بیس اسکال در افرادی که بازیلار اینواژیناسیون داشتند (۰۶/ ۱۲۰درجه) بطور معناداری بیشتر بود (P<0.001). در بررسی تنوعات ۳ مورد (%۳/۲) پنوماتیزاسیون ناقص ۷ مورد (%۴/۵(کانالیس بازیلار مدیانوس که ۶ مورد (%۶/۴( آن از نوع فوسانویکولاریس ماگنا با متوسط طول(7.07 mm)بود و ۱۹ مورد (%۶/۱۴) بازیلار اینواژیناسیون با متوسط طول (3.55 mm) یافت شد. نتیجه گیری: آشنایی رادیولوژیست فک و صورت با تنوعات آناتومیک کلیووس که شیوع کمی هم داشتند برای تمایز از ضایعات حائز اهمیت است، در بررسی آنتروپومتری کلیووس شاید بتوان از طول و زاویه بیس اسکال در تعیین جنسیت استفاده کرد.},
keywords_fa = {توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی, کلیووس, آنتروپومتری},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.19},
url = {http://cjdr.ir/article-1-318-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-318-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Lari, Zahra and Ezoji, Fariba and Gholinia, Hemmat and Khodadadi, Effat},  
title = {Evaluation of wear resistance and fluoride release from glass ionomer covered with nanofilled self-adhesive coat: An in vitro study}, 
abstract ={Introduction: The resin-modified glass ionomer (RMGI) materials are hybrid materials including conventional glass ionomer and small addition resin. They have the advantages of both, such as adhesion to tooth structure, esthetics and fluoride release. The purpose of this study was to compare the fluoride release and wear resistance of two types of RMGI. Materials & Methods: In this in vitro study, specimens for measuring the fluoride release were made with brass mold from two types of RMGI EQUIA Forte glass ionomer and Fuji II conventional glass ionomer. After incubating the specimens in a plastic vial containing 7 ml of distilled water, the release of fluoride for each specimen was measured on days 1, 7 and 15 using a PH/Ion meter device. For evaluating the wear resistance, 8 specimens were prepared using a brass mold in each group. Then, each specimen was exposed to 5000, 10000, 20000, 40000, 80000 and 120000 cycles in wear simulator. The specimens’ weight was measured by an electronic weight balance before and after each wear cycle. The data were analyzed by SPSS-17 through repeated-measurement ANOVA and independent T-test. Results: Fluoride released from Fuji II glass ionomer was significantly higher in the first 24 hours and on day 7. During the day 15, the differences in fluoride release between the two glass ionomer groups were not statistically significant. (p<0.001). The EQUIA Forte glass ionomer exhibited significantly greater wear resistance in different wear cycles. (p<0.001) Conclusion: Due to its good wear resistance, acceptable fluoride release, ease of clinical use and infection control, the capsular glass ionomer can be a useful material in people at high risk of caries, temporary restoration techniques, pediatric dentistry and root caries.},  
Keywords = {Glass ionomer cements, Fluorides, Glass ionomer},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {27-34}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی مقاومت سایش و آزاد سازی فلوراید از گلاس آینومر پوشش داده شده با پوشش  نانو سلف ادهزیو: یک مطالعه آزمایشگاهی},
abstract_fa ={مقدمه: رزین مدیفاید گلاس اینومر موادی هیبریدی مشتمل بر گلاس اینومر معمولی و مقادیری رزین هستند . این مواد مزایایی از هر دو جز مانند اتصال به بافت دندان ، زیبایی و آزاد سازی فلوراید را دارا هستند. هدف این مطالعه  مقایسه مقاومت سایش و آزادسازی فلوراید دو نوع رزین مدیفایدگلاس آینومر بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ازمایشگاهی ، نمونه ها برای اندازه گیری آزاذسازی فلوراید با مولد برنجی از دو نوع رزین مدیفاید گلاس اینومر (EQUIA Forte glass ionomer and Fuji II conventional glass ionomer )ساخته شدند. . نمونه ها در ویال پلاستیکی حاوی ۷ میلی لیتر آب مقطرانکوبه و آزادسازی فلوراید با دستگاه PH/Ion meter اختصاصی یون فلوراید، روزهای، ۱، ۷ و ۱۵ اندازه گیری شد. برای سنجش مقاومت سایشی از هر گروه ۸ نمونه با استفاده از مولد برنجی آماده شدند.سپس هر یک از نمونه ها تحت سیکل های ۵۰۰۰، ۱۰۰۰۰، ۲۰۰۰۰، ۴۰۰۰۰، ۸۰۰۰۰ و  ۱۲۰۰۰۰ دور با استفاده دستگاه سایش قرار گرفتند. نمونه ها قبل و بعد هر سیکل سایشی با ترازوی دیجیتالی وزن شدند. جهت انجام آنالیز آماری نرم افزار SPSS 17 و آزمون آماری (Repeated Measurement ANOVA) و T-test مستقل استفاده شد. یافته ها: فلوراید آزاد شده Fuji II در ۲۴ ساعت اول و روز ۷ام اندازه گیری به طور معناداری بالاتر بود (p<0.001) .میزان  فلوراید آزاد شده روز ۱۵ام دو گروه گلاس آینومر تفاوت معناداری نداشت. مقاومت به سایش گلاس آینومر EQUIA  Forte در سیکل های مختلف سایشی، به طور معناداری بالاتر بود. (p<0.001) نتیجه گیری: به دلیل مقاومت به سایش خوب و آزادسازی فلوراید قابل قبول و سهولت استفاده بالینی، رعایت کنترل عفونت، گلاس آینومر کپسولی می تواند ماده مفید در افراد با ریسک پوسیدگی بالا، تکنیک های ترمیم موقت، دندانپزشکی کودکان و پوسیدگی ریشه باشد.},
keywords_fa = {سمان گلاس آینومر , فلوراید, گلاس آینومر},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.27},
url = {http://cjdr.ir/article-1-312-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-312-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Sorourhomayoun, Sepideh and Alaghehmand, Homayoon and Mahjoub, Soleiman and Khafri, Soraya and Ghasempour, Maryam},  
title = {Shear bond strength of composite to primary enamel teeth treated with different concentrations and various molecular weights of chitosan}, 
abstract ={Introduction:Today, chitosan has a wide usage in Dentistry. Due to its penetration into tooth tissues, inhibition of the acid penetration and anti-demineralization capabilities, chitosan may interfere with the etching mechanism in the bonding restorations. The aim of this study was to evaluate the effect of chitosan with different concentrations and molecular weight on the shear bond strength (SBS) of composite to deciduous teeth's enamel. Materials & Methods:In this in vitro trial, 50 deciduous anterior human maxillary teeth, which extracted because of orthodontic treatment plan, were selected and divide evenly between groups. In the control specimens, Filtek Z250 composite were packed on buccal teeth surfaces after using self-etch primer  single bond universal and light-cured. In four next groups the teeth were immersed into chitosan solution with low and high molecular weights and 5 mg/ml and 2.5 mg/ml concentrations for 60 seconds and restored with composite as control groups. The SBS of composite to the teeth enamel were determined with Universal testing machine. Data was analyzed by SPSS-18 software using one-way ANOVA and p<0.05 was considered significant.   Results:The SBS to enamel in the control specimens were 20.98 ± 6.31 MPa. The values were 17.92 ± 7.25, 16.02 ± 6.03, 13.26 ± 5.18 and 17.67 ± 8.95 MPa in the pretreatment with low molecular weight chitosan in 2.5 mg/ml , low molecular weight chitosan in 5 mg/ml , high molecular weight chitosan in 2.5 mg/ml and high molecular weight chitosan with 5 mg/ml concentrations respectively. No significant differences were found regarding SBS between groups. (P>0.05) Conclusion:Despite a slight reduction in SBS of the composite to the enamel of the treated compare to control, use of chitosan in different concentration and molecular weight did not interfere with the SBS of composite to the enamel of deciduous teeth.},  
Keywords = {Chitosan, Chitin, Dental enamel, Primary teeth},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {35-41}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {استحکام باند کامپوزیت به مینای دندانهای شیری درمان شده با غلظت ها و وزن های مولکولی متفاوت کیتوزان},
abstract_fa ={مقدمه: امروزه، کیتوزان کاربرد گسترده ای در دندانپزشکی دارد. کیتوزان به دلیل نفوذ در نسج دندان و ممانعت از ورود اسید و نیز دارا بودن پتانسیل ضد دمینرالیزاسیون؛ احتمال دارد با مکانیسم اچینگ دندانها در ترمیمهای باند شونده تداخل ایجاد کند.  این مطالعه با هدف تعیین اثر کاربرد کیتوزان با غلظت ها و وزن های مولکولی متفاوت بر  استحکام باند برشی کامپوزیت به مینای دندانهای شیری انجام شد. مواد و روش ها:  در این  مطالعه آزمایشگاهی، ۵۰ دندان قدامی شیری ماگزیلاری انسان که به علت طرح درمان ارتودنسی کشیده شده بودند ، بطور مساوی بین گروهها تقسیم گردیدند. گروه کنترل، کامپوزیت Filtek Z250  بدنبال استفاده از باند سلف اچ Single bond universal روی سطح باکال دندانها قرار داده و نوردهی گردید.در چهار گروه مطالعه ؛دندانها ابتدا به مدت۶۰  ثانیه در محلولهای کیتوزان با دو وزن مولکولی کم و زیاد و غلظتهای ۲/۵ و ۵ میلی گرم بر میلی لیتر غوطه ور شدند سپس ترمیم با کامپوزیت همانند گروه کنترل انجام شد. مقادیر استحکام باند برشی کامپوزیت به مینای دندانها با Universal testing machine  تعیین شد. نتایج با نرم افزار SPSS-18 و آزمون آنالیز واریانس یکطرفه مورد آنالیز قرار گرفتند. p<0.05 معنادار بوده است. یافته ها: مقادیر استحکام باند به مینا در گروه کنترل معادل۶/۳۱+۲۰/۹۸ MPa و بدنبال آماده سازی با کیتوزان در وزن مولکولی پائین و غلظت ۲/۵ میلی گرم بر میلی لیتر، وزن مولکولی پائین و غلظت  ۵ میلی گرم بر میلی لیتر ، وزن مولکولی بالا وغلظت ۲/۵ میلی گرم بر میلی لیتر و نیز وزن مولکولی بالا و غلظت ۵ میلی گرم بر میلی لیتر به ترتیب برابر ۷/۲۵+۱۷/۹۲ ،۶/۰۳+۱۶/۰۲، ۵/۱۸+۱۳/۲۶، ۸/۹۵+۱۷/۶۷ MPa بوده است. تفاوت معنی داری از نظر مقادیر استحکام باند برشی در گروههای مختلف دیده نشدP>0.05). نتیجه گیری: به رغم کاهش اندک استحکام باند برشی، کاربرد کیتوزان در غلظت­ها و وزن های مولکولی متفاوت تداخل آشکاری در استحکام باند برشی کامپوزیت به مینای دندانهای شیری نداشته است.},
keywords_fa = {کیتوزان, کیتین, مینا دندان, دندانهای شیری},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.35},
url = {http://cjdr.ir/article-1-325-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-325-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Zarei, Motahareh and Rajabnia, Mehdi and Moghadamnia, Ali Akbar and Khafri, Soraya and Khodadadi, Effat},  
title = {Effect of different Vitis vinifera seed extracts on lactobacillus acidophilus and casei bacteria}, 
abstract ={Introduction: Due to the limitations of chemical antimicrobial methods in the treatment of dental caries, the recent studies have focused on the use of plant-derived antibacterial agents to inhibit tooth decay bacteria. Therefore, the aim of this study was to investigate the effect of Vitis vinifera seed extract (VVSE) on Lactobacillus acidophilus and casei bacteria. Materials & Methods: In this cross-sectional study, the VVSs were dried, the obtained powder was poured into separate containers to prepare aqueous, alcoholic and acetone extracts, and the desired solvents were added. After being placed in the shaker incubator and passing through the filter paper, the solvents were transferred to the plates. After cultivation of Lactobacillus acidophilus and casei bacteria in tubes containing Mueller Hinton Broth, the aqueous, alcoholic and acetone extracts were added to them. A tube with no extract was considered as control. The resulting samples were cultured on chocolate agar medium. The initial concentrations (2, 4 and 8 μg/ml) were not able to inhibit bacterial growth; thus, the higher concentrations were assessed to determine minimum inhibitory concentration (MIC). The data were analyzed using SPSS-17 via Chi-square, Mann-Witney and Kruskal-Wallis. Moreover, α =0.05 was considered significant. Results: The MIC of aqueous extract was 32 and 64 μg/ml for Lactobacillus acidophilus and casei, respectively. The alcoholic extract stopped the growth of both bacteria at concentration of 128 μg/ml. The MIC of acetone extract was 64 and 128 μg/ml for Lactobacillus acidophilus and casei, respectively. So, aqueous extract was more effective than alcoholic one (p=0.016). However, there was no significant difference between alcoholic and acetone (p=0.1267) as well as aqueous and acetone (p = 0.061) extracts. Conclusion: Antibacterial activity of aqueous extract was more than that of alcoholic and acetone extracts. Alcoholic and acetone extracts had no significant difference in inhibition of bacterial growth. Therefore, it is possible to use aqueous extract of VVSs to control caries.},  
Keywords = {Vitis, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Anti-bacterial agents},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {42-47}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اثر عصاره های مختلف هسته انگور سیاه بر باکتری های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و لاکتوباسیلوس کازئی},
abstract_fa ={مقدمه: به دلیل محدودیت روش های آنتی میکروبیال شیمیایی در درمان پوسیدگی دندان، اخیراً مطالعات بر مواد آنتی باکتریال با منشا گیاهی برای مهار باکتری های عامل پوسیدگی معطوف شده است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر عصاره هسته انگور سیاه بر باکتری های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس وکازئی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، هسته انگور vitis vinifera خشک و پودر حاصل برای تهیه عصاره های آبی، الکلی و استونی در ظروف مجزا ریخته و حلال به آن ها اضافه شد. پس از قرار گرفتن در shaker incubatorو عبور از کاغذ صافی، به پلیت منتقل شد. پس از کشت دادن باکتری های لاکتوباسیلوس اسیدفیلوس و کازئی در لوله های حاوی محیط کشت مولر هینتون براث، عصاره های آبی، الکلی و استونی به آنها اضافه شد. لوله ای بدون عصاره به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. ترکیب حاصل در محیط شکلات آگار کشت داده شد. غلظت های اولیه ۲، ۴ و۸ میکروگرم/میلی لیتر قادر به مهار رشد باکتری ها نشد لذا غلظت های بالاتر به منظور تعیین MIC مورد بررسی قرار گرفت.نتایج به دست آمده در نرم افزار SPSS-17 و با آزمون های Chi-Square,Mann-Witney و Kruskal Wallis مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. α =0.05 معنی دار تلقی می گردد. یافته ها: MIC عصاره آبی برای لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس و کازئی به ترتیب ۳۲ و ۶۴ میکروگرم بر میلی لیتر به دست آمد. عصاره الکلی در غلظت ۱۲۸ رشد هر دو باکتری را متوقف کرد. و MIC عصاره استونی برای لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس ۶۴ و برای کازئی ۱۲۸ میکروگرم بر میلی لیتر بود. عصاره آبی نسبت به الکلی موثرتر (p=0.016) بود. در حالی که بین عصاره های الکلی و استونی(p=0.1267) و آبی و استونی (p=0.061) تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: خاصیت آنتی باکتریال عصاره آبی هسته انگور سیاه بیش از عصاره الکلی و استونی بود. عصاره های الکلی و استونی در مهار رشد باکتری تفاوت معنی داری نداشتند. بنابراین ممکن است بتوان از عصاره آبی هسته انگور سیاه برای کنترل پوسیدگی استفاده کرد.},
keywords_fa = {انگور سیاه ,لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس, لاکتوباسیلوس کازئی, عوامل آنتی باکتریال},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.42},
url = {http://cjdr.ir/article-1-316-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-316-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Moghbeli, Maliheh and Shahravan, Arash and Salajegheh, Mozhdeh},  
title = {Relationship between parents\' oral hygiene information literacyand oral hygiene of public elementary school children in Education of Kerman, District 2 in 2017-2018}, 
abstract ={Introduction: Oral hygiene is an essential part of public health and affects the quality of individuals’ life. The purpose of this study was to investigate the relationship between parents’ information literacy on oral hygiene and oral hygiene of public elementary schoolchildren in Education of Kerman, District 2. Material & Methods: In this cross-sectional study, 423 questionnaires were fully answered. The sampling method was random cluster one. The Versami (2010) questionnaire was used to assess parents’ information literacy on oral hygiene. Data analysis was done by SPSS- 23 at a significant level of P<0.05. The descriptive and analytical statistics including correlation coefficient, Pearson chi-square were applied to analyze the data. Results: Findings showed that the oral hygiene knowledge of parents (p=0.1), parents’ awareness of oral health-related diseases (p=0.3), parental knowledge of important activities for protecting children’s teeth (p=0.5) and parents’ awareness of dental services (p=0.2) were independent of the oral health status of students. Parents’ ability to understand oral health information was related to students’ oral health status (p=0.008). Conclusion: The parents’ information literacy on oral hygiene was independent of the oral health of students. It is recommended that parents should engage in preventive programs and educational programs to increase their oral health literacy using the capacity of various media and simple educational materials.},  
Keywords = {Information literacy, Oral hygiene, Oral health, Parents},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {48-56}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {رابطه میان سواد اطلاعاتی  بهداشت دهان و دندان والدین و سلامت دهان و دندان دانش آموزان ابتدایی آموزش و پرورش ناحیه ۲ شهر کرمان در سالهای ۱۳۹۵-۱۳۹۶},
abstract_fa ={مقدمه: بهداشت دهان و دندان بخش ضروری در سلامت عمومی است و روی کیفیت زندگی افراد تاثیر دارد. هدف این پژوهش بررسی رابطه میان سواد اطلاعاتی بهداشت دهان و دندان والدین بر سلامت دهان و دندان دانش آموزان مدارس ابتدایی آموزش و پروش ناحیه ۲ شهر کرمان است. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی ، به ۴۲۳ پرسشنامه به طور کامل پاسخ داده شده است. روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی بود. از پرسشنامه Versami (2010) برای بررسی سواد اطلاعاتی بهداشت دهان و دندان والدین استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار آماری 23-SPSS با سطح معنی داری P<0.05 انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و تحلیلی شامل ضریب همبستگی ، مجذور کای پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان می دهد  دانش بهداشت دهان و دندان والدین ( p=0.1)آگاهی والدین از بیماری های مرتبط با بهداشت دهان و دندان (p=0.3)دانش والدین از فعالیت های مهم برای محافظت از دندان های کودکان (p=0.5) و آگاهی والدین از خدمات دندانپزشکی (p=0.2)  مستقل از وضعیت بهداشت دهان و دندان دانش آموزان هستند. وضعیت بهداشت دهان و دندان دانش آموزان  با  توانایی درک اطلاعاتی بهداشت دهان  والدین ارتباط دارد((p=0.008. نتیجه گیری: سواد اطلاعاتی بهداشت دهان و دندان والدین از سلامت دهان و دندان دانش آموزان مستقل است. توصیه می شود برای بهبود وضعیت سلامت دهان و دندان دانش آموزان ، بهتر است والدین درگیر برنامه های پیشگیرانه و برنامه های آموزشی همراه با استفاده از ظرفیت رسانه های مختلف و مطالب آموزشی ساده شوند.},
keywords_fa = {سواد اطلاعاتی , بهداشت دهان و دندان , سلامت دهان و دندان , والدین},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.48},
url = {http://cjdr.ir/article-1-323-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-323-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Mohsenpourian, Masoumeh and AlasvandJavadi, Azin and Yazdizadeh, Mohamm},  
title = {The accuracy of cone-beam computed tomography in the detection of the number of root canals: An in vitro study}, 
abstract ={Introduction: Effective endodontic  treatment requires identification of all root canals. The inability of dentists to locate all root canals can lead to the failure in endodontic treatment. Consequently, an accurate diagnostic device is essential to detect all root canals .  The aim of this study was to examine the accuracy of cone- beam computed tomography(CBCT) as a diagnostic tool to detect  the root canals of  maxillary first premolars in a selected Iranian population. Materials & Methods: In this in vitro study,48 human extracted maxillary first premolar teeth were scanned by CBCT, and then all teeth were sectioned. In  the current study, sectional method was chosen as the gold standard. The  CBCT scans were observed by an oral and maxillofacial radiologist, and the sections were evaluated by an endodontist using stereomicroscope. Finally, the collected data were entered into SPSS-22 and analyzed by Kappa coefficient and Chi-square test. Significance level was set at 0.05. Results: The agreement between CBCT and sectional methods for root canal detection was 97.2% which was significant (95.8% in the first section, 97.9% in the second and third sections), (p<0.001).  Conclusion: It seems that CBCT is a safe and non-invasive tool that can be used to detect root canals if other low-dose radiation imaging techniques do not provide acceptable results.},  
Keywords = {Cone-beam computed tomography, Root canal, Premolar, Tooth root},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {57-63}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی دقت توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی در تشخیص تعداد کانال های ریشه: یک مطالعه آزمایشگاهی},
abstract_fa ={مقدمه: درمان کارآمد ریشه دندان نیاز به شناسایی کلیه کانال های ریشه دارد. عدم توانایی دندانپزشکان در یافتن کلیه کانالهای ریشه می تواند منجر به عدم موفقیت در درمان ریشه شود. درنتیجه، ضرورت وجود یک دستگاه تشخیصی دقیق برای تشخیص کلیه کانالهای ریشه ملموس است.هدف از مطالعه حاضر بررسی دقت توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی به عنوان ابزاری تشخیصی در تشخیص کانالهای ریشه در دندانهای پره مولر اول فک بالا در یک جمعیت منتخب ایرانی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ازمایشگاهی ۴۸ دندان کشیده شده پرمولر فک بالای انسان توسط CBCT اسکن و سپس همه دندانها برش داده شدند دراین مطالعه روش سکشنال به عنوان استاندارد طلایی انتخاب شد .اسکن های CBCT توسط رادیولوژیست دهان، فک و صورت مشاهده شد و سکشن ها با استفاده از استریومیکروسکوپ توسط متخصص ریشه ارزیابی شدند .سپس داده های جمع آوری شده وارد نرم افزار SPSS-22 و با استفاده از ضریب کاپا و آزمون مجذور کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سطح معناداری ۰/۰۵تعیین شد. یافته ها: درصد توافق بین روش CBCT و روش سکشنال برای تشخیص کانال ریشه ۹۷/۲٪ بود که (در بخش اول ۹۵/۸ درصد، در بخش دوم و سوم ۹۷/۹ درصد) معنا دار میباشد(p<0.001). نتیجه گیری:  به نظر میرسد CBCT ابزاری مطمئن و غیر تهاجمی است که میتواند در تشخیص کانال های ریشه در صورتیکه سایر روشهای تصویر برداری تابشی با دوز پایین نتایج قابل قبولی ارائه ندهند مورد استفاده قرار گیرد.},
keywords_fa = {توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی ,کانال ریشه, پره مولر, ریشه دندان},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.57},
url = {http://cjdr.ir/article-1-319-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-319-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Barati, Mohammad Saleh and Ghorbanipour, Reza and Zabihi, Ebrahim and RahmatiKamel, Manouchehr and Teymournejad, Omid and Pashaei, Mohammad Hadi and Arash, Valiollah},  
title = {The disinfecting effect of glutaraldehyde and peracetic acid on tensile load at failure of orthodontic elastomeric chains}, 
abstract ={Introduction: The purpose of this study was to compare the effect of peracetic acid with glutaraldehyde on tensile load at failure of elastomeric chains after disinfection. Materials & Methods: Tensile load and extension to failure in 30 elastomeric chains were allocated in three groups was measured using Universal Testing Machine. The results were analyzed using ANOVA and Tukey’s post hoc test with a significant level at p<0.05. Results: Glutaraldehyde and peracetic acid decreased the tensile load and elongation to failure of elastomeric chains compared to the control (P=0.03 for tensile load and P=0.01 for extension to failure). There were no significant differences between these two disinfectants (P=0.07 for tensile load and P=0.09 for extension to failure). Conclusion: There tensile load and elongation to failure in chains decreased in both glutaraldehyde and peracetic acid, which is not clinically significant},  
Keywords = {Disinfection, Orthodontics, Peracetic acid, Glutaraldehyde},
volume = {10},
Number = {1}, 
pages = {64-68}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اثر ضد عفونی گلوتارالدهید و اسید پراستیک بر نیروی کشش در زمان شکست زنجیرهای الاستومریک ارتودنسی},
abstract_fa ={مقدمه:.هدف این مطالعه مقایسه اثر اسید پراستیک با گلوتارالدهید بر نیروی کشش و شکست  زنجیرهای الاستومریک بعد از ضد عفونی با انها می باشد. مواد و روش ها: نیروی کشش و مقدار کشیدگی  زمان شکست در ۳۰ عدد زنجیر الاستومریک در سه گروه مطالعه با استفاده از دستگاه  آزمایش یونیورسال اندازه گیری شد. نتایج با تست ANOVA  و  Tukey آنالیز شده و  سطح آماری معنی دار p <0.05  بود. یافته ها: گلوتارالدهید و اسید پراستیک نیروی کشش و مقدار کشیدگی  زمان شکست را کاهش دادند (p=0.03) نیروی کشش(p=0.07) و مقدار کشیدگی (p=0.09)زمان شکست تفاوت آماری معنی دار بین دو گروه ضدعفونی کننده وجود نداشت.  نتیجه گیری: نیروی کشش و مقدار کشیدگی زمان شکست زنجیرهای الاستومریک در هر دو ماده ضدعفونی کننده گلوتارالدهید و اسید پراستیک کاهش یافت که  این مقدار کاهش از لحاظ کلینیکی حائز اهمیت نمی باشد.},
keywords_fa = {ضدعفونی کردن, ارتودنسی, اسید پراستیک, گلوتارالدهید},

doi = {10.22088/cjdr.10.1.64},
url = {http://cjdr.ir/article-1-315-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-315-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Malekmohammadi, Mahsa and Tehranchi, Azita and Sadeghipour, Maryam and Attaran, Nona and Dalband, Mohsen and Namdari, Mahshid and Ahangari, Zohre and EkhlasmandKermani, Mehdi},  
title = {Dental Students’ Perceived Stress during the COVID-19 Outbreak in Tehran, Iran}, 
abstract ={Introduction: Mental health is an inseparable part of overall health and healthcare workers have experienced mental issues during the COVID-19 pandemic. This study aimed to investigate the amount of stress undergone by dental students and its affecting factors. Materials & Methods: This cross-sectional study included all students of Shahid Beheshti Dental School, Tehran. The data on demographic and individual-social characteristics of the participants and questions related to the perceived stress level (PSS-10 questionnaire) were collected using an online questionnaire. The results were analyzed using a T-test and the correlations in SPSS-26 (P<0.05). Results: A total of 511 students participated in the study. The mean score of the perceived stress level was 15.9 out of 40, indicating a moderate level of perceived stress. Eleven students had suffered from COVID-19 and 13% were in close contact with those infected. Most of the students (72%) used public transportation. About 60% regularly did exercise, and the majority had enough hours of sleep. After examining the relationship between the individual factors and perceived stress level, it was revealed that the PSS was significantly lower in people who had adequate and a regular sleeping timetable (p<0.05). Furthermore, people who had contracted the COVID-19 virus (p=0.019) or had relatives who were infected (p =0.007) experienced higher levels of stress. Suffering from preexisting medical conditions was another significant factor in higher perceived stress levels (p=0.027). Conclusion: This study indicated that students had gone through a moderate level of stress during the COVID-19 pandemic. People with systemic conditions, sleep disorders, and those who had contracted the COVID-19 virus themselves or their reletives, experienced higher levels of stress. The requirement to provide courses on stress management skills, family awareness, and use of mental health services to reduce the negative effects of this psychological burden is highly recommended .},  
Keywords = {Covid-19, Dental students, Mental Health},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {8-19}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {استرس ادراک شده در دانشجویان دندانپزشکی در زمان شیوع  بیماری کووید-19 در تهران، ایران},
abstract_fa ={مقدمه: سلامت‌روان بخشی جدایی‌ناپذیر از سلامت عمومی‌ست و کارکنان مراقبت‌های بهداشتی در طول همه‌گیری کووید-۱۹ مشکلات روانی را تجربه کرده‌اند. این مطالعه با هدف بررسی میزان استرس دانشجویان دندانپزشکی و عوامل موثر بر آن انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی شامل کلیه دانشجویان دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی تهران بود. داده‌های مربوط به ویژگی‌های جمعیت شناختی و فردی-اجتماعی شرکت‌کنندگان و سوالات مربوط به سطح استرس درک‌شده (پرسشنامه PSS-10) با استفاده از پرسشنامه آنلاین جمع‌آوری شد. نتایج با استفاده از آزمون‌تی و همبستگی در SPSS-26 مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفت (0.05>P). یافته ها: در مجموع ۵۱۱ دانشجو در این مطالعه شرکت کردند. میانگین نمره سطح استرس درک‌شده ۹/۱۵ از ۴۰ بود که نشان‌دهنده سطح متوسط ​​استرس درک‌شده بود. یازده دانشجو از بیماری کووید -۱۹ رنج برده بودند و ۱۳ درصد با افراد آلوده در تماس نزدیک بودند. اکثر دانشجویان (۷۲%) از وسایل نقلیه عمومی استفاده می‌کردند. حدود ۶۰% به‌طور منظم ورزش می‌کردند و اکثریت آنها به‌اندازه کافی می‌خوابیدند. پس از بررسی رابطه بین عوامل فردی و سطح استرس درک‌شده ، مشخص شد که PSS در افرادی که دارای برنامه خواب کافی و منظم بودند به میزان قابل‌توجهی پایین‌تر بود (0.05>p). علاوه‌بر‌این ، افرادی که به ویروس COVID-19 مبتلا شده بودند (0.019=p) یا بستگان آلوده (0.007=p) داشتند، سطوح بالاتری از استرس را تجربه کرده‌بودند. مشکلات پزشکی قبلی عامل مهم دیگری در سطوح بالاتر استرس درک‌شده بود (0.027 p=). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که دانشجویان در طول همه‌گیری کووید-۱۹ استرس متوسطی داشتند. افراد مبتلا به شرایط سیستمیک، اختلالات خواب و کسانی که خود یا بستگان آنها به ویروس کووید-۱۹ مبتلا شده‌بودند، استرس بیشتری را تجربه کردند. الزام به ارائه دوره‌های مربوط به مهارت‌های مدیریت استرس ، آگاهی خانواده و استفاده از خدمات‌بهداشت روانی برای کاهش آثار منفی این بار روانی توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {کووید -19, دانشجویان  دندانپزشکی , سلامت روان},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-345-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-345-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Arsari, Fereshteh and Abesi, Farida and Gholinia, Hemmat and Soleymani, Ali},  
title = {Evaluation of apical foramen position and distance from the anatomical apex of roots in anterior maxillary teeth by cone-beam computed tomography (CBCT) in a selected Iranian population}, 
abstract ={Introduction: Enough knowledge of the internal anatomy and apical foramen of a tooth has always been a fundamental prerequisite for root canal therapy. The current study aimed to determine the position and distance of apical foramen to anatomical apex in maxillary anterior teeth in cone-beam computed tomography (CBCT) in the Iranian population. Materials& Methods: In this retrospective cross-sectional study, CBCT scans of 250 patients referred to a dental clinic in the city of Babol, Mazandaran province, are investigated. The inclusion criteria were being aged 18 to 70 years, and having maxillary teeth from right canine to left canine. The exclusion criteria were history of trauma in the anterior of maxilla, the openness of the apex, not finding the apex, endodontically treated tooth, surgery in the apical area, and dental anomalies. Maxillary anterior teeth  were examined for apical foramen position and radiographic foramen-apex distance by CBCT in coronal and sagittal planes. Age, gender, and quadrant of teeth were recorded, and their association with radiographic foramen-apex distance was investigated.  Finally, data were analyzed using ANOVA and Independent T-test with P≤ 0.05 was considered significant. Results: The mean foramen-apex distance in central incisor teeth was 0.53±0.28 mm, in lateral incisor teeth was 0.56±0.31 mm, and in canine teeth was 0.76±0.39 mm. The frequency of apical foramen position in central and lateral teeth was 34.1% and 22.6% centrally, and in canine teeth was 20% distally, respectively. Age and quadrant had no effect on foramen-apex distance. The radiographic foramen-apex distance was higher in men than women, which was statistically significant (P-value=0.003). Conclusion: Based on the findings, it seems that in the treatment of the root of the anterior teeth of the maxilla, if the working length is considered to be 1 mm shorter than the radiographic apex, it will be better.},  
Keywords = {Tooth Apex, Maxilla, Cone-Beam Computed Tomography},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {20-29}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی محل و فاصله ی فورامن اپیکال نسبت به اپکس آناتومیک ریشه در دندان های قدامی فک بالا توسط توموگرافی کامپیوتری با اشعه ی مخروطی در جمعیتی ایرانی},
abstract_fa ={مقدمه: دانش کافی از آناتومی داخلی ریشه و فورامن اپیکال پیش نیاز اساسی درمان ریشه بوده است.هدف از مطالعه حاضر تعیین محل و فاصله ی فورامن اپیکال نسبت به اپکس آناتومیک در دندان های قدامی ماگزیلا تو سط توموگرافی کامپیوتری با اشعه ی مخروطی در جمعیت ایرانی میباشد. مواد و روش ها: دراین مطالعه ی مقطعی گذشته نگر که برروی ۲۵۰ ا سکن CBCT موجود در کلینیک دندانپزشکی شهرستان بابل انجام گرفت. محدوده ی سنی ۱۸ تا ۷۰ سال و وجود دندان های فک بالا از کانین راست تا کانین چپ از شرایط ورود به مطالعه و معیار های خروج از مطالعه:۱- سابقه ی تروما در ناحیه ی قدامی فک بالا ۲- باز بودن اپکس ۳- ناواضح بودن اپکس ۴- وجود دندان های قدامی اندو شده ۵- انجام جراحی در ناحیه اپیکال ۶-دندان هایی که دارای آنومالی بودند. دندان های قدامی ماگزیلا از نظر موقعیت فورامن اپیکال و فاصله ی فورامن-اپکس رادیوگرافیک توسط CBCT در پلن های کرونال و ساجیتال  بررسی شدند. سن، جنس و کوادرانت دندان ها ثبت و رابطه ی بین سن، جنس و سمت دندان با فاصله فورامن-اپکس رادیوگرافیک سنجیده شد . در نهایت ، داده ها با استفاده از آزمون های آماری ANOVA  و T-test   Independent با سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵% تجزیه و تحلیل شد.  یافته ها: میانگین فاصله ی فورامن-اپکس در دندان های انسیزورسانترال ۰/۵۳(۰/۲۸±) میلیمتر،در دندان های انسیزورلترال ۰/۵۶(۰/۳۱±) میلیمتر و در دندان های کانین ۰/۷۶(۰/۳۹±)میلیمتر بود موقعیت فورامن اپیکال در دندان های سانترال و لترال به ترتیب با فراوانی۳۴/۱ %و ۲۲/۶ %به صورت مرکزی و در دندان های کانین (۲۰%)به صورت دیستالی بود. سن و کوادرانت تاثیری بر فاصله فورامن-اپکس نداشتند فاصله فورامن-اپکس رادیوگرافیک در مردان بیشتر از زنان بود و این اختلاف معنی دار بود. (P-value=0.003)    نتیجه گیری: به نظر می رسد در درمان ریشه ی دندان های قدامی فک بالااگر طول کارکرد ۱ میلیمتر کوتاه تر از اپکس رادیوگرافیک درنظر گرفته شود، با توجه به نتایج مطالعه ی ما، بهتر خواهد بود.},
keywords_fa = {اپکس دندان, فک بالا, توموگرافی کامپیوتری با اشعه ی مخروطی},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.20},
url = {http://cjdr.ir/article-1-330-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-330-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Tafakhori, Zahra and Rafiei, Mehr},  
title = {Root canal morphology assessment of the maxillary first premolar using cone-beam computed tomography(CBCT) imaging in a selected Iranian population}, 
abstract ={Introduction: Considering the effect of ethnicity and race on the root canal morphology of different teeth, this study was conducted to determine the root canal anatomy of permanent maxillary first premolars using cone-beam computed tomography (CBCT) in an Iranian population. Materials & Methods: This descriptive cross-sectional study was performed on 150 CBCT radiographs of an Iranian population, referred to a Radiology Clinic in Rafsanjan, Iran. The CBCT images were evaluated in terms of the number of roots and canals of maxillary first premolar and also canal types in axial and sagittal images. The Vertucci classification was used for assessing the root morphology. Data were collected using a checklist. The independent t-test and Chi-square test were used and analyzed at a significance level of 0.05. Results: A study of 150 radiographs showed that 81 and 69 ones had one root and two roots, respectively. In terms of canal type in the single-root teeth, 13 radiographs (16%) were type I, 36 (44.4%) were type II, 6 (7.4%) were type III, 17 (21%) were type IV, two (2.5%) were type V, four (4.9%) were type VI, and three (16%) were type VII. It should be noted that none of the radiographs had a type-VIII canal. Conclusion: This study has indicated that the Iranian population has a complex maxillary first premolars root canal morphology, and according to Vertucci classification, types II and IV are more common; hence, the Clinician must be very careful before treating the root canal of the first maxillary premolars.},  
Keywords = {Cone-Beam Computed Tomography, Anatomy, Maxilla, Premolar},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {30-37}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی مورفولوژی کانال ریشه  پره مولر اول فک بالا با استفاده از تصاویر توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی  در جمعیتی ایرانی},
abstract_fa ={مقدمه : با توجه به تاثیر قومیت و نژاد برروی مورفولوژی کانال ریشه دندان‌های مختلف، این مطالعه با هدف تعیین آناتومی کانال ریشه در دندان های پره مولر اول دائمی ماگزیلا با استفاده از CBCT در جمعیت ایرانی انجام شد . مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی – مقطعی، تعداد ۱۵۰ کلیشه رادیوگرافی CBCT از یک جمعیت ایرانی مراجعه کننده به یک کلینیک رادیولوژی در شهر رفسنجان، ایران مورد بررسی قرار گرفت.تصاویر CBCT از نظر تعداد ریشه و تعداد کانال پره مولرهای اول ماگزیلا و هم چنین تایپ کانال ها در تصاویر اگزیال و مورد ارزیابی قرار گرفتند . جهت بررسی موروفولوژی ریشه از طبقه بندی ورتوچی (Vertucci) استفاده شد. اطلاعات بوسیله یک چک لیست جمع‌آوری شد. از آزمون T مستقل و آزمون مجذور کای استفاده شد و سطح معنی‌داری در آزمون ها ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته‌ها : بررسی ۱۵۰ کلیشه نشان داد ۸۱ کلیشه تک ریشه و ۶۹ تا دو ریشه بودند.از نظر تایپ کانال در دندان‌های تک ریشه در ۱۳ کلیشه (۱۶ درصد) تایپI ،۳۶کلیشه( ۴۴/۴درصد) تایپ II،۶کلیشه (۴/۷درصد) تایپ III،۱۷کلیشه (۲۱ درصد) تایپ IV،۲ کلیشه (۵/۲ درصد) تایپ V،۴کلیشه (۹/۴درصد) تایپ VI و ۳ کلیشه (۱۶ درصد) تایپ VII مشاهده شد. لازم به ذکر است که در هیچ یک از کلیشه های مورد بررسی، کانال با تایپ VIII مشاهده نگردید. نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد جمعیت ایرانی دارای موفولوژی کانال ریشه پره مولر اول فک بالا پیچیده هستند و طبق طبقه بندی ورتوچی ،نوع II و IV بیشتر رایج هستند، بنابراین درمانگر باید قبل از درمان ریشه دندان پره مولر اول فک بالا بسیار مراقب باشد .},
keywords_fa = {توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی , آناتومی , فک بالا, پره‌مولر},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.30},
url = {http://cjdr.ir/article-1-339-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-339-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Tabari, Negin and Seyedmajidi, Seyedkamal and Jafari, Toloo and Khafri, Soraya and Alaghehmand, Homayoo},  
title = {Effect of different surface treatments on microtensile bond strength of two types of composite substructures with ceramic by resin cements}, 
abstract ={Introduction: The aim of this study was to investigate the effect of different surface treatments on the microtensile bond strength (µTBS) of two types of composite substructures with Vita Mark II ceramics by resin cement. Materials & Methods: Sixty-four substructure specimens were molded from two dual-cure composites Core.it and Build-it, equally, and cured by LED light. The specimens of each group were randomly divided into 4 subgroups (n=8) treated by one of HF acid 10%, air abrasion, Er: YAG laser, and one group without any treatment (control group), and then the specimens of each group were bonded to Vita Mark II CAD/CAM ceramic blocks using two Duo-Link and Panavia F 2.0 resin (n=4 and 20 slice in any group). Each final specimen was thermocycled between 5 °C and 55 °C for 2500 cycles and then cut by a slow speed saw to obtain 5 sticks with cross-section dimensions of about 1×1 mm². The µTBS test was done at a speed of 0.5 mm/min by Universal Testing Machine. The fracture pattern was then determined using a stereomicroscope. Statistical differences between groups were determined by one-way ANOVA using Tukey's multiple comparison tests. Results: Among all 16 groups, the highest µTBS was observed in the group with Core.it substructure composite and Duo-link resin cement without any surface treatment and after that in the second step in build-it substructure composite group and Panavia resin cement without surface treatment. The most common fracture pattern in all groups was cohesive in resin cement (P value<0.05). Conclusion: According to this study, composite substructure surface treatment by hydrofloridric acid, laser and air abrasion reduced µTBS between substructure- ceramic and so  is not recommended.},  
Keywords = {Resin Cements, Ceramics, Vita Mark II},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {38-44}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر درمانهای سطحی مختلف بر میزان استحکام باند ریزکششی دو نوع زیرساخت کامپوزیتی با سرامیک توسط سمان رزینی},
abstract_fa ={مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی تأثیر درمانهای سطحی مختلف بر استحکام باند ریزکششی دو نوع زیرساخت کامپوزیتی با سرامیک IIMark  Vita توسط سمان رزینی بود. مواد و روش ها: تعداد ۶۴ نمونه به میزان مساوی از دو نوع کامپوزیت دوآل کیور Core.it و Build-it ساخته و توسط نور LED کیور شد. نمونه­ ها در هر گروه بطور تصافی به ۴ زیرگروه تقسیم و با یکی از روشهای اسید فلوریدریک ۱۰%، لیزر  Er:YAG، abrasion air   تحت درمان سطحی قرار گرفتند (۸ نمونه). یک گروه نیز به عنوان کنترل بدون درمان سطحی باقی ماند. سپس نمونه­ های هر زیرگروه توسط دو نوع سمان رزینی Duo-Link و  Panavia F 2.0به بلوکهای سرامیکی Vita Mark II CAD/CAM باند شدند (۴ نمونه). نمونه ­های حاصل به تعداد ۲۵۰۰ سیکل بین دو دمای ۵ و ۵۵ درجه سانتی­گراد مورد ترموسایکلینگ قرار گرفتند و توسط دیسک برش با سرعت پایین جهت حصول ۵ استوانه با سطح مقطع ۱ میلی­متر مربع برش زده شدند. آزمون استحکام باند ریزکششی با سرعت ۰/۵میلی­متر بر دقیقه توسط ماشین تست یونیورسال انجام پذیرفت و الگوی شکست توسط استریومیکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفت. تفاوتهای آماری بین گروهها با استفاده از آزمونهای ANOVA یک طرفه و آزمونهای مقایسه چندگانه Tukey تعیین شد. یافته ها: بیشنرین میزان استحکام باند کششی بین ۱۶ گروه مورد مطالعه در گروه با زیرساخت Core.it بدون درمان سطحی و سمان Duo-Link و در رتبه دوم با زیرساخت Build-it بدون درمان  سطحی و سمان Panavia بود. بیشترین الگوی شکست مشاهده شده در تمامی گروههای مورد مطالعه، شکست کوهزیو در سمان رزینی بود(P value<0.05). نتیجه ­گیری: با توجه به این مطالعه، درمانهای سطحی  زیر ساخت توسط اسید فلوریدریک ، لیزرو  هواسایی باعث کاهش استحکام باند آن با سرامیک شد و لذا استفاده از این درمانها پیشنهاد نمیگردد.},
keywords_fa = {سمان رزینی, سرامیک, Vita Mark II},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.38},
url = {http://cjdr.ir/article-1-335-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-335-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Heydari, Faezeh and Gholinia, Hemmat and Ghorbanipour, Rez},  
title = {Evaluation of palatal rugae pattern in different sagittal skeletal relationships in orthodontic patients}, 
abstract ={Introduction: Palatal rugae is a collection of mucosal folds in front of the palatal and is unique to each individual. Rugae have been studied for various purposes. This research investigates the pattern of palatal rugae with different skeletal relationships in the sagittal dimension in a group of the Iranian population. Materials & Methods: A cross-sectional study was examined on 135 pre-orthodontic dental casts. The patients were grouped as Class I, Class II, and Class III according to the Nasion -A to Nasion -B angle (ANB) 45 patients in each group. Palatal rugae were recorded based on length, orientation, and pattern in each group, then compared. Data were analyzed by Chi-square, ANOVA, and Tukey post hoc test. In this study p<0.05 was considered significant. Results: The mean number of total rugae was significantly different among groups (p value=0.02). Cl III malocclusion had less number of rugae in comparison to other groups (p value=0.03). The number of straight pattern was significantly different between groups, (p value=0.04) and Cl I malocclusion had  more straight pattern than other groups . Conclusion:This study showed some differences in the palatal rugae pattern between different classes of malocclusion according to Angle’s classificatin. In addition, orientation of some rugae were also found to be significantly different between malocclusion  groups.},  
Keywords = {Malocclusion, Palate, Orthodontics},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {45-51}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی  الگوی روگای پالاتال با روابط مختلف اسکلتالی  در بعد ساجیتالی در بیماران ارتودنسی},
abstract_fa ={مقدمه: روگای پالاتال مجموعه ای ازچین های مخاطی در قدام مخاط پالاتال میباشد. روگای پالاتال برای هر شخص منحصر بفرد است . روگا برای اهداف مختلفی مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی الگوی روگای پالاتال با روابط مختلف اسکلتالی در بعد ساجیتالی در گروهی از جمعیت ایرانی میباشد. مواد و روش ها: این مطالعه  مقطعی بر روی کست های دندانی قبل درمان ارتودنسی ۱۳۵ بیمار انجام  گرفت. بیماران  براساس زاویه  ANB به سه گروه مال اکلوژن اسکلتال Class I, Class II, and Class III  (در هر گروه ۴۵ نفر ) تقسیم شدند. روگای پالاتال از نظر طول،جهت گیری و الگو در  هر گروه ثبت و سپس مقایسه شد. آنالیز داده ها با استفاده از تست های  Chi- square ، ANOVA و آزمون Tukey  انجام گرفت . در این مطالعه p< 0.05 معنی دار تلقی گردید. یافته ها: میانگین تعداد روگای کل در بین گروه ها اختلاف  معنی داری داشت (=0.02p value ). مال اکلوژن کلاس III کمترین تعداد روگا را در مقایسه با گروه های دیگر داشت (=0.03 p value(. تعداد الگوی مستقیم در بین گروه ها اختلاف معنی داری داشت (p value = 0.04) و مال اکلوژن کلاس I بیشترین تعداد الگوی مستقیم را داشت (=0.04 p value). نتیجه گیری: این مطالعه اختلاف برخی از الگوهای روگا بین مال اکلوژن ها ی مختلف بر اساس طبقه بندی انگل را نشان داد. به علاوه جهت گیری روگا در بین گروه ها ی مال اکلوژن با هم اختلاف داشتند.},
keywords_fa = {مال اکلوژن ,کام,ارتودنسی},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.45},
url = {http://cjdr.ir/article-1-343-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-343-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Zahedian, Saeedeh and Ahmadizenouz, Ghazaleh and Gholinia, Hemmat and Ezoji, Farib},  
title = {Effect of different curing modes on the Vickers hardness number and curing depth of bulk fill composites}, 
abstract ={Introduction: The purpose of this study was to compare the Vickers hardness number (VHN) and depth of cure of two types of bulk fill composites in high, low and soft light curing modes. Materials & Methods: In this experimental study, 60 cylindrical samples were fabricated from two types of bulk fill composites (Tetric N-Ceram and X-tra fil) in a Teflon mold with one semi-circular notch. Then, the samples were randomly divided into the following three subgroups based on the curing modes (high, low and soft) and were light-cured. The samples were removed from the molds, and their VHN and depth of cure were measured. Data were analyzed using One-way ANOVA and Tukey’s post hoc test at the significance level of P<0.05. Results: The mean VHN of the X-tra fil composite was significantly higher than that of Tetric N-Ceram composite (P<0.001). The depth of cure of X-tra fil composite was also significantly higher than that of Tetric N-Ceram composite in high and soft curing modes (P<0.001). Conclusion: According to the current results, X-tra fil composite is a convenient material for the restoration of deep cavity in posterior teeth compared with Tetric N-Ceram.},  
Keywords = {Composite Resins, Lighting, Hardness},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {52-59}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر مدهای کیورینگ مختلف بر درجه سختی و عمق کیور کامپوزیتهای بالک فیل},
abstract_fa ={  مقدمه: هدف از این مطالعه مقایسه درجه سختی و عمق کیور دو نوع کامپوزیت بالک فیل در مدهای کیورینگ low and soft , high می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه ازمایشگاهی ۶۰ نمونه استوانه ای (۶میلیمتر قطر و ۴میلیمترارتفاع ) با استفاده از مولد تفلونی با یک بریدگی نیم دایره ای ، از دو کامپوزیت بالک فیل Tetric N-Ceram و X-tra fil ساخته شد. سپس نمونه های هر گروه بر اساس سه نوع مد کیورینگ  high, low and soft به صورت تصادفی به سه زیرگروه (n=20) تقسیم و نوردهی شدند. نمونه ها از مولد خارج و درجه سختی و عمق کیور آنها اندازه گیری شد. داده ها با One-way ANOVA و Tukey’s post hoc test آنالیز شدند. سطح معنی داری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین درجه سختی کامپوزیت X-tra fil به میزان قابل توجهی بیشتر از کامپوزیت Tetric N-Ceram بود (P<0.001). عمق کیور کامپوزیت X-tra fil در مدهای کیورینگ high و soft بمیزان قابل توجهی بیشتر از کامپوزیت Tetric N-Ceram بود (P<0.001).  نتیجه گیری : بر اساس نتایج این مطالعه، کامپوزیت X-tra fil درجه سختی و عمق کیور بیشتری از کامپوزیت Tetric N-Ceram نشان داد (P<0.001).},
keywords_fa = {رزین کامپوزیت, نوردهی, سختی},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.52},
url = {http://cjdr.ir/article-1-342-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-342-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Rouhollahpour, Ehsan and RezaeiDastjerdi, Maryam and Ahmadnezhad, Mohammad Ebrahim and AmirianChaijan, Kamr},  
title = {Comparison of shear bond strength(SBS) between E-max ceramic and composite resin with two methods of cementation}, 
abstract ={Introduction: Today, the use of all-ceramic restorations has increased due to their physical properties as well as translucency and esthetic appearance.The aim of this study was to compare the shear bond strength (SBS) between two methods of e-max ceramic cementing. Materials & Methods: The study groups were 1 flowable composite as cement (FC group) and 2) choice2 cement (C2 group). The samples were fixed to a KOOPA universal testing machine for SBS testing. Tthe data were analyzed using SPSS 20 through T-test at significant level of P˂0.05. Results: The average SBS in the FC group was 10.41±2.17 and The average SBS in the C2 group was 13.28 ±1.52. There was a statistically significant difference between the SBS of both groups (p<0.001). Conclusion: This study demonstrated  that ,the use of flowable composite instead of C2 cement is not recommended for cementing e-max ceramics.},  
Keywords = {Ceramics, Lithium Disilicate, Cementation, Composite Resins, Shear Strength},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {60-64}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه مقاومت پیوند برشی بین سرامیک E-max و رزین کامپوزیت با دو روش سمان کردن},
abstract_fa ={مقدمه: امروزه استفاده از ترمیم های تمام سرامیکی به دلیل خصوصیات فیزیکی و همچنین شفافیت و زیبایی ظاهری آنها افزایش یافته است. هدف این مطالعه بررسی مقایسه ای استحکام باند برشی بین دو روش سمان کردن سرامیک e-max بود. مواد و روش ها:  گروه های مطالعه ،گروه ۱: کامپوزیت فلو به عنوان سمان و گروه ۲: سمان choice 2 بودند. نمونه ها جهت انجام تست به دستگاه آزمایش یونیورسال کوپا متصل شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 20 و از طریق آزمون T در سطح معنی داری P˂0.05 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: متوسط استحکام باند برشی گروه FC (کامپوزیت فلو) ۱۷/۲±۴۱/۱۰و متوسط گروه C2 (سمان choice 2) ۵۲/۱±۲۸/۱۳ مگاپاسکال بوده. تفاوت آماری معناداری بین دو گروه وجود دارد (p<0.001). نتیجه گیری: در این مطالعه نشان داده شد که استفاده از کامپوزیت فلو بجای سمان C۲ برای سمان کردن سرامیک E-max مناسب نمی باشد.},
keywords_fa = {سرامیک , لیتیوم دی سیلیکات, سمان کردن , کامپوزیت  رزین, استحکام برشی},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.60},
url = {http://cjdr.ir/article-1-331-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-331-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Saberi, Zahra and Salehi, Mohamadreza and Etemadi, Mahsa and Abbasi, Fatemeh},  
title = {Eight supernumerary teeth in a non-syndromic patient: A case report}, 
abstract ={Hyperdontia is the increase in the number of teeth. Hereditary patterns have been suggested and many cases are multifactorial. Syndromes such as Cleidocranial dysplasia and Down syndrome are associated with hyperdontia and non-syndromic cases are very rare. The aim of this study was to report multiple supernumerary teeth in a non-syndromic patient. A 25-year-old female patient without any systemic, metabolic, or mental disorders has been referred to the Department of oral medicine, Isfahan school of dentistry for an oral examination. In the panoramic radiography, 12 impacted teeth were accidentally found. Four of them were impacted third molars and the rest were supernumerary teeth. The presence of supernumerary teeth causes situations such as eruption latency of permanent teeth and root resorption of adjacent teeth. In these cases, a complete clinical and radiographic examination of the patient with a detailed medical and dental history should be performed for the appropriate surgical and orthodontic treatment plan.},  
Keywords = {Tooth Impacted, Tooth Supernumerary, Syndrome},
volume = {10},
Number = {2}, 
pages = {65-69}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {هشت دندان اضافه در بیمار غیر سندرمیک: گزارش مورد},
abstract_fa ={ هیپردونشیا به افزایش تعداد دندانها گفته می‌شود. در هیپردونشیا الگوهای وراثتی پیشنهاد شده و بسیاری از موارد به صورت مولتی فاکتوریال می باشد. هیپردونشیا در ارتباط با سندروم هایی مانند کلیدوکرانیال دیسیپلازی و سندروم داون می باشد و بروز هیپردونشیا در نبود سندرم های همراه بسیار غیرمعمول است. هدف از این گزارش معرفی یک بیمار غیرسندرمیک دارای دندان های اضافه متعدد می باشد. خانمی ۲۵ ساله فاقد هرگونه مشکل سیستمیک و متابولیک و ذهنی جهت انجام درمان‌های دندانپزشکی و معاینه به بخش بیماریهای دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی اصفهان مراجعه نموده است. در بررسی گرافی پانورامیک بیمار به صورت اتفاقی ۱۲ عدد دندان به صورت نهفته در فک بیمار مشاهده شد که خود بیمار نیز از وجود آنها بی‌خبر بود. از این ۱۲ عدد ۴ مورد دندان عقل نهفته و بقیه دندان‌های اضافه محسوب می‌شوند. وجود دندان اضافه باعث ایجاد شرایطی مانند تاخیر در رویش دندان‌های دائمی و تحلیل دندان‌های مجاور می‌شود. در این موارد می بایست جهت برنامه‌ریزی طرح درمان مناسب جراحی و ارتودنتیک از بیماران معاینه‌های کامل کلینیکی و رادیوگرافی همراه با تاریخچه دقیق به عمل آید.},
keywords_fa = {دندان نهفته, دندان اضافه, سندروم},

doi = {10.22088/cjdr.10.2.65},
url = {http://cjdr.ir/article-1-308-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-308-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2021}  
}