@article{ 
author = {Madani, Zahrasadat and Seyedmajidi, Maryam and Moghadamnia, Aliakbar and Bijani, Ali and Zahedpasha, Amir},  
title = {Histologic evaluation of pulpal response to MTA and capsaicin in cats}, 
abstract ={Introduction: In direct pup capping, the exposed pulp is directly capped with a capping material to provoke a dentinal bridge formation to seal the exposed area.The aim of this study was to evaluate the pulpal response to MTA and capsaicin in cats. Methods: The sample for this experimental study consisted of 24 canines of cats, weighed approximately 3-4kg. After sedation, the teeth were cut and exposed at 3mm above cementoenamel junction, then divided into two groups: 1) direct pulp capping with MTA 2) direct pulp capping with Capsaicin. The cavities were filled with glass ionomer cement (Fuji IX). The cats were sacrificed in the first, second, and fourth weeks 4 canine teeth were extracted for the purpose of histologic analysis. 6Serial sections were cut parallel to the longitudinal axis of the canines. The sections were stained with hematoxylin & eosin, and were observed and analyzed using a light microscope. Results: In both groups treated with MTA and capsaicin, the inflammation decreased during weeks1, 2, and 4. Less inflammation was seen in MTA group but there was no statistical difference between the two groups (p=0.22). In the group treated with capsaicin, necrosis was observed in every 12 samples, but in the other group treated with MTA, only 1 pulp necrosis was seen in the first week (p=0.000). There was no significant difference in dentinal barrier formation, inflammatory response, and soft tissue changes between the two groups. Conclusions: The results of this study showed that capsaicin can decrease the severity of inflammation, but it is ineffective in dentinal barrier formation.},  
Keywords = {MTA, Capsaicin, Pulp capping},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {8-13}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی هیستولوژیک اثر Capsaicin و MTA بر پالپ گربه},
abstract_fa ={مقدمه: در پوشش مستقیم پالپ، اکسپوز شده، آن را مستقیما توسط یک ماده می پوشانند تا ساخت بریج عاجی را آغاز نماید و ناحیه اکسپوز شده را مسدود نماید.هدف از این مطالعه ارزیابی پاسخ پالپ دندان گربه به MTA و کاپسایسین می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه تجربی بر روی ۲۴ دندان نیش گربه به وزن تقربیی ۴ - ۳ کیلوگرم انجام شد. بعد از بیهوشی گربه ها دندان ها ۳ میلی متر بالاتر از cemento enamel junction قطع و اکسپوز شدند و به دو گروه یک) پوشش مستقیم پالپ باMTA ، دو ) پوشش مستقیم پالپ باکاپسایسین تقسیم شدند. حفرات توسط سیمان گلاس اینومر( Fuji IX ) پر شدند. در هفته های ۱ و ۲ و ۴ چهار دندان کانین گربه ها جهت بررسی هیستولوژیک خارج شدند. پس از تهیه مقاطع متوالی به ضخامت ۶ میکرون موازی محور طولی دندان های نیش مقاطع بافتی به روش هماتوکسلین – ائوزین رنگ آمیزی شده و توسط میکروسکوپ نوری مشاهده و مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: در هر دو گروه تحت درمان با MTA و کاپسایسین میزان التهاب در طی هفته های ۱ و ۲ و ۴ کاهش نشان داد. شدت التهاب در گروه MTA کمتر بود ولی تفاوت بین دو گروه از نظر آماری معنی دار نبود ( p=0.22 ). در گروه تحت درمان با کاپسایسین در هر ۱۲ مورد نکروز مشاهده شد اما در گروه تحت درمان با MTA فقط یک مورد نکروز در هفته اول مشاهده شد ( p=0.000 ). دو گروه تفاوت هایی از لحاظ تشکیل سد عاجی، نوع پاسخ التهابی و تغییرات بافت نرم نشان دادند که این تفاوت ها از نظر آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که کاپسایسین می تواند سبب کاهش التهاب شود ولی در تشکیل سدعاجی بی اثر می باشد.},
keywords_fa = {MTA , کاپسایسین, پوشش پالپ},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-49-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-49-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Alhavaz, Abdolhamid and Soltankarimi, Vahid and Aslani, Pouy},  
title = {Laboratory evaluation of shear bond strength of porcelain repair methods}, 
abstract ={Introduction: Porcelain fracture is a relatively common problem in clinical dental practice. Various methods have been proposed for repairing porcelain fractures including direct composite resin repair or construction of a porcelain laminate veneer and its cementation with a resin cement. Evaluation of shear bond strength of porcelain repair methods was the purpose of this study. Methods: Twenty feldspathic porcelain discs (10 mm in diameter) were fabricated. The samples underwent air-born abrasion with an aluminum oxide and etching with HF, and were then ultrasonically cleaned and randomized into two groups: 1- repair with porcelain disc (7 mm in diameter) with light cure cement (Choice 2) and 2- repair with resin composite (Clearfil AP-X). We measured the shear bond strength of the samples by Zwick Roll at 0.5 mm/min crosshead speed.  Results: The resin composite group had the highest shear bond strength (12.91 MPa). We found no significant differences between the choice and composite groups (p=0.970). Conclusions: Our findings indicate that resin composite yields acceptable shear bond strength to be used in porcelain repair.},  
Keywords = {Shear bond strength, Porcelain repair, Resin cement},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {14-18}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی آزمایشگاهی استحکام باند برشی سه روش  ترمیم پرسلن},
abstract_fa ={مقدمه: شکستگی پروسلن یک مشکل نسبتا شایع در مطب دندانپزشکی می باشد. روش های مختلف برای ترمیم شکستگی پرسلن از جمله ترمیم کامپوزیت رزین مستقیم و یا ساخت پرسلن Laminate وسمان کردن آن با سمان رزینی ارائه شده است . هدف از این مطالعه بررسی استحکام باند برشی روش های ترمیم پرسلن می باشد. مواد و روش ها : بیست دیسک پرسلن فلسپاتیک پرسلن ( ۱۰ میلی متر در قطر) ساخته شد. نمونه ها توسط اکسید آلومینیوم هوا سایی شدند و با HF اچ شدند و سپس توسط دستگاه اولتراسونیک تمیز و به صورت تصادفی به دو گروه: ۱ -ترمیم دیسک پرسلن( ۷ میلی متر قطر) با سمان سخت شونده با نور Choice 2 ؛ ۲ - ترمیم با کامپوزیت ( Clearfil AP-X ).استحکام باند برشی از نمونه ها توسط دستگاه Zwick رول در سرعت ثابت ۰/۵ میلی متر/ دقیقه اندازه گیری شد. نتایج از شماره ها: گروه کامپوزیتی دارای بالاترین استحکام باند برشی ( ۱۲/۹۱مگاپاسکال) بوده و هیچ تفاوت معنی داری بین دو گروه Choice 2 و کامپوزیت مشاهده نگردید. ( P=0.970 ) نتیجه گیری : استحکام باند برشی کامپوزیت رزین در ترمیم شکستگی پرسلن قابل قبول به نظر میرسد},
keywords_fa = {استحکام باند برشی, ترمیم پروسلن, سمان رزین},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.14},
url = {http://cjdr.ir/article-1-55-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-55-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {KhosraviSamani, Mahmood and Poorsattar-Bejehmir, Arash and Jafari, Sina and Kashiri, Mohammad and Qujeq, Durdi},  
title = {Tracing the success of scaling and root planning (SRP) in patients with chronic periodontitis by salivary nitric oxide}, 
abstract ={Introduction: Salivary biomarkers may elucidate orodental inflammatory processes. Nitric oxide (NO) may help us to diagnose such changes . Methods: In this case-control study, all referral patients diagnosed with 130% sites were enrolled as generalized mild to moderate periodontitis group (PG). All PG and healthy control group (CG)’ individuals underwent scaling and root planning (SRP). The periodontal indices were recorded at baseline (day0) in both PG and CG, in addition to 14 days after SRP (day 14) : salivary nitric oxide level on same occasions also recorded. Results: Twenty seven individuals were enrolled as PG and 17 individuals were assessed in CG. All indices were improved with SRP after 14 days. Except for NO, none of the periodontal indices subsided to the normal values of CG. Conclusions: Nitric oxide is a sensitive biomarker in tracing periodontal inflammation.},  
Keywords = {Nitric oxide, Inflammation, Saliva, Periodontitis},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {19-21}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {پایش مو فقیت جرم گیری و تسطیح ریشه (SRP) در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن با نتیریک اکساید بزاقی},
abstract_fa ={مقدمه: نشانگرهای زیستی بزاقی می توانند روند التهابی دهانی- دندانی را آشکار سازند. نتیریک اکساید ( (NO ممکن است جهت تشخیص این تغییرات کمک کننده باشد. مواد و روش ها: در این تحقیق مورد- شاهدی ،تمامی بیماران ارجاعی با clinical attachment loss ( (CAL بیشتر از ۱ و کمتر از ۴mm در بیش از %۳۰ مناطق دهانی به عنوان پریودنیت مزمن جنرالیزه خفیف تا متوسط وارد مطالعه شدند. ۲۷ بیمار در گروه PG) periodontitis group ) و ۱۷ بیمار در گروه CG) control group ) ارزیابی شدند. تمامی بیماران PG و افراد سالم ( CG ) تحت scaling and root planning (SRP) قرار گرفتند. اندکس های پریودنتال در روز اول و ۱۴ روز بعد از SRP ثبت شدند. NO بزاق هم در همین زمانها اندازه گیری شد. یافته ها: تمامی اندکس ها ۱۴ روز پس از SRP بهبود پیدا کردند.بجز NO ،هیچ کدام از آنها به میزان طبیعی افراد گروه CG برنگشتند. نتیجه گیری : نتیریک اکساید یک نشانگر زیستی حساس در پایش التهاب های پریودنتال می باشد.   },
keywords_fa = {نتیریک اکساید, التهاب بزاق, پریودنتیت},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.19},
url = {http://cjdr.ir/article-1-56-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-56-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Hamidi, Mahmood Reza and Mesgarani, Abbas and Dindar, Elham},  
title = {Effect of different irrigation regimens on the evaluation of apical sealing ability of mineral trioxide aggregate}, 
abstract ={Introduction: This study aimed to evaluate and compare the apical sealing ability of different irrigation regimens (NaOCl, CHX, NS, and MTAD) . Methods: Seventy intact extracted single-rooted human teeth were selected. The roots were resected at 3 mm short of the apical foramen after access preparation. The canals were prepared with profile. This rotary file moved forward into the apical foramen so that the D16 section of the file passed the foramen of the resected part of the root. The teeth were randomly divided into 4 study groups. After placing them in humid sponge, the canals were irrigated with study irrigators for 5 minutes. The canals were dried and 5mm MTA was placed into the apex. After 24 hours, the teeth were placed indian ink solution. The teeth were cleaned and the microleakage was tested using stereomicroscope. Results: The results showed no significant difference between the group of 2% Chlorhexidine and the other groups. 0.5% Naocl group showed significantly less leakage than MTAD and normal saline groups.  Conclusions: The results of this study suggested that 0.5% NaOCl provided the best final irrigation before the apical placement of MTA.},  
Keywords = {Irrigator, Microleakage, MTA},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {22-26}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اثر شستشو دهنده های مختلف بر توانایی مسدودسازی آپیکالی  Mineral Trioxide Aggregate (MTA)},
abstract_fa ={مقدمه: هدف از این مطالعه، ارزیابی و مقایسه ی توانایی مسدود سازی آپیکالی شستشو دهنده های مختلف می باشد. (هیپوکلریت سدیم ۰/۵% ، کلرهگزین ۲% ، نرمال سالین و MTAD ) مواد و روش ها : ۷۰ دندان تک ریشه ای سالم کشیده شده ی انسانی انتخاب شدند. پس از تهیه ی حفره ی دسترسی و قطع ۳ میلی متر انتهای ریشه، پاکسازی و شکل دهی کانال ها به وسیله ی پروفایل سری ۲۹ با تقارب ۴% شماره ی ۷ در تمام طول کارکرد انجام گرفت. سپس همین فایل چرخشی از سوراخ آپیکال وارد شد طوری که ناحیه ی D16 فایل از سوراخ قسمت قطع شده ی ریشه بگذرد. سپس دندان ها به طور تصادفی به ۴ گروه آزمایشی ( ۵ دندان کنترل مثبت و ۵ دندان کنترل منفی) تقسیم شدند. بعد از قرار گرفتن ریشه ی دندان ها در اسفنج مرطوب، شسشتودهنده ی نهایی آزمایشی به مدت ۵ دقیقه داخل کانال قرار گرفت. کانال ها خشک شدند و ۵ میلی متر MTA در ناحیه ی آپکس قرار داده شد. پس از گذشت ۲۴ ساعت جهت سخت شدن اولیه ی MTA ، دندان ها در محلول جوهر هندی قرار گرفتند. سپس دندان ها شستشو داده شدند و مقدار ریزنشت به وسیله ی استریومیکروسکپ اندازه گیری شد.داده ها توسط تست های آماری پارامتری و غیر پارامتری آنالیز شدند. یافته ها: درحالی که نمونه های گروه کلرهگزین ۲% با دیگر گروه ها تفاوت معناداری نداشتند ( ۵%) نتیجه گیری: این پژوهش هیپوکلریت سدیم   ۰/۵% را به عنوان شسشتو دهنده ی نهایی مطلوب، پیش از قرار دادن سد آپیکالی MTA معرفی می کند.},
keywords_fa = {شستشودهنده, ریزنشت,MTA},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.22},
url = {http://cjdr.ir/article-1-57-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-57-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Arash, Valiollah and Pouramir, Mehdi and Hajiahmadi, Mahmoud and Mirzafarjooyan, Somayeh},  
title = {Measurement of iron, magnesium and chromium concentrations in the saliva of the patients undergoing fixed orthodontic treatment}, 
abstract ={Introduction: Stainless steel alloy used in orthodontics has elements such as iron - magnesium and chromium , which may be released due to corrosion in the mouth . The aim of this study was to evaluate the changes of these elements in the saliva of patients undergoing fixed orthodontic treatment. Methods: In a clinical study with simple non- random sampling , 1ml saliva of 11 patients (7 females and 4 males ) who needed fixed orthodontic treatment and had no restorations or crowns were collected. During the fixed orthodontic treatment at successive times ( a day, a week, a month , two months and six months ), 1 ml of saliva was collected and evaluated for the amount of iron ( spectrophotometry), chromium ( atomic absorption), and magnesium ( spectrophotometry ). Bracket , band and wire used in all patients were stainless steel alloy and were manufactured by Dentaurum Company. After sample collection , the data analysis was performed with " Azeri- 5" and "10SPSS" software and repeated measures test. Results: The mean concentration of iron 66.326±0.541, chromium 0.483±0.324 and magnesium 0.552±293 decreased during the study but these results were not statistical y significant (p>0.05). Conclusions: Iron , chromium and magnesium concentration do not exceed the standard limits in saliva during orthodontic treatment.},  
Keywords = {Saliva, Chromium, Iron, magnesium, Fixed orthodontic devices, Corrosion},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {27-31}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اندازه گیری غلظت عناصر آهن، منیزیم و کروم در بزاق تحت درمان ارتودنسی ثابت},
abstract_fa ={مقدمه: آلیاژهای استیل زنگ نزن که در ارتودنسی ثابت کاربرد دارند، دارای عناصر آهن ،منیزیم وکروم هستند که ممکن است به دلیل کروژن در محیط دهان آزاد شوند. هدف از این مطالعه ارزیابی میزان تغییرات این عناصر در بزاق بیماران تحت درمان ارتودنسی با ابزارهای ثابت می باشد. مواد و روش ها: در یک مطالعه کلینیکی با نمونه گیری غیر تصادفی آسان یک میلی متر بزاق ۱۱ بیمار ( ۷ زن و ۴ مرد) نیازمند درمان ارتودنسی ثابت که ترمیم و کرون نداشته اند، جمع آوری شد. طی دوره درمان ارتودنسی در زمانهای متوالی ( یک روز، یک هفته یک ماه ، ۲ ماه و ۶ ماه) یک میلی لیتر از بزاق جمع آوری و از نظر میزان عناصر آهن (اسپکتر و فتومتری Spector photometry ) کروم (جذب اتمی Atomic absorption ) و منیزیم (اسپکتروفتومتری Spector photometry ) مورد بررسی قرارگرفت. براکت، بند و سیم بکار رفته در همه بیماران از آلیاژ استیل زنگ نزن ساخت شرکت دنتاروم بودند. پس از پایان جمع آوری نمونه ها، آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار آماری Azeri-5 و Spss10 و تست Repeated measures انجام شد. یافته ها: میانگین غلظت آهن ۰/۵۴۱± ۶۶/۳۲۶ ، کروم ۰/۳۲۴ ± ۰/۴۸۳، منیزیوم ۲۹۳ ± ۰/۵۵۲در طول مطالعه کاهش یافته بودند اما این نتایج از نظر آماری معنادار نبودند. ( P>0.05) نتیجه گیری: طی درمان ارتودنسی ثابت غلظت آهن،کروم و منیزیوم در بزاق از حد استاندارد فراتر نمی رود},
keywords_fa = {بزاق, کروم, آهن, منیزیم, دستگاه ارتودنسی ثابت, کروژن},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.27},
url = {http://cjdr.ir/article-1-58-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-58-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Safarcherati, Hengameh and Alaghehmand, Homayou},  
title = {Hardness of composite resin polymerized with different light-curing units}, 
abstract ={Introduction: The degree of polymerization depends on the type of light-curing unit. The aim of this study was to compare the hardness of composite resin cured by LED and Halogen light curing units. Methods: In this experimental study, 20 cylindrical samples of Tetric Ceram composite were prepared. Half of them were cured with Ultralume 2 LED and the other half with Astralis 7 Halogen light curing unit. In the depths of 0,1,2 and 3 mm from surface, one point in peripheral and one point in central portion were marked ,then the hardness of these points was measured by Vickers test . The data was analyzed by a pvalue less than 0.05 considered as significant. Results: The mean hardness of samples cured by LED was more than halogen group in different depths and this difference was statistically significant in peripheral points (p=.048) but this was not significant in central points (p=0.644). The mean hardness in both groups had a decreasing trend from surface to the deep parts in central and peripheral parts and this was more in the central parts. Conclusions: Composites cured by LED light curing unit showed more hardness in similar depths, besides the hardness of composites in central parts is more than the peripheral ones in both groups.},  
Keywords = {Dental composites, LED, hardness, Halogen},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {32-35}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {سختی کامپازیت رزین پلیمریزه شده با دستگاههای لایت کیور مختلف},
abstract_fa ={مقدمه: درجه پلیمریزاسیون کامپازیت ها به نوع دستگاه لایت کیور بستگی دارد. هدف این مطالعه مقایسه سختی کامپازیت های سخت شده با دستگاههای لایت کیور هالوژن و LED می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی ۲۰ نمونه استوانه ای از کامپازیت Tetric Ceram آماده گردید.نیمی از آنها با دستگاه Ultralume 2 و نیمی دیگر با دستگاه هالوژن Astralis ۷ سخت شدند.درعمق های ۰ و ۱ و ۲ و ۳ میلیمتری از سطح نمونه ها یک نقطه در محیط و یک نقطه در مرکزنمونه ها مشخص گردید و سختی این نقاط با تست سختی سنجی Vickers اندازه گیری شد.نتایج بدست آمده تحت آنالیز آماری قرار گرفت بطوریکه pvalue≤0.05 معنادار در نظر گرفته شد. یافته ها: میانگین سختی نمونه های سخت شده با دستگاه لایت کیور LED در عمق های مختلف بیشتر از نمونه های سخت شده با هالوژن بود و این تفاوت در قسمت محیطی نمونه ها معنادار بود.( p=0.48 ) اما در قسمت مرکزی معنادار نبود.( p=0.644 ) میانگین سختی نمونه ها در هر دو گروه از سطح به عمق در قسمت های مرکزی و محیطی کاهش تدریجی یافت و این روند در قسمت مرکزی بیشتر بود. نتیجه گیری: کامپازیت های سخت شده با دستگاه لایت کیور LED در مقایسه با هالوژن سختی بیشتری را در عمق های مشابه نشان دادند. بعلاوه سختی کامپازیت ها در قسمت های مرکزی از محیطی در هر دو گروه بیشتر بود.},
keywords_fa = {کامپازیت دندانی,LED, سختی, هالوژن},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.32},
url = {http://cjdr.ir/article-1-59-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-59-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Alaghehmand, Homayoun and Alhavaz, Abdolhamid and Masoumi, Mohamm},  
title = {Three-body wear of different composites resins}, 
abstract ={Introduction: Low resistance of composite resins to abrasion is a primary concern in the application of these materials for posterior restorations which are prone to high occlusal loads. This study compared the wear resistance of three types of composites. Methods: In this laboratory experiment, five specimens of each of the three types of composites (z250, Heliomolar, Opallis) were prepared separately in brass molds. Composites were placed in 1-mm layers and were cured for 40 seconds. Using an abrasive device, Pedeb 1, with a chrome-cobalt abrasor, the specimens were abraded under a 20-MPa force, after 5000, 20000, 40000, 80000, 120000 abrasive rotations. Before and after all abrasion cycles, the specimens were weighed with an electronic balance with a precision of 10-4 g. The collected data were analyzed using paired samples statistics t-test and ANOVA analysis. Results: All the specimens showed a reduction pattern from the initial weights to weights after 120000 abrasive rotations. With more abrasive rotations, greater weight reduction occurs and this is of statistical significance. ANOVA analysis showed no significant difference between the three types of composites yet, the z250 and Heliomolar groups were associated with the least and the greatest amount of wear, respectively. Conclusions: In all specimens, significant weight reduction occurred after abrasion but there were no significant differences between the 3 types of composites.},  
Keywords = {Abrasion, Composite, Three-body wear},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {36-40}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی مقایسه ای سایش سه بعدی کامپازیت های Opallis , Heliomolar, Z250},
abstract_fa ={مقدمه: مقاومت کم کامپازیت ها در برابر سایش همواره مشکل بزرگی به حساب می آید. کاربرد مواد همرنگ در نواحی دارای تماسهای اکلوزال سنگین هنوز با چالشهای زیادی روبرو است. در این مطالعه مقاومت سایشی سه نوع کامپازیت مستقیم مقایسه گردید. مواد و روش ها: در این تحقیق آزمایشگاهی از سه نوع کامپازیت (Opallis, Heliomolar, Z250) ، ۵ نمونه به طور مجزا در داخل مولدهایی از جنس برنج به روش لایه لایه با زمان نور دهی ۴۰ ثانیه و با ضخامت یک میلی متر برای هر لایه تهیه گردید. نمونه ها در دستگاه سایش( Pedeb1 ) ، به ترتیب در دوره های سایشی ۵۰۰۰ ، ۲۰۰۰۰ ، ۴۰۰۰۰ ، ۸۰۰۰۰ و ۱۲۰۰۰۰ تحت فشار Mpa 20 و با ساینده ای از جنس کروم کبالت با قطر نوک 1.98 mm قرارگرفتند. قبل و بعد از انجام سایش نمونه ها با ترازوی الکترونیکی با دقت ۰/۰۰۰۱گرم ( 0.1 mg) وزن سنجی شدند. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون های Anova ، Paired Sample t- test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در تمامی نمونه های کامپازیتی از وزن اولیه تا وزن در ۱۲۰۰۰۰ دور، وزن نمونه ها کاهش یافت و این کاهش وزن در هر سه نوع کامپازیت از لحاظ آماری کاملاً معنی دار بود ( p=0.00 ). آزمون Anova نشان داد که هیچ رابطه معنی داری بین مقاومت سایشی گروه ها وجود نداشت. ولی در مجموع می توان گفت که Z250 کمترین و Heliomolar بیشترین میزان سایش را نشان دادند. نتیجه‌گیری: تمامی نمونه های کامپازیتی پس از دوره های سایشی دچار سایش معنی داری شدند ولی اختلاف بین گروه ها از نظر آماری معنی دار نبود.   },
keywords_fa = {سایش, کامپازیت, سایش سه بعدی},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.36},
url = {http://cjdr.ir/article-1-72-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-72-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Tabari, Mitra and Safarcherati, Hengameh and Soltankarimi, Vahid and Bijani, Ali and Shojaee, Maryam},  
title = {The effect of surface treatment methods of tooth colored Restorations on shear bond strength}, 
abstract ={Introduction: Due to undeniable effect of surface treatment on restoration bond strength, this study was conducted to measure and compare the shear bond strength of hybrid ionomer and compomer using the three different methods of surface conditioning. Methods: In this in vitro experimental study, 72 samples were prepared from hybrid ionomer (Vitremer-3M) and compomer (Compoglass-Vivadent) restoration materials on the basis of three methods of surface conditioning (etching with 37% phosphoric acid/using silicon carbide paper/micro abrasion with 50 μm aluminum oxide particles). After thermo cycling and simulating the oral environment, maximum shear bond strength of samples was measured by instron machine at a crosshead speed of 0.5 mm per minute on mega Pascal. The data were analyzed by SPSS software and ANOVA completely randomized design and two independent samples t-test. This significance level was considered p<0.05. Results: There was statistically significant difference between the shear bond strength of two types of restoration material, acid phosphoric and silicon carbide, after the different surface treatments (p=0.016 and p=0.002). In micro abrasion surface preparation method, no statistically significant difference was found in restoration shear bond strength. The shear bond strength of compomer group was also significantly more than hybrid ionomer group (p=0.015). Conclusions: Reconstruction capability of Compoglass was better than Vitremer.},  
Keywords = {Compomer, Hybrid ionomer, Restoration and reconstruction capability, shear bond strength, Surface treatment},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {41-45}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {اثر روشهای مختلف آماده سازی سطحی ترمیم های همرنگ دندان بر استحکام باند برشی},
abstract_fa ={مقدمه: با توجه به اثر غیر قابل انکار روش آماده سازی سطحی بر استحکام باند ترمیم، این مطالعه بمنظور اندازه گیری و مقایسه استحکام باند برشی هیبرید یونومر و کامپومر با استفاده از سه روش آماده سازی سطحی انجام گرفته است. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی - آزمایشگاهی از مواد ترمیمی هیبرید یونومر ( Vitremer-3M ) و کامپومر ( (Compoglass-Vivadent 72 نمونه بر اساس سه روش آماده سازی سطحی (اچ با اسید فسفریک ۳۷% ، استفاده از کاغذ سیلیکون کار باید و مایکروابرژن با ذرات اکسید آلومینیوم ۵۰ میکرونی) آماده شدند. پس از مشابه سازی شرایط دهانی و ترموسایکلینگ، حداکثر استحکام باند برشی نمونه ها در دستگاه اینسترون با سرعت ثابت ۰/۵ میلیمتر در دقیقه برحسب مگاپاسکال اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و ANOVA (برای داده های تصادفی کامل) و آزمون T-test (در نمونه های مستقل) انجام گردید و سطح معنی داری P< 0.05 در نظر گرفته شد. یافته‌ها : استحکام باند برشی درهر دو نوع ماده ترمیمی هیبرید یونومر و کامپومر در روشهای آماده سازی سطحی با اسید فسفریک و سیلیکون کارباید اختلاف معنی داری داشت ( p=0.002 و P=0.016) در روش آماده سازی مایکروابرژن، در استحکام برشی ماده ترمیمی اختلاف معنی داری وجود نداشت. همچنین استحکام باند برشی در گروه کامپومر به طور معنی داری بیشتر از گروه هیبرید یونومر ( P=0.015 ) بود. نتیجه‌گیری: قابلیت بازسازی Compoglass بهتر از Vitremer بود.},
keywords_fa = {کامپومر, هیبرید یونومر, قابلیت بازسازی ترمیم, استحکام باند برشی, روش آماه سازی سطحی},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.41},
url = {http://cjdr.ir/article-1-61-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-61-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}

@article{ 
author = {Poorsattar-Bejehmir, Arash},  
title = {Tissue Engineering: Oromaxillofacial reconstruction with platelet rich plasma (PRP)}, 
abstract ={},  
Keywords = {-----},
volume = {1},
Number = {1}, 
pages = {46-48}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {},
abstract_fa ={},
keywords_fa = {},

doi = {10.22088/cjdr.1.1.46},
url = {http://cjdr.ir/article-1-62-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-62-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2012}  
}