@article{ 
author = {Talebi, Mariyeh and Haghanifar, Sina and Kazemi, Sohrab and Seyedmajidi, Seyedali and Shalalvand, Mohsen and Janabian, Niloofar},  
title = {Clinical and Radiographic evaluation of the efficacy of Time-Consuming Gel in the Treatment of periodontal Intra bony Defect}, 
abstract ={Background: Intrabony defects are a key indicator of periodontal disease progressin, and complete tissue rgeneration is the primary goal of periodontal treatment. The aim of this study was to assess the clinical and radiographic efficacy of Chitosan-containing gel in treating Periodontel intrabony defectes. Methods: This double-blind randomizad clinical trial was conducted on 26 proximal sites with combined three-walled or two-walled intrabony defects in maxillary and mandibular molars of adult patient, referred to the periodontol patients were randomly divided into two group. The first group received a chitosan-containing gal, while the control group received a chitosan-free gal during surgery. Clinical parameters -Probing Pocket Depth (ppD), Clinical Attachment Level (CAL), Gingivel Recession (GR), and Gingival Index (GI) - were measured before and six months after surgery. Radiographic images were also analyze before and after surgery using digital subtraction. Results: In the group that receiving chitosan gel, there was a significantly greater reduction in PPD and CAL indices six months after surgery (P=0.01). The radiographic findings showed a statistically significant reduction in PPD and a significant improvement in CaL in the group receiving chitosan gel (P<0.01). Conclusions: Base on the result, it is recommende to use chitosan gel as a supplementary material in bone defects surgery.  },  
Keywords = {Bone regenaretion, Guided tissue regeneration, periodontal diseases, Chitosen, Periodontal attachment loss, periodontal pocket},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {1-11}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی بالینی رادیوگرافیکی اثربخشی ژل حاوی کیتوزان درمان نقص‌های داخل‌استخوانی پریودنتال},
abstract_fa ={مقدمه: نقایص داخل استخوانی از علائم مهم پیشرفت بیماری پریودنتال هستند  بازسازی کامل بافت هدف اصلی درمان‌های پریودنتال محسوب می‌شود. این مطالعه  هدف ارزیابی بالینی و رادیوگرافیک  تأثیر ژل حاوی کیتوزان  درمان نقایص داخل استخوانی پریودنتال انجام شد. مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده دو سوکور بر روی 26 ناحیه پروگزیمالی با ضایعات داخل استخوانی سه دیواره یا دو دیواره combined  پرمولرها و مولرهای اول یا دوم فک بالا یا پایین در بین بیماران بالغ نیازمند درمان مراجعه کننده به بخش پریودنتولوژی انجام شد. بیماران  صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول ژل حاوی کیتوزان و بیماران گروه دوم ژل فاقد کیتوزان (گروه کنترل) را حین جراحی دریافت کردند. پارامتر های PPD (Probing Pocket Deph)، CAL(Clinical Attachment  level)، GR (Gingival Recesion)  و GI (Gingivl index) در ابتدای مطالعه (قبل از جراحی) و 6 ماه بعد از جراحی در اطراف هر دندان اندازه گیری شد. همچنین تصاویر رادیوگرافیک قبل و بعد از جراحی به وسیله digital subtraction بررسی شد. نتایج: در گروه دریافت کننده ژل حاوی کیتوزان، به طور معنی داری کاهش بیشتری در شاخص های PPD و CAL پس از سپری شدن 6 ماه از جراحی، ایجاد شد (P=0.01). یافته‌های رادیوگرافی کاهش آماری معنی‌داری در PPD و بهبود قابل توجه CAL در گروه دریافت‌کننده ژل کیتوزان نشان داد (P<0.01).  نتیجه گیری: بر اساس نتایج، استفاده از ژل کیتوزان به عنوان ماده مکمل  جراحی‌های نقص استخوان توصیه می‌شود.  },
keywords_fa = {بازسازی استخوانی, بازسازی هدایت‌شده بافت, بیماری‌های پریودنتال, کیتوزان, دست رفتن چسبندگی پریودنتال, پاکت پریودنتال},
url = {http://cjdr.ir/article-1-486-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-486-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Sabzevari, Sina and Sabzevari, Saeed and Mokhtari, Afsane and RajatiHaghi, Hamidreza and GholiniaAhangar, Hemmat and RezaeiDastjerdi, Maryam},  
title = {Evaluating the Accuracy Of Intraoral Scanners based on Implant Spacing: An In Vitro study.}, 
abstract ={Introduction: Accurate impressions are essential for implant restoration. Intraoral scanner (IOS) have become well-established for capturing digital impressions. The aim of this study was to evaluate the trueness and Precision of IOS in capturing implants position in a partially edentulous maxilla. Methods & Materials: Six implant analogs (DIO Implant. UF) in three maxillary acrylic models with Kennedy class 2 edentulousness (in canine, premelars, and molars area) were placed in three Groups A: 10 mm inter-implant distance (IID), B: 20 mm ID and C: 30 mm IID. After fixing the scan bodies, 10 digital impressions were recorded for each three models using IOS (TRIOs 3Shape). In addition, one scan per model was performed with the laboratory scanner (Smart Optic activity 885), and STL (Standard Tessellation Language) files were collected. All files were analyzed using Geomagic Control software. Accuracy was assessed by comparing IOS data with high-precision laboratory scanner data and the repeatability of IOS within groups. Results: Inter-implant distance Reduced IOS trueness between all three groups significantly (p < 0.01). The accuracy was greatest at the 10 mm inter-implant distance through IOS. Mean IOS precision was higher in the 10 mm group, but this differences was not significant. Conclusion: Despite in vivo limitations, this study shows that larger inter-implant distances reduces IOS trueness and precision for space implant impressions, potentially affecting digital impression accuracy and prosthetic outcome.  },  
Keywords = {Dental Impression Techniques, dental Implants, Intraoral Photography, surgical Dental Prosthesis},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {12-20}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی دقت اسکنرهای داخل دهان بر اساس فاصله ایمپلنت‌‌ها: یک مطالعه آزمایشگاهی},
abstract_fa ={مقدمه: با توجه به ضرورت قالب‌گیری دقیق برای ترمیم‌های ایمپلنت، اسکنر داخل دهانی (IOS) برای گرفتن قالب‌ دیجیتال به خوبی رایج شده اند. این مطالعه ی صحت و دقت IOS را در ثبت موقعیت‌های ایمپلنت در بی دندانی پارسیل در فک بالا را ارزیابی می‌کند. مواد و روش‌ها: تعداد 6 عدد آنالوگ ایمپلنت دندانی (DIO Impalnt. UF) در سه مدل آکریلی فک بالا با بی دندانی کلاس 2 کندی (ناحیه بی دندانی شامل کانین، پره مولر ها و مولر های یک طرف) در سه گروه  A: فاصله 10 میلیمتری بین آنالوگ ها،  B: فاصله 20 میلیمتری بین آنالوگ ها   C: فاصله 30 میلیمتری بین آنالوگ ها قرار گرفتند. از هر 3مدل تهیه شده پس از بسته شدن اسکن بادی ها 10 اسکن توسط اسکنرداخل دهانی TRIOS 3Shape تهیه شد، همچنین توسط اسکنر لابراتواری  (885:Smart Optic Activity) از هر مدل یک اسکن تهیه شد و فایل (STL (Standard tessellation language مربوطه دریافت گردید. فایل های بدست آمده از هر سه گروه برای بررسی دقت اسکنر داخل دهانی با داد های تهیه شده توسط اسکنر لابراتواری با دقت بالا و برای بررسی تکرار پذیری اسکنر داخل دهانی با یکدیگر، توسط نرم افزار GeMagic Control بررسی گردیدند. یافته ها: فاصله بین ایمپلنت‌ها، صحت (Trueness) اسکنر داخل دهانی را بین هر سه گروه به طور معناداری کاهش داد (p<0.01). بیشترین دقت اسکنر داخل دهانی در فاصله 10 میلیمتری بین پایه های ایمپلنتی بود. همچنین میانگین تکرار پذیری (Precision) در گروه 10 میلی متری از دیگر گروه ها بیشتر بود اما این تفاوت معنادار نبود. نتیجه گیری: با در نظر گرفتن محدودیت های این مطالعه آزمایشگاهی، نتایج این مطالعه نشان داد که فواصل بیشتر  ایمپلنت‌ها، صحت و دقت IOS را برای تعیین فواصل ایمپلنت ها کاهش می‌دهد و به طور بالقوه بر دقت قالب‌گیری دیجیتال و نتایج پروتز تأثیر می‌گذارد.},
keywords_fa = {اسکنر های دهانی ,تکنیک قالبگیری دندانپزشکی, ایمپلنت های دندانی, جراحی پروتز های دندانی},
url = {http://cjdr.ir/article-1-469-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-469-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {DabaghiTabriz, Fatemeh and Sani, Ali and AbedKahnamouei, Mehdi and Katebi, Katayou},  
title = {Effect of  Audiovisual educational Media on Dentists’ Knowledge of dental Waste Management In Tabriz}, 
abstract ={Introduction: Dental waste management is particularly sensitive dues to its dangerous, toxic, and pathogenic agents. The aim of this study Waste assess the effect of education audiovisual media on the awareness of general dentist in Tabriz about waste menagament methods in dental office. Materials and Methods: In this quasi-experimental study (one-group pre-and-post-test design), 80 general dentists were randomly selected. The researchar-made questionnaire on waste management awareness was validated and then distributed. Two weeks after the educational sessien, includiue audiovisual media, the same questionnaire was given. To determine the knowledges scores, one point was given for each correct answer and no score was given for incorrect answers and questions without answer. Results: The means knowledge of dentists after the education intervention (13.5±1.1) was significantly higher than that before the educational intervention (8.1 ±1.3) (P <0.001). Conclusion: As instructional audiovisual media are effectives in increasing dentists' awarenes, they should be used more for various subjects, such as wastes management practice in dental offices.},  
Keywords = {Dental Waste, Knowledge, multimedia, dentistry.},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {21-31}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {تأثیر رسانه‌های آموزشی سمعی و بصری آگاهی دندانپزشکی تبریز از مدیریت پسماندی دندانپزشکی},
abstract_fa ={مقدمه: مدیریت پسماندهای دندانپزشکی به دلیل وجود عوامل خطرناک سمی و بیماریزا از حساسیت ویژه‌ برخوردار است. هدف  این مطالعه، ارزیابی تأثیر رسانه‌های آموزشی سمعی و بصری بر آگاهی دندانپزشکان عمومی تبریز در مورد روش‌ها مدیریت پسماند در مطب‌ دندانپزشکی بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه‌تجربی (طرح تک‌گروهی پیش‌آزمون و پس‌آزمون)، 80 دندانپزشک عمومی به صورت تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه محقق‌ساخته در مورد آگاهی از مدیریت پسماند، اعتبارسنجی و سپس توزیع شد. دو هفته پس از جلسه آموزشی، با احتساب رسانه‌ی سمعی و بصری، همان پرسشنامه ارائه شد.  تعیین نمره آگاهی، برای هر پاسخ صحیح  امتیاز داده شد و برای پاسخی نادرست و سوالات بدون پاسخ، هیچ امتیازی داده نشد. یافته‌ها: میانگین آگاهی دندانپزشکان پس از مداخله آموزشی (1.1±13.5) به طور معنی‌داری بیشتر از قبل از مداخله آموزشی (1.3±8.1) بود .(p >0,01 ) نتیجه‌گیری: از آنجایی که رسانه‌های آموزشی سمعی و بصری در افزایش آگاهی دندانپزشکی مؤثر هستند، باید از آنها برای موضوعات مختلف. مانند شیوه‌های مدیریت پسماندهای در مطب‌های دندانپزشکی بیشتر استفاده شود.},
keywords_fa = {زباله‌ی دندانپزشکی, دانش, چندرسانه‌ای, دندانپزشکان.},
url = {http://cjdr.ir/article-1-474-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-474-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {SalehiDelavar, Fatemeh and Ghorbanipour, Reza and Pouramir, Mehdi and Arash, Valiollah and Gholinia, Hemmat and Sheikhzadeh, Sedigheh},  
title = {The Correlation Between Salivary Cortisol Level And Cervical Vertebral Maturation Stages}, 
abstract ={Introduction: Dentofacial abnormalities in growing children are a common reason for orthodontic referral. Studies have suggested the use of biomarkers like cortisol to predicts puberty stages. The aim of the present study was too investigate the correlation between salivary cortisol levels and Cervical Vertebrel Maturation Stages (CVMSs) on lateral cephalometry.  Methods&Material: This cross-sectional study was conducte on 60 male patients aged 8 to 18 years. After preparing unstimulated salivay in the morning and determining the level and amount of cortisol in saliva by laboratory method, the level of cortisol in saliva was compared with the maturity of cervicel vertebrae in lateral cephalometrics view. Individuals were divided into four group (CS-1, CS-2); (CS-3); (CS-4); and (CS-5, CS-6) based on the CVMS. The collected data were entered into SPSS 18 and analyzed using ANOVA with Tukey's post hoc test. A value of P<0.05 was considered statistically significants. Result: The results showed that the mean salivary cortisol level in the first, second, third, and fourth group was 1.37±1.34, 2.29±2.01, 2.62±1.86, and 4.51±2.34, respectively. The mean salivary cortisol level of the fourth group was significantly higher than that of the first and second groups (P<0.001 and P=0.029, respectively) but compared with the third group, it was not statistic significant. Conclusions: Salivary cortisol level increases with the developmente of the CVMS from CS-3. Therefore salivary cortisol level can be used as an indicator to determine the growth peaks.},  
Keywords = {Hydrocortisone, Puberty, Cephalometry, Dental Radiography, Cervical Vertebrae},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {32-38}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {همراهی سطح کورتیزول بزاق  مراحل رشد مهره های گردنی},
abstract_fa ={مقدمه: ناهنجاری‌ها دندانی-صورتی در کودکان در حال رشد، دلیل شایعی برای ارجاع ارتودنسی است. مطالعات، استفاده از بیومارکرها مانند کورتیزول را برای پیش‌بینی مراحل بلوغ پیشنهاد کرده‌اند. هدف  مطالعه حاضر، بررسی همبستگی بین سطح کوتیزول بزاق و مراحل بلوغ مهره‌های گردنی (CVMS) در لترال سفالومتر بود. مواد و روش: در این مطالعه مقطعی ۶۰ بیمار پسر ۸ تا ۱۸ ساله وارد مطالعه شدند که پس از تهیه بزاق غیر تحریکی در صبح و تعیین سطح و میزان کورتیزول بزاق با روش‌های آزمایشگاهی، سطح کرتیزول بزاقی با بلوغ مهره های گردن در نمای لترال سفالومتری مورد مقایسه قرار گرفت. افراد بر اساس مرحله رشد مهره‌های گردنی به چهار گروه CS-1,CS-2؛ CS-3؛ CS-4 و5 CS-، 6 CS- تقسیم شدند. داده‌های جمع آوری شده با استفاده از SPSS 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. P-value کمتر از 0/05 از لحاظ آماری معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین سطح کورتیزول بزاقی در گروه اول 1/34±1/37، در گروه دوم 2/01±2/29، در گروه سوم 1/86±2/62 و در گروه آخر ng/ml 2/34±4/51 بود. بین چهار گروه از نظر میانگین سطح کورتیزول بزاق اختلاف معنی‌داری مشاهده شد (P <0/001)؛ به این صورت که میانگین سطح کورتیزول در گروه چهارم از گروه اول و دوم به طور معنی‌داری بیشتر بود به ترتیب (P<0/01)  و(P=0/029) اما نسبت به گروه سوم معنی‌دار نبود. نتیجه گیری: سطح کرورتیزول بزاق با افزایش مرحله رشد مهره‌ی گردنی از CS-3 به بعد بیشتر می‌شود.  از این  می‌توان از سطح کورتیزول بزاق به عنوان شاخصی برای تعیین پیک رشدی استفاده کرد.},
keywords_fa = {هیدروکورتیزون- بلوغ- سفالومتری- رادیوگرافی دندانی- مهرههای گردنی},
url = {http://cjdr.ir/article-1-428-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-428-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Bagheri, Mohammad and Ghoreishi, Niloufar and Mahmoudi, Elham and Esmaeili, Behnaz and Mokhtarpour, Faraneh and Ahmadi, Ghazaleh},  
title = {Effect of Two Calcium-based Materials on Dentin Microhardness and Composite bond strength after Internal bleaching}, 
abstract ={Introduction: The primary aim of this study was  evaluate and compare the effect of CPP-APC (Casein phosphopeptide–amorphous calcium phosphate), calcium hydroxide, and their combination on dentin microhardness follow internal bleaching with hydrogen peroxide, and to assess the influence of these interventions on the shear bond strength of composite resin to dentin. Materials & Method: In this study, 24 sound extracted human premolare teeth were collected and sectioned buccolingually, yielding a total of 48 dentin specimens. baseline microhardnes was recorded in the designated area. Subsequently, internal bleaching was performed in the same region, and the specimens were incubated for 5 days. post-bleaching microhardness was recorded. The specimens were randomly divided into four group: control, calcium hydroxide, CPP-ACP, and a combination of CPP-ACP and calcium hydroxide. The samples were incubated for one week, after which final microhardness measurements were obtained. Composites resin was then bonded to the dentin surface using a cylindrical plastic mold with a standardized cross-sectional dimension and a height of 3 mm. Shear bond strength and failure modes were recorded by observation under a stereomicroscope. Results: Internal bleaching with 35% hydrogen peroxide significantly decrease dentin microhardness in all specimen. Following  application of the tested materials, statistically significant differences were observed among the group, with the control group showing the lowest microhardness values. Significant increases in microhardness were found in the CPP-ACP and CPP-ACP + calcium hydroxide groups, with the highest values recorded in the combination group. Although the combination groups had the highest mean shear bond strength, no statistically significant differences were found among the groups. All failures were adhesive in nature. Conclusions: Within the limitations of this in vitro study, internal bleaching with 35% hydrogen peroxide reduces dentin microhardness. Application of CPP-ACP, either alone or combined with calcium hydroxide after bleaching, effectively restore dentin microhard without adversely affecting the shear bond strength of composite resin to dentin.},  
Keywords = {Calcium Phosphates, Casein, Dentin, Hydrogen Peroxides, Calcium Hydroxide, tooth Remineralization, Tooth bleaching},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {39-48}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {تأثیر دو ماده بر پایه کلسیم بر سختی عاج  استحکام باند کامپوزیت پس از بلیچینگ داخلی},
abstract_fa ={هدف: هدف اصلی در  مطالعه بررسی و مقایسه CPP-ACP (کازئین فسفوپپتید_ آمورفوس کلسیم فسفات) و کلسیم هیدروکساید  ترکیب این دو بر میکروهاردنس عاج دندان  دنبال استفاده از هیدروژن پروکساید ( بلیچینگ داخل)  نیز مقایسه این اثر در استحکام باند کامپوزیت به عاج می باشد. مواد و روش ها:  این مطالعه تعداد 24 عدد دندان پرمولر انسانی سالم خارج شده از دهان و سپس از نیمه باکولینگوالی برش خوردند که در مجموع 48نمونه  عاجی حاصل شد و میکروهاردنس اولیه در آن  ثبت گردید، سپس بلیچینگ در همان ناحیه انجام و به مدت 5 روز در انکوباتور نگهداری شد و میکروهاردنس بعد از بلیچینگ  ثبت گردید و نمونه ها به صورت تصادفی به 4 گروه، }کنترل، کلسیم هیدروکساید، CPP-ACP و ترکیب این دو { تقسیم شدند و یک هفته در انکوباتور نگهداری شد و دوباره میکروهاردنس پایانی اندازه گیری گردید، سپس کامپوزیت درون مواد پلاستیکی به سطح مقطع و ارتفاع 3 میلیمتر در نمونه ها باند شده و استحکام باند ریز برشی و نیز نوع شکست ادهزیو در نمونه ها با مشاهده با استریو میکروسکوپ ثبت گردید. یافته ها: نتیجه نشان داد بلیچینگ داخلی باعث کاهش معنی‌دار ریزسختی عاج در تمام نمونه‌ها می‌شود. پس از مداخلات درمانی، اختلاف معنی‌داری بین گروه‌ها مشاهده شد، به‌طوری که گروه کنترل کمترین ریزسختی را نشان داد. افزایش معنی‌دار ریزسختی تنها در گروه CPP-ACP و گروه ترکیبیCPP-CAP با کلسیم هیدروکساید مشاهده شد و بیشترین مقدار مربوط به گروه ترکیبی بود. اگرچه گروه ترکیبی بالاترین میانگین استحکام باند برشی را داشت، تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌ها وجود نداشت و تمام شکست‌ها از نوع چسبنده بودند. نتیجه گیری: با در نظر گرفتن محدودیت‌های این مطالعه آزمایشگاهی، بلیچینگ داخلی با هیدروژن پراکسید ۳۵٪ موجب کاهش ریزسختی عاج می‌شود. استفاده از CPP-ACP به‌تنهایی یا در ترکیب با کلسیم هیدروکساید پس از بلیچینگ می‌تواند ریزسختی عاج را به‌طور مؤثر بهبود بخشد، بدون آنکه تأثیر نامطلوبی بر استحکام باند برشی کامپوزیت به عاج داشته باشد.  },
keywords_fa = {فسفات کلسیم, کازئین , عاج دندان, پراکسید هیدوژن, هیدروکسید کلسیم, رمینرالیزاسیون دندان, سفید کردن دندان},
url = {http://cjdr.ir/article-1-500-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-500-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Mousevi, Moeine and Harandi, Azadeh and Moudi, Ehsan and Gholinia, Hemmat and Soleymani, Ali},  
title = {Impact of Endodontics access Cavity Design on Canal Transportation  Centering Ability in Mandibular Molar: An Ex Vivo study}, 
abstract ={Introduction: The Contracted Endodontic Cavity (CEC) design emphasizes preserving tooth structure as an alternative to the Traditional Endodontic Cavity (CTE) design. However, this approach may result in canal transportation and reduced centering ability during cleaning and shaping. The aime of this study was to evaluate the effect of the CEC design on canal transportation and centering ability in mandibular molars using Cone-Beam Computed Tomography (CbCT). Materials & Method: In this ex vivo study, 30 mandibular molar with matures roots and close apices were randomly assigned to two groups: TEC and CEC. All roots canal were cleaned and shape. Canal transportation and centering ability were assessed at 1-, 3-, and 5-millimeter intervals from the apex, follow Gambill's method. Data were analyze using the Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests. Result: Canal transportation was significant greater in the CEC group compared to the TEC groups for both mesio-buccal and distal canals at 1 mm (P=0.04 and P=0.22, respectively), 3 mm (P=0.021 and P=0.019, respectively), and 5 mm (P=0.004 and P= 0.013, respectively) from the apex. In contrast, centering ability was significantly lower in the CEC group compared to the TEC group for both mesio-buccal and distal canals at 1 mm (P=0.011 and P=0.032, respectively), 3 mm (P=0.035 and P=0.001, respectively), and 5 mm (P=0.005 and P=0.001, respectively) from the apex. No significant differences in canal transportation or centering ability were observed between the mesio-buccal and distal canals within each groups, nor at different level within the same canal. Conclusions: According to the results of the present study, the TEC design provides better preservation of canal anatomy during the cleaning and shaping process.},  
Keywords = {Endodontic, Root Canal Preparation, Root Canal Therapy, Cone-baem Computed Tomography},
volume = {14},
Number = {1}, 
pages = {49-58}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {تاثیر طرح حفره دسترسی در میزان جابه جایی اپیکالی و قابلیت حفظ مرکزیت کانال در مولر های مندیبل: یک مطالعه برون‌تنی},
abstract_fa ={مقدمه: طراحی حفره دسترسی محافظه کارانه (Contracted Endodontic Cavity; CEC) با تأکید بر حفظ ساختار دندانی به‌عنوان جایگزین برای حفره دسترسی سنتی s‏ (Traditional Endodontic Cevity; TEC) معرفی شده است. با این حال، این رویکرد  منجر به انتقال کانال و کاهش توانایی در حفظ مرکزیت  طی فرآیند پاکسازی و شکل‌دهی کانال گردد. هدف  مطالعه، بررسی اثر طراحی CEC بر میزان جابجایی اپیکالی و قابلیت حفظ مرکزیت کانال در مولر های مندیبل با استفاده  توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی (CBcT) بود. مواد و روش­ها:  این مطالعه آزمایشگاهی 30 دندان مولر مندیبل با ریشه های بالغ و اپکس بسته به صورت تصادفی در دو گروه CTE و CEC قرار گرفتند. تمامی کانال ها پاکسازی و شکل دهی شدند. میزان جابجایی اپیکالی و حفظ مرکزیت کانال ها در مقاطع 1، 2 و 5 میلیمتری از اپکس به روش Gambill محاسبه شد. داده ها با استفاده از آزمونهای کروسکال والیس و من ویتنی آنالیز شدند. یافته‌ها: میزان جابجایی اپیکالی به طور معنی داری در گروه CEC برای هر دو کانال مزیوباکال و دیستال در هر یک از مقاطع 1 (به ترتیب 0/04=P و 0/022=P)، 3 (به ترتیب 0/0021=P و 0/019=P) و 5 میلیمتری (به ترتیب 0/004=P و 0/013=P) از اپکس بیشتر از گروه TEC بود. در مقابل، قابلیت حفظ مرکزیت کانال به طور معنی دار در گروه CEC برای هر دو کانال مزیوباکال و دیستال در هر یک از مقاطع 1 (به ترتیب 0/011=P و 0/032=P)، 3 (به ترتیب 0/035=P و 0/01=P) و 5 میلیمتری (به ترتیب 0/005=P و 0/001=P) از اپکس کمتر از گروه TEC بود. تفاوت آماری معنی داری در میزان جابجایی اپیکالی و قابلیت حفظ مرکزیت کانال در هریک از گروه‌ مورد مطالعه بین کانال‌های مزیوباکال و دیستال و در کانال بین سه مقطع مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: با توجه  مطالعه حاضر، طراحی حفره دسترسی سنتی در طی فرآیند تمیزسازی و شکل‌دهی کانال، حفاظت بهتری از آناتومی کانال فراهم می‌کند.},
keywords_fa = {اندودنتیکس, آماده‌سازی کانال ریشه, درمان , توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی},
url = {http://cjdr.ir/article-1-488-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-488-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2025}  
}