@article{ 
author = {Mokhtarpour, Faraneh and Alaghehmand, Homayoon and Khafri, Soraya and Mahdian, Mi},  
title = {Effect of hydrofluoric acid concentration and etching time on the surface roughness of CAD/CAM ceramics}, 
abstract ={Introduction: Dental ceramics are considered as materials that can restore the appearance of natural teeth. Etching the inner surface of a ceramic restoration with hydrofluoric acid (HF) followed by using a silane coupling agent is a well-known and recommended method to increase the bond strength. The aim of etching on ceramic structure is to enhance the surface roughness (Ra) and energy and to cleanse the bonding area. The aim of this study was to evaluate the effect of different HF concentrations and etching times on the Ra of IPS e.max CADTM and Vita mark IITM. Materials &Methods: Two HF concentrations (5% and 10%) and three etching times (20, 60 and 120 seconds) were evaluated. Etched patterns were observed by scanning electron microscopy (SEM) and Ra was measured using atomic force microscopy (AFM). Surface element analysis was performed using energy dispersive X-ray spectroscopy (EDAX). Data were analyzed on SPSS 20 using ANOVA and T-test. Results: The Ra had no significant difference among various Vita mark IITM specimens (P=0.973). Among IPS e.maxTM specimens etched with 5% HF, the AFM results showed that 20-s etching time had the lowest Ra and among those etched with 10% HF and 120-s etching time had the most Ra. In IPS e.maxTM specimens etched with acid for 20 s, a significant difference was observed in Ra of 5% and 10% acid concentrations (5% HF lower than 10% HF) (p=0.012). Conclusion:  Among IPS e.maxTM specimens etched with 5% and 10% HF, increasing the etching time lead to higher Ra. For both IPS e.maxTM and Vita mark IITM, 20-s etching with 5% HF provides acceptable Ra for the bond.},  
Keywords = {Ceramics, Hydrofluoric acid, Scanning electron microscopy},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {8-15}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {تأثیر غلظت اسید هیدروفلوئوریک و زمان اچ کردن بر خشونت سطحی سرامیک های CAD/CAM},
abstract_fa ={مقدمه: سرامیک های دندانی به عنوان موادی ارزیابی می شوند که می توانند نمای دندان های طبیعی را بازسازی کنند. اچ کردن سطح داخلی ترمیم های سرامیکی با هیدروفلوئوریک اسید و به دنبال آن کاربرد عامل جفت­کننده سیلانی روشی شناخته و توصیه شده برای افزایش استحکام باند می باشد. هدف اچ کردن ساختار سرامیکی، افزایش خشونت سطحی و انرژی سطحی و تمیز کردن ناحیه باند می باشد. هدف این مطالعه ارزیابی تأثیر غلظت های مختلف اسید هیدروفلوئوریک و زمان های اچ با آن بر خشونت سطحی سرامیک های IPS e.maxTM CAD و Vita mark IITM می باشد. مواد و روش ها: دو غلظت مختلف اسید هیدروفلوئوریک ( ۵% و ۱۰%) و سه زمان مختلف اچ (۲۰و ۶۰ و ۱۲۰ ثانیه) مورد ارزیابی قرار گرفت. الگوی اچ توسط میکروسکوپ الکترونی SEM بررسی شد و میزان خشونت سطحی توسط AFM اندازه گیری گردید. آنالیز عناصر سطحی هم با استفاده از طیف­سنجی پراش انرژی پرتو ایکس انجام شد. داده­ها در SPSS نسخه ۲۰ با استفاده از ANOVA و T-test انجام شد. یافته ها: خشونت سطحی بین گروه های مختلف در سرامیک Vita mark IITM تفاوت معنی داری را نشان نداد (0.973.(P= نتایج AFM نشان داد بین گروه های سرامیک IPS e.maxTM  که با اسید ۵% اچ شدند کمترین میزان خشونت سطحی در ۲۰ ثانیه اچ دیده شد و بین گروه های اچ شده با اسید ۱۰%، ۱۲۰ ثانیه اچ بیشترین خشونت سطحی را ایجاد کرد. در گروه سرامیک های IPS e.maxTM  در زمان ۲۰ ثانیه اچ با اسید، تفاوت معنی ­داری در خشونت سطحی غلظت های اسید ۵% و ۱۰% مشاهده شد (در غلظت ۵% کمتر از ۱۰%) )0.012=p). نتیجه گیری: بین گروه های سرامیکIPS e.maxTM  با اسید ۵% و۱۰% اچ شدند،افزایش زمان اچ کردن باعث افزایش خشونت سطحی می شود. برای هر دو سرامیک IPS e.maxTM  و  Vita mark IITM ۲۰ ثانیه اچ با اسید ۵% خشونت سطحی قابل قبولی را برای باند فراهم می کند.},
keywords_fa = {سرامیک , اسید هیدروفلوئوریک , میکروسکوپ الکترونی روبشی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.8},
url = {http://cjdr.ir/article-1-247-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-247-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Samadi, Fatereh and RahmatiKamel, Manouchehr and Arash, Valiollah and Khafri, Soraya and Abolghasemzadeh, Faezeh},  
title = {Scanning electron microscope and shear bond strength analysis of Biofix and Orthocem two-step fluoridated orthodontic adhesives on human enamel}, 
abstract ={Introduction: The bonding process in orthodontic treatment is very important. This study aimed to evaluate the shear bond strength (SBS) and bond failure sites of stainless steel brackets bonded with two new two-step adhesives (Biofix (BF) and Orthocem (OC)) and a three-step adhesive (Transbond XT (TXT)). Materials & Methods: In this in vitro study, 66 extracted human premolars were collected and randomly divided into three groups (n=22). The brackets were bonded to each tooth with a) TXT, b) BF, and c) OC adhesives according to manufacturers’ instructions. The SBS values of the brackets were measured 24 hours after thermocycling. Adhesive remnant index (ARI), enamel detachment index (EDI) and bond failure locations on bracket surfaces were qualitatively and quantitatively assessed using stereomicroscopic, scanning electron microscope (SEM) and energy dispersive x-ray (EDX) analyses. The data were analyzed using SPSS 22 software and ANOVA test. The significance level was defined at P<0.05. Results: The means and standard deviations of SBS values for TXT, BF and OC adhesives were 22.49±4.58, 17.82±6.43 and 16.20±4.46 MPa, respectively. The SBS in the TXT group was significantly different from the two other groups, but the difference was not significant between the two other groups. Moreover, ARI and EDI were not significantly different between the three groups. The SBS values of BF (P<0.001) and OC (P<0.001) were not significantly different. Conclusion: The adhesive SBS in the BF and OC groups was in the determined ranges to bond the orthodontic brackets. Therefore, these two adhesives can be used as a proper alternative for conventional bonding methods.},  
Keywords = {Dentistry, Orthodontics, Scanning electron microscopy},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {16-24}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {آنالیز میکروسکوپ الکترونی روبشی و بررسی استحکام باند برشی اتصال دو نوع ادهزیو ارتودنسی دو مرحله ای دارای فلوراید (Biofix and Orthocem) به مینای دندان انسان},
abstract_fa ={مقدمه : پروسه ی باندینگ و افزایش سرعت آن در درمان ارتودنسی از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از این مطالعه، بررسی استحکام باند برشی و نواحی شکست باند در براکت های استیل ضد زنگ چسبانده شده توسط ادهزیوهای دو مرحله ای Orthocem (OC)  و Biofix (BF) و ادهزیو سه مرحله ای Transbond XT (TXT) می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی، ۶۶ دندان پرمولر کشیده شده ی انسانی، بصورت تصادفی به ۳ گروه مساوی تقسیم شدند: در گروه اول براکت ها باTXT ، در گروه دوم با BF و در گروه سوم با ادهزیو OC بر روی دندانها، طبق دستور کارخانه سازنده، باند شدند. ۲۴ ساعت بعد از ترموسایکلینگ، استحکام باند برشی براکت ها اندازه گیری شد. میزان رزین باقی مانده در سطح دندان ها  (ARI)، میزان تخریب مینا (EDI) و محل شکست باند به دو روش کمی و کیفی توسط استریومیکروسکوپ، اسکن میکروسکوپ الکترونی و آنالیز EDX ارزیابی شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS ۲۲ و تست ANOVA ارزیابی شد سطح معنی داری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شده است. یافته ها : میانگین استحکام باند برشی گروه اول: ۴/۵۸ ±۲۲/۴۹، گروه دوم: ۶/۴۳ ± ۱۷/۸۲و گروه سوم: ۴/۴۶ ± ۱۶/۲۰ می باشد. استحکام باند برشی گروه اول با سایر گروه ها اختلاف معنی داری داشت، ولی در دو گروه دیگر، این اختلاف معنی دار نبود(P<0.001). همچنین، EDI وARI  در سه گروه اختلاف معنی داری را نشان نداد(P<0.001). نتیجه گیری: استحکام باند کامپوزیت در دو گروه OC و BF در محدوده ی تعیین شده جهت باند براکت های ارتودنسی بوده و میتوان این دو ادهزیو را به عنوان جایگزینی مناسب برای روش های باند معمول مورد استفاده قرار داد.},
keywords_fa = {دندانپزشکی , ارتودنسی, میکروسکوپ الکترونی روبشی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.16},
url = {http://cjdr.ir/article-1-260-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-260-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Pachenari, Fatemeh and Nourmohammadi, Shima and Babazadeh, Saber and MalekiKambakhsh, Sar},  
title = {Microleakage of two types of low-shrinkage composite resins in class II cavities on primary molars}, 
abstract ={Introduction: In direct aesthetic restoration, microleakage resulting from polymerization shrinkage of resin composites is still challenging. Different strategies such as maximizing the amount of inorganic filler with prepolymerized filler and different silorane matrixes have introduced to overcome this issue. The aim of this experimental study was to compare the microleakage in low-shrinkage methacrylate-based (Clear fil AP-X) and silorane-based (Filtek P90) composite resins in class II cavities on primary molar teeth. Materials & Methods: Classic class II slot cavity preparation was done on 60 healthy human primary molars. Specimens were randomly divided into two groups. For restoring the cavity in group I: methacrylate-based composite resin, and in group II: silorane-based micro-hybrid composite resin were used. The samples were thermocycled and soaked in 2% basic fuchsine dye for 24 h. They were longitudinally sectioned and observed at the gingival margins under ×10 magnification. Scores were assigned upon the amount of dye penetration. The Mann-Whitney U-test through SPSS19.0 was used for statistical analysis of data. Results: In both groups, the major of samples showed score 0 of dye penetration. The comparison of gingival margin leakage indicated no significant difference between two groups. Conclusion: Both restorative materials, irrespective of their type had microleakage. Given the comparable microleakage of silorane-based (Filtek P90) and low-shrinkage methacrylate-based (Clear fil AP-X) composite resins in Class II cavities of primary molars, the clinical efficacy of both materials seems to be similar.},  
Keywords = {Silorane resins, Methacrylates, Composite resins},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {25-31}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {میکرولیکیج دو نوع رزین کامپوزیت با انقباض کم در حفرات کلاس II مولرهای شیری},
abstract_fa ={مقدمه:درترمیم‌های زیبایی مستقیم، میکرولیکیج ناشی از انقباض پلیمریزاسیون، هنوز چالش برانگیز است. استراتژی‌هایی از قبیل حداکثرسازی مقدار فیلرهای غیر آلی از پیش پلیمریزه شده و ماتریکس سایلوران متفاوت، برای غلبه بر آن ارائه شد. هدف این مطالعه آزمایشگاهی مقایسه میکرولیکیج یک نوع کامپوزیت رزین متاکریلات بیس با انقباض کم (Clear fil AP-X) و یک نوع کامپوزیت رزین سایلوران بیس ​(Filtek P90) در حفرات کلاس II روی دندان های مولر شیری است. مواد و روش ها: آماده سازی حفرات کلاسیک slot کلاس II روی ۶۰ دندان انسانی مولر شیری انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. برای ترمیم حفره در گروه I  : رزین کامپوزیت متاکریلات بیس و در گروه II  : رزین کامپوزیت سایلوران بیس استفاده شد. نمونه ها ترموسایکل شده و ۲۴ ساعت در رنگ فوشین بازی ۲% غوطه‌ور شدند.  مارجین‌های ژنژیوالی در مقاطع طولی و در بزرگنمایی ۱۰×  مشاهده شدند. براساس میزان نفوذ رنگ امتیاز داده شد. آنالیز آماری با Mann-Whitney U-test ​در نرم افزار SPSS 19 انجام شد. یافته ها: در هر دو گروه، در اکثریت نمونه‌ها امتیاز نفوذ رنگ، صفر بود. مقایسه بین لیکیج مارژین ژنژیوال دو گروه تفاوت معنی دار نداشت. نتیجه گیری: هر دو ماده بدون ارتباط با نوع، میکرولیکیج داشتند. با توجه به میکرولیکیج قابل مقایسه رزین کامپوزیت سایلوران بیس (Filtek P90)و متاکریلات بیس با انقباض کم (Clear fil AP-X) در حفرات کلاس II مولرهای شیری، به نظر میرسد کارایی کلینیکی هر دو ماده در ترمیم حفرات مذکور مشابه باشد.},
keywords_fa = {رزین‌های سایلوران, متاکریلات‌ها, رزین کامپوزیت},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.25},
url = {http://cjdr.ir/article-1-272-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-272-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Zarei, Madeh and Alaghehmand, Homayoon and Zabihi, Ebrahim and Khafri, Soray},  
title = {Effect of sodium fluoride in fifth-generation adhesive (Solobond M) on microleakage and dentin type I collagen content}, 
abstract ={Introduction: The purpose of this study was to evaluate the addition of sodium fluoride to fifth-generation adhesive (Solobond M) on the degree of microleakage and type I collagen content of dentin. Materials & Methods: The present in vitro study was conducted on 120 orthodontically extracted human premolars devoid of decay and anatomical defects. Two series of 20 premolars were selected to test immunohistochemistry (IHC) and two series of 40 premolars to evaluate microleakage in two time points of 24 hours and 3 months. In both tests and at both time points, the tests were performed on the samples divided  into four groups: 1-control (only Solobond M), 2-bonding group (Solobond M) containing fluoride, 3-bonding group (Solobond M) containing Chlorhexidine (CHX) after acid etching, and 4-bonding group (Solobond M) containing fluoride+CHX after acid etching. Results: The IHC score at 24 hours and 3 months was significantly higher in the CHX, Fluoride, and Fluoride+CHX groups compared to the control group. The IHC score in the CHX+fluoride group was higher than that in the CHX group (p=0.04). The degree of microleakage at 24 hours and 3 months was significantly lower in the Fluoride+CHX and Fluoride groups compared to the control group. The degree of microleakage in the Fluoride group was lower than in the CHX group. The IHC score and the microleakage degree had no significant difference in 24 hours and 3 months between the Fluoride+CHX, Fluoride and CHX groups. Conclusion: It seems that the effect of fluoride on non-degradation of collagen is greater than that of the CHX.},  
Keywords = {Sodium Fluoride, Adhesives, Collagen type I},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {32-41}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تاثیر افزودن سدیم فلوراید به ادهزیو نسل پنجم (Solobond M) بر میزان ریزنشت و محتوای کلاژن نوع Ι عاج},
abstract_fa ={مقدمه: مطالعه حاضر با هدف ارزیابی افزودن سدیم فلوراید به ادهزیو نسل پنجم (Solobond M) بر میزان ریزنشت و محتوای کلاژن نوع Ι عاج انجام گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه آزمایشگاهی بر روی ۱۲۰ دندان پرمولر انسانی بدون پوسیدگی و نقص آناتومیک که به دلیل ارتودنسی خارج شده بودند، انجام گرفت. به منظور آزمون ایمنوهیستوشیمی ۲ سری ۲۰ تایی از دندان پرمولر و برای ارزیابی ریزنشت ۲ سری ۴۰ تایی از دندانهای پرمولر در دو بازه ی زمانی ۲۴ ساعت و ۳ ماه انتخاب شدند. در هر دو تست و در هر دو بازه ی زمانی نمونه ها به ۴ گروه: ۱-کنترل (فقط شامل(Solobond M ، ۲-گروه باندینگ (Solobond M) حاوی فلوراید، ۳-گروه باندینگ (Solobond M) و اعمال کلرهگزیدین بعد از اسید اچ، ۴-گروه باندینگ (Solobond M) حاوی فلوراید به همراه اعمال کلرهگزیدین بعد از اسید اچ تقسیم شده و آزمون ها انجام پذیرفت. یافته ها: توزیع ایمنوهیستوشیمی در زمان‌های ۲۴ ساعت و ۳ ماه، در گروه های کلرهگزیدین، فلوراید، فلوراید و کلرهگزیدین بطور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. میزان نمره ایمنوهیستوشیمی در گروه کلرهگزیدین-فلوراید بیشتر از کلرهگزیدین بود (0.04=p). میزان میکرولیکیج در زمان‌های ۲۴ ساعت و ۳ ماه، در گروه های فلوراید-کلرهگزیدین و فلوراید بطورمعناداری پایین تر از گروه کنترل بود. میزان میکرولیکیج در گروه فلوراید کمتر از کلرهگزیدین بود. میزان ایمنوهیستوشیمی و میکرولیکیج در زمان ۲۴ ساعت با ۳ ماه در گروه های فلوراید-کلرهگزیدین، فلوراید، کلرهگزیدین تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد که تاثیر فلوراید بر عدم تخریب کلاژن بیشتر از تاثیر کلرهگزیدین بوده است.},
keywords_fa = {سدیم فلوراید, ادهزیو, کلاژن نوع 1},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.32},
url = {http://cjdr.ir/article-1-277-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-277-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Hosseini, Maryam and NaghibiSistani, Mohammad Mehdi and Khafri, Soraya and Hamzeh, Mahtab},  
title = {Relationship between mothers\' awareness of eruption time of first permanent molar and its caries in 7-9-year-old children}, 
abstract ={Introduction: Since the first permanent molar (FPM) as a first permanent tooth erupts between 6-7 years old and has a long period of eruption, it is the most caries prone tooth. One of the problems is inadequate knowledge of parents about the eruption time of the FPM; because these teeth erupt behind the deciduous teeth without a primary successor. In the present study, mothers' knowledge about its eruption time and its effect on health of these teeth was evaluated. Materials & Methods: This cross-sectional study was conducted on 406 schoolchildren (7-9 years old) and their mothers using multi-stage sampling in Babol in 2017. Mothers completed the check list according to the study objectives. Clinical status of FPM was measured using DMFT (Decayed, Missed, Filled Teeth) index. Finally, data were analyzed with SPSS 18 using t-test and chi-square. Significance level was considered as p<0.05. Results: Mothers’ awareness about the eruption time of FPM (p<0.001) was associated with higher ratio of children with sound FPM. Mothers’ education level was the most significant contributing factor to mothers' knowledge about FPM eruption time. Conclusion: Mothers’ education and their knowledge about the FPMs eruption time were the major predictors of FPM caries status.  },  
Keywords = {Mothers ,Awareness, Tooth eruption},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {42-48}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط بین آگاهی مادر از زمان رویش دندان مولر اول دائمی و پوسیدگی آن در کودکان ۷ تا ۹ سال},
abstract_fa ={مقدمه:از آن جایی که مولر اول دائمی اولین دنـدانی اسـت کـه در سـنین ۶تا۷ سال در دهان میروید و دوره رویـش طـولانی دارد، مسـتعدترین دندان برای پوسـیدگی اسـت. یکی از معضلات موجود، آگاهی نادرست والدین نسبت به زمان رویش اولین مولر دائمی است. زیرا این دندان‌ها در پشت دندان های شیری رویش می یابند و جایگزین هیچ یک از دندان های شیری نمی شوند. در مطالعه حاضر، آگاهی مادران درباره زمان رویش مولر اول دائمی در دهان کودکان و تاثیر آن بر سلامت این دندان ها مورد ارزیابی قرار گرفت.  مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی ۴۰۶ دانش آموز (۹-۷ ساله) و مادران آنها با استفاده از نمونه گیری چند مرحله ای در بابل در سال ۱۳۹۶ انجام شد. پس از نمونه گیری، مادران یک چک لیست را بر اساس اهداف مطالعه پر کردند. دندان های هر کودک با استفاده از ایندکس DMFT  معاینه شد. در نهایت داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 18  با آزمون t و کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. p<0.05 معنی داردرنظر گرفته شد.  یافته ها :آگاهی مادران در مورد زمان رویش مولر اول دائمی با نسبت بالاتر سلامت این دندان ارتباط معنی داری داشت(p<0.001) سطح تحصیلات مادر  مهمترین عامل تاثیرگذار بر آگاهی مادران  از زمان اولین رویش مولر دائمی بود.  نتیجه گیری: آگاهی مادران از زمان رویش مولر اول دائمی و سطح تحصیلات آنها مهمترین فاکتور تاثیرگذار بر وضعیت پوسیدگی دندان مولر اول دائمی بود.},
keywords_fa = {مادران, آگاهی, رویش دندان},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.42},
url = {http://cjdr.ir/article-1-261-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-261-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Rahmanifard, Maede and Khodadadi, Effat and Khafri, Soraya and Ezoji, Farib},  
title = {Comparative evaluation of self-adhering flowable and conventional flowable composites using different adhesive systems}, 
abstract ={Introduction: The ability to seal margins is considered as one of the best predictors for the long-term success of bonded restorations. The aim of this study was to compare microleakage in occlusal and gingival margins between cavities filled with self-adhesive flowable and conventional flowable composites using dye penetration. Composite restorations were bonded with self-etch, total etch and universal adhesives.  Materials & Methods: In this in vitro study, 32 extracted human premolars for orthodontic  purpose were included. Class V cavities (3×3×1.5 mm) were prepared on the facial and lingual surfaces of each tooth.  The teeth were randomly divided into four equal groups based on the type of material: Single Bond 2 (3M ESPE), Clearfil SE Bond (Kuraray, Tokyo,Japan), Universal Scotch Bond(3M ESPE), and  Vertise Flow (Kerr Corp). Bonding agents were applied according  to the manufacturer instructions. Then the cavities of the first three groups were restored with Filtek Flow (3M ESPE,USA). In addition, the teeth were  thermocycled for 30 seconds and 1000 cycles at 5°-55°C.  Microleakage was evaluated using a stereomicroscope (X 40). Specimens were subjected to a dye leakage test. Data were  analyzed using Kruskal- Wallis and Mann-Whitney U tests.  Results:   Significant difference was observed in microleakage among four groups in both occlusal and gingival levels (p≤0.05).No significant difference was found regarding microleakage between Vertise Flow, and Etch-and-rinse and Universal groups. Conclusion:  Vertise Flow is a useful material with  adequate  marginal seal.},  
Keywords = {Composite resins, Dental leakage, Dentin-bonding agents},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {49-55}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {بررسی میزان ریزنشت کامپوزیت های فلو سلف ادهزیو و کامپوزیت های فلو کانونشنال باند شده با سیستم های ادهزیو مختلف},
abstract_fa ={مقدمه: یکی از بهترین فاکتورهای پیش بینی کننده موفقیت دراز مدت ترمیم های باند شونده، توانایی سیل لبه ای است. بنابراین هدف از این مطالعه ارزیابی مقایسه ای میکرولیکیج لبه ای  اکلوزال و لثه ای بین کامپوزیت های فلو سلف ادهزیو با کامپوزیت های فلو کانونشنال باند شده با ادهزیوهای توتال اچ، سلف اچ و یونیورسال می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه تجربی آزمایشگاهی  بر روی ۳۲ دندان پره مولر انسانی که بمنظور ارتودنسی کشیده شده بودند انجام شد. حفرات کلاس1.5mm ×3×3 )5) در هر دو سطح فاسیال و لینگوال هر دندان آماده شد. دندان ها بر اساس نوع ماده و به صورت تصادفی به چهار گروه برابر تقسیم شدند:Clearfil SE Bond، Single Bond 2 ،Scotch Bond Universal و Vertise Flow باندینگ ها براساس دستورالعمل  شرکت سازنده به کاربرده شده و سه گروه اول با Filtck Flow ترمیم شدند.نمونه ها در دمای ۵ تا ۵۵ درجه سانتی گراد به مدت ۳۰ ثانیه تا ۱۰۰۰ سیکل قرار گرفتند و سپس میزان ریزنشت بوسیله استریومیکروسکوپ(40 X) ارزیابی شد.نمونه ها براساس تست نفوذ رنگ درجه بندی شدند. داده ها با استفاده از آزمون های آماری Kruskal Wallis و Mann_whitney U tests آنالیز گردید.                            یافته ها: اختلاف معنادار در میزان میکرولیکیج در هر دو مارجین اکلوزال و جینجیوال در هر چهار گروه مشاهده شد.(p≤0.05) ریزنشت کامپوزیت فلو سلف ادهزیو با گروه های  .ویونیورسال اختلاف معنا داری نداشت  Etch-and-rinse نتیجه گیری: Vertise Flow یک ماده مفید با سیل لبه ای مناسب می باشد.},
keywords_fa = {رزین کامپوزیت, ریزنشت دندانی,عامل چسبنده عاجی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.49},
url = {http://cjdr.ir/article-1-283-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-283-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Asgari, Imaneh and Amiri, Asm},  
title = {Relationship between self-reported oral hygiene and clinical plaque index among adolescents in Isfahan}, 
abstract ={Introduction: Although though the best way to assess individual’s oral hygiene is to measure plaque and calculus indices, various studies have evaluated an individual’s self-report of oral-hygiene behaviors. The aim of this study was to investigate diagnostic values of self-reporting tool and relationship between current oral self-care behaviors and plaque index (PI). Materials &Methods: This cross-sectional study was conducted on 260 13-15-year-old students from girls’ schools in Isfahan using two-stage randomized sampling. Data collection tools on oral-hygiene habits were extracted based on available studies and presented in two versions for student and parent. Then, students’ PI was measured by a trained and calibrated examiner using Silness and Loe PI. The frequency of oral-hygiene behaviors reported by parents and students with PI was measured by McNemar, Kappa and Mann Whitney tests with significance level of 0.05. Sensitivity and specificity of the tools were calculated based on the standard PI. Results: The PI mean (SD) was 1.07 ±0.5. There was a significant relationship between PI and self-reported toothbrushing status (p = 0.017). The PI was higher in students with bad toothbrushing habits based on the reports of themselves and their parents as well as with bad flossing habits based on their parents’ reports (p=0.017, 0.001, 0.005). Diagnostic value of children’s self-report and parental report about toothbrushing status indicated low sensitivity (about 35%) and high specificity (about 83%). Positive predictive value was approximately good (about 71%) and negative predictive value was low (about 52%). Diagnostic value of parental report about flossing status represented high sensitivity (85%) and low specificity (26%). Conclusion: Findings of this study suggested that among such population, students with bad toothbrushing habits based on parental and self-reports are more likely to have undesirable (moderate/poor) PI.},  
Keywords = {Toothbrushing, Sensitivity and specificity, Oral hygiene, Dental plaque index, Self-report},
volume = {8},
Number = {2}, 
pages = {56-62}, 
publisher = {Babol University of  Medical Sciences},
title_fa = {ارتباط خود گزارشی وضعیت بهداشت دهان و شاخص پلاک دندانی در نوجوانان اصفهان},
abstract_fa ={مقدمه: اگرچه بهترین روش برای ارزیابی بهداشت دهان فرد، اندازه گیری بالینی شاخص های پلاک و جرم دندانی است، در بسیاری از ارزیابی ها به گزارش فردی از رفتار بهداشتی دهان اکتفا می شود.  طی  مطالعه حاضر ارتباط رفتارهای رایج مراقبت فردی دهان  با شاخص پلاک ارزیابی شده  و ارزش تشخیصی ابزار خودگزارشی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها:  مطالعه حاضر به صورت مقطعی تحلیلی در ۲۶۰ نفر از دانش آموزان ۱۳ تا ۱۵ ساله مدارس دولتی دخترانه شهر اصفهان با انتخاب به روش نمونه گیری تصادفی دو مرحله ای اجرا شد. ابزار جمع آوری اطلاعات راجع به عادات بهداشتی دهان بر اساس مطالعات موجود استخراج و به دو صورت نسخه ی دانش آموز و والدین در اختیار هر یک قرار گرفت. سپس میزان پلاک دانش آموزان توسط یک معاینه گر آموزش دیده  و کالیبره بر اساس شاخص پلاک  سیلنس و لو اندازه گیری شد. ارتباط فراوانی رفتار بهداشتی گزارش شده توسط فرد و والدین با درجه شاخص پلاک با آزمون های مک نمار، کاپا و مان ویتنی با سطخ معنی داری ۵ ۰/۰سنجیده شد و حساسیت و ویژگی ابزار پرسشنامه فردی بر اساس شاخص استاندارد پلاک محاسبه شد. یافته ها: میانگین (انحراف معیار) شاخص پلاک در این جمعیت ۰/۵± ۱/۰۷بود. شاخص پلاک در خودگزارشی دانش آموزان با گزارش وضعیت مسواک  زدن ارتباط معنی دار (0.017=p) داشت. همچنین دانش آموزانی که بر اساس گزارش خود یا والدینشان عادت نامطلوب مسواک داشته و یا بر اساس گزارش والدین وضعیت نامطلوب نخ دندان داشتند دارای شاخص پلاک بالاتری بودند (0.005 ،0.001، 0.017=p). ارزش تشخیصی خودگزارشی و گزارش والدین از وضعیت مسواک با حساسیت پایین (حدود ۳۵%) و ویژگی بالا (حدود ۸۳%) و ارزش اخباری مثبت تقریبا خوب(حدود ۷۱%) و ارزش اخباری منفی کم(حدود ۵۲%) به دست آمد. ارزش تشخیصی گزارش والدین از وضعیت نخ دندان با حساسیت بالا(۸۵%) و ویژگی پایین(۲۶%) به دست آمد. نتیجه گیری: بر اساس این مطالعه در صورتیکه در چنین جمعیتی گزارشی نامطلوب در زمینه مسواک زدن توسط دانش آموز یا والدین او ارائه شود به احتمال قوی شاخص پلاک او نامطلوب (متوسط یا ضعیف) بوده است. },
keywords_fa = {مسواک زدن, حساسیت و ویژگی, بهداشت دهان, شاخص پلاک دندانی , خود گزارشی},

doi = {10.22088/cjdr.8.2.56},
url = {http://cjdr.ir/article-1-282-en.html},  
eprint = {http://cjdr.ir/article-1-282-en.pdf},  
journal = {Caspian Journal of Dental Research},  
issn = {2251-9890}, 
eissn = {2322-2395}, 
year = {2019}  
}