دوره 11، شماره 1 - ( 12-1400 )
|
برگشت به فهرست نسخه ها
، گروه ترمیمی ، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. ، abassi_mehdi@yahoo.com
چکیده: (5058 مشاهده)
مقدمه: رادیکالهای آزاد اکسیژن باقیمانده از مواد بلیچینگ قبل از ترمیم کامپوزیت میتوانند باعث افزایش ریزنشت در مینا و عاج شوند و از طرفی تکنیکهای مختلف بلیچینگ در استفاده از منابع نوری در حال پیشرفت هستند . هدف از مطالعه حاضر مقایسه تاثیر بلیچینگ با هیدروژن پراکساید ۳۵ درصد با فعال کننده نور LED و لیزرDiode بر میزان ریزنشت ترمیم های کامپوزیت میباشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، ۸۴ دندان پرهمولر انسانی، به سه گروه تقسیم شدند: در گروه اول (12n=) پس از گذشت ده روز از اتمام بلیچینگ با هیدروژن پروکساید ۳۵% به تنهایی، تراش حفرات کلاس V و ترمیم کامپوزیت انجام پذیرفت. در گروه دو و سه (هر کدام 36=n)، دندان ها به ترتیب با لیزر دایود فعال کننده و LED تحت بلیچینگ قرار گرفتند.پس از آن هر یک به سه زیر گروه مساوی (12n=) تقسیم شده و پس از گذشت سه، پنج و ده روز تراش حفره و ترمیم کامپوزیت انجام پذیرفت. ریزنشت در مارژین های مینایی و عاجی با استفاده از فتوگراف های دیجیتال بررسی شد. دادهها توسط آزمون های Friedman و Wilcoxon Signed Ranks تحلیل شدند(0.05p< ).
یافته ها: کمترین میزان ریزنشت در مارژین مینایی مربوط به زیرگروه ده روزه در گروه لیزر دایود (۳۸/۰±۱۷/۰) و در مارژین عاجی زیر گروه ده روزه در گروه لیزر دایود (۰۳/۱±۵۰/۰) بود. همچنین بیشترین میزان ریزنشت در گروه LED در زیرگروه سه روزه مارژین عاجی (۴۲/۰±۷۸/۲) بود. زیرگروه پنج روزه در بلیچینگ فعال شده با لیزر diode نسبت به گروه شاهد ریزنشت کمتری داشت (0.042=P).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر میرسد بلیچینگ فعال شده با لیزر دایود با هیدروژن پراکساید ۳۵ درصد نسبت به گروه شاهد و بلیچینگ فعال شده با LED اثر بهتری در کاهش ریزنشت با فاصله زمانی پنج تا ده روز تا ترمیم کامپوزیت دارد.
مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، ۸۴ دندان پرهمولر انسانی، به سه گروه تقسیم شدند: در گروه اول (12n=) پس از گذشت ده روز از اتمام بلیچینگ با هیدروژن پروکساید ۳۵% به تنهایی، تراش حفرات کلاس V و ترمیم کامپوزیت انجام پذیرفت. در گروه دو و سه (هر کدام 36=n)، دندان ها به ترتیب با لیزر دایود فعال کننده و LED تحت بلیچینگ قرار گرفتند.پس از آن هر یک به سه زیر گروه مساوی (12n=) تقسیم شده و پس از گذشت سه، پنج و ده روز تراش حفره و ترمیم کامپوزیت انجام پذیرفت. ریزنشت در مارژین های مینایی و عاجی با استفاده از فتوگراف های دیجیتال بررسی شد. دادهها توسط آزمون های Friedman و Wilcoxon Signed Ranks تحلیل شدند(0.05p< ).
یافته ها: کمترین میزان ریزنشت در مارژین مینایی مربوط به زیرگروه ده روزه در گروه لیزر دایود (۳۸/۰±۱۷/۰) و در مارژین عاجی زیر گروه ده روزه در گروه لیزر دایود (۰۳/۱±۵۰/۰) بود. همچنین بیشترین میزان ریزنشت در گروه LED در زیرگروه سه روزه مارژین عاجی (۴۲/۰±۷۸/۲) بود. زیرگروه پنج روزه در بلیچینگ فعال شده با لیزر diode نسبت به گروه شاهد ریزنشت کمتری داشت (0.042=P).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر میرسد بلیچینگ فعال شده با لیزر دایود با هیدروژن پراکساید ۳۵ درصد نسبت به گروه شاهد و بلیچینگ فعال شده با LED اثر بهتری در کاهش ریزنشت با فاصله زمانی پنج تا ده روز تا ترمیم کامپوزیت دارد.
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
دندانپزشکی ترمیمی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |