مقدمه: هدف از این مطالعه، ارزیابی دقت رادیوگرافی پانورامیک در تعیین محل لینگولا به عنوان شاخصی جهت شناسایی موقعیت سوراخ مندیبولار می باشد

مواد و روش ها: در مطالعه حاضر ۳۰ عدد فک پایین خشک با دندان که حداقل دو دندان مولر اول ویک کانین دارند برای اندازه گیری انتخاب شدند.در یک موقعیت ثابت و قابل تکرار، از فک های پایین، فوتوگرافی و رادیوگرافی پانورامیک به عمل آمد.۱۰ خط (شامل ۲ خط افقی و ۸ خط عمودی) از لینگولا به بوردر قدامی و خلفی راموس، زائده کورونوئید و بوردر تحتانی فک پایین، رسم شد. این خطوط در فتوگرافی و رادیوگرافی پانورامیک اندازه گیری گردیده و با هم مقایسه شدند. اطلاعات با استفاده از نرم افزار آماری 20 SPSS و با استفاده از آزمون Paired T test ، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته ها: فقط در سه شاخص cd (تحتانی خلفی ترین نقطه ی سوراخ مندیبولار تا بوردر خلفی فک پایین)، gh (پنج میلی متر جلوتر از فوقانی ترین نقطه ی سوراخ مندیبولار تا زائده کورونوئید) و ln (پنج میلی متر عقب تر از خلفی تحتانی ترین نقطه ی سوراخ مندیبولار تا بوردر تحتانی فک پایین) بین رادیوگرافی پانورامیک و فوتوگرافی تفاوت معناداری وجود نداشت. در مورد سایر شاخص ها اختلاف رادیوگرافی پانورامیک و فوتوگرافی معنادار بود.
نتیجه گیری: به نظر می رسد رادیوگرافی پانورامیک ابزار دقیقی در نشان دادن محل واقعی لینگولا نیست .