دوره 13، شماره 1 - ( 12-1402 )                   | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.ZAUMS.REC.1400.237


XML Print


گروه بیماری های دهان، دانشکده دندانپزشکی، مرکز تحقیقات بیماریهای دهان و دندان، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران. ، taherehnosratzahi@yahoo.com
چکیده:   (1571 مشاهده)
مقدمه: نقش استرس­های اکسیداتیو در پاتوژنز اختلالات التهابی و اتوایمیون مشخص‌شده است. با توجه به اهمیت عملکرد آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز بر نقش آنتی اکسیدانی آن در بدن، مطالعه حاضر باهدف بررسی سطح گلوتاتیون پر اکسیداز بزاقی در بیماران مبتلابه تیروئیدیت هاشیموتو انجام شد.
روش کار: در این مطالعه‌ی موردی- شاهدی، 30 فرد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو و 30 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفتند. دو گروه از نظر سن (39/0=P) و جنس (29/0=P) همسان بودند.  5 میلی‌لیتر بزاق کامل غیر تحریکی افراد تحت شرایط استراحت در یک اتاق آرام بین ساعت 10 تا 12 صبح (روش (Spitting جمع‌آوری گردید. میزان گلوتاتیون پر اکسیداز در نمونه های بزاق این افراد به روش الایزا اندازه‌گیری شد.

نتایج با استفاده از آزمون­های آماری  Mann-Whitney و Chi Square در سطح معناداری 05/0 مورد تجزیه‌ وتحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد میانگین سنی شرکت کنندگان برابر با 85/8±96/36 سال بود. 7/71  درصد از شرکت کنندگان را زنان با میانگین سنی 29/8 ±74/37 سال و 3/28 درصد را مردان با میانگین سنی 24/9±35  سال تشکیل دادند. سطح گلوتاتیون پر اکسیداز بزاقی در بیماران مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو(55/13±26/13) به‌طور معناداری کمتر از افراد گروه شاهد (06/18±95/24) بود (002/0P <).
 نتیجه­ گیری: سطح گلوتاتیون پراکسیداز بزاقی در بیماران مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو نسبت به نرمال کاهش یافته بود. خوراکی های غنی از آنتی‌اکسیدان­ به‌ویژه گلوتاتیون توصیه می شود.

واژه‌های کلیدی: بزاق، گلوتاتیون پراکسیداز، بیماری هاشیموتو، تیروئید



 
متن کامل [PDF 535 kb]   (802 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي | موضوع مقاله: بیماری های دهان
* نشانی نویسنده مسئول: زاهدان، ایران.

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.