دوره 13، شماره 1 - ( 12-1402 )
|
برگشت به فهرست نسخه ها
،گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران. ، mostafasheikhi9045@gmail.com
چکیده: (1863 مشاهده)
مقدمه: براکسیسم یکی از مهمترین عوامل شیوع بالای اختلالات مفصل گیجگاهی فکی می باشد و مطالعات مختلف ارتباط تنگاتنگ آن را با انواع اختلالات روانی مختلف نشان داده اند. علیرغم مطالعات انجام شده، این موضوع همچنان ناشناخته مانده است. این مطالعه با هدف بررسی شیوع براکسیم و عوامل مرتبط با آن در مراجعهکنندگان به دانشکده دندانپزشکی زنجان در سال 1401 صورت گرفت.
مواد و روشها: در این مطالعهی مقطعی، 584 بیمار مراجعه کننده به دانشکدهی دندانپزشکی زنجان تحت بررسی از نظر سابقهی براکسیسم و وجود اختلالات مفصل گیجگاهی فکی از طریق پرسش و معاینهی بالینی قرار گرفتند. همچنین جهت ارزیابی اختلالات روانی رایج از پرسشنامه خود گزارش دهی ( SRQ-20 ) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری Mann–Whitney و chi-square با سطح معناداری 5% آنالیز شد.
یافته ها: شیوع bruxism در مطالعه ی حاضر 33/2 درصد بود و هیچ ارتباطی با جنسیت افراد نداشت (p-value:0.29). در افرادی که bruxism داشتند، سایشهای دندانی (8/28 درصد) شایعترین علامت بود. همچنین شیوعCMD و TMD در افرادی که bruxism داشتند، بصورت معنی داری بالاتر از افرادی بود که bruxism نداشتند(p-value:0.001).
نتیجه گیری: شیوع bruxism در جامعه ی مورد مطالعه بالا بود. از طرفی فاکتورهای بسیاری از جمله مشکلات فکی و مسائل روانی با bruxism در ارتباط هستند.
واژگان کلیدی: هومو سیپیانس، تحلیل مقطعی، اختلالات مفصل گیجگاهی فکی، پرسشنامه
نوع مطالعه: مقاله پژوهشي |
موضوع مقاله:
ارتودنتیکس
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |