دوره 10، شماره 2 - ( 6-1400 )                   | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


،گروه پریودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، تهران ، ایران. ، m.ekhlasmandk@yahoo.com
چکیده:   (5810 مشاهده)
مقدمه: سلامت‌روان بخشی جدایی‌ناپذیر از سلامت عمومی‌ست و کارکنان مراقبت‌های بهداشتی در طول همه‌گیری کووید-۱۹ مشکلات روانی را تجربه کرده‌اند. این مطالعه با هدف بررسی میزان استرس دانشجویان دندانپزشکی و عوامل موثر بر آن انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی شامل کلیه دانشجویان دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی تهران بود. داده‌های مربوط به ویژگی‌های جمعیت شناختی و فردی-اجتماعی شرکت‌کنندگان و سوالات مربوط به سطح استرس درک‌شده (پرسشنامه PSS-10) با استفاده از پرسشنامه آنلاین جمع‌آوری شد. نتایج با استفاده از آزمون‌تی و همبستگی در SPSS-26 مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفت (0.05>P).
یافته ها: در مجموع ۵۱۱ دانشجو در این مطالعه شرکت کردند. میانگین نمره سطح استرس درک‌شده ۹/۱۵ از ۴۰ بود که نشان‌دهنده سطح متوسط ​​استرس درک‌شده بود. یازده دانشجو از بیماری کووید -۱۹ رنج برده بودند و ۱۳ درصد با افراد آلوده در تماس نزدیک بودند. اکثر دانشجویان (۷۲%) از وسایل نقلیه عمومی استفاده می‌کردند. حدود ۶۰% به‌طور منظم ورزش می‌کردند و اکثریت آنها به‌اندازه کافی می‌خوابیدند. پس از بررسی رابطه بین عوامل فردی و سطح استرس درک‌شده ، مشخص شد که PSS در افرادی که دارای برنامه خواب کافی و منظم بودند به میزان قابل‌توجهی پایین‌تر بود (0.05>p). علاوه‌بر‌این ، افرادی که به ویروس COVID-19 مبتلا شده بودند (0.019=p) یا بستگان آلوده (0.007=p) داشتند، سطوح بالاتری از استرس را تجربه کرده‌بودند. مشکلات پزشکی قبلی عامل مهم دیگری در سطوح بالاتر استرس درک‌شده بود (0.027 p=).
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که دانشجویان در طول همه‌گیری کووید-۱۹ استرس متوسطی داشتند. افراد مبتلا به شرایط سیستمیک، اختلالات خواب و کسانی که خود یا بستگان آنها به ویروس کووید-۱۹ مبتلا شده‌بودند، استرس بیشتری را تجربه کردند. الزام به ارائه دوره‌های مربوط به مهارت‌های مدیریت استرس ، آگاهی خانواده و استفاده از خدمات‌بهداشت روانی برای کاهش آثار منفی این بار روانی توصیه می‌شود.
متن کامل [PDF 766 kb]   (2792 دریافت)    
* نشانی نویسنده مسئول: دانشکده دندانپزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ، تهران، ایران.

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.